بهرام عظيمي با تأکيد بر اينکه انيميشن هيچگاه در سينماي ايران در اولويت نبوده است، از نگاه به توليدات اين حوزه بهعنوان يک کالاي لوکس انتقاد کرد.بهرام عظيمي کارگردان انيميشن درباره توليد انيميشن در ايران گفت: مساله مهمي که در حوزه انيميشن وجود دارد، اين است که اين هنر، هيچ گاه در سينما و تلويزيون ايران اولويت نبوده است، سالهاي سال تلويزيون ايران از انيميشنهاي خارجي استفاده ميکرده است که مخاطب از ديدن آن لذت ميبرد، البته در کنار نمايش انيميشنهاي خارجي گاهي انيميشنهاي ايراني نيز از تلويزيون پخش ميشد که اگر از استاندارد لازم برخوردار بود ميتوانست مورد استقبال مخاطب قرار گيرد.وي درباره موردتوجه قرار گرفتن ساخت انيميشنهاي بلند در سينماي ايران طي يک دهه گذشته هم بيان کرد: در سينماي ايران هيچ گاه جاي خالي انيميشن احساس نميشود، هرچند هر از گاهي انيميشنهاي بلند سينمايي توسط کارگردان ايراني ساخته ميشد و اين انيميشنها نيز مورد استقبال قرار ميگيرد، اما اين استقبال به اين معنا نيست که مدعي باشيم انيميشن ايران به جايي رسيده است که ميتواند محصولات خارجي را کنار بگذارد و مخاطب ثابت داشته باشد.اين کارگردان انيميشن تاکيد کرد: درست است که هميشه مديران هنري از ما خواستهاند که انيميشنهايي را توليد کنيم که قدرت کنار زدن انيميشنهاي خارجي را داشته باشد، اما اين امر چندان امکانپذير نيست، چرا که انيميشن ايران از نظر استاندارد جهاني فاصله زيادي با انيميشنهاي سينمايي خارجي دارد، در چنين شرايطي بايد به گونهاي انيميشن توليد کنيم که حداقل در کنار توليدات درجه يک جهاني، براي مخاطب نمايش داده شود و آنقدر جذابيت داشته باشد که بتواند از نظر فرهنگي در جامعه تأثيرگذار باشد.وي ادامه داد: در شرايط فعلي که کرونا سينماي ايران را نيز تحت تأثير قرار داده است، باز هم اولويت سينما فيلمهاي زنده است و کمتر به توليد و يا اکران مناسب فيلمها انيميشن توجه ميشود، البته در اين ميان سرمايهگذاران نيز نقش بسيار مهمي دارند، در واقع وقتي چنين شرايطي براي انيميشنها به خصوص در هنگام اکران وجود دارد، سرمايهگذار علاقهاي به اين ندارد که سرمايه خود را چند سال صرف پروژهاي کنند که معلaوم نيست بتواند در اکران موفق عمل کرده و بازگشت سرمايه داشته باشد.عظيمي در جواب اينکه بيشتر بخش دولتي و يا بخش خصوصي روي انيميشنهاي بلند سرمايهگذاري ميکنند، گفت: 2 تيپ سرمايهگذار در حوزه انيميشن وجود دارد که شامل سرمايهگذار بخش خصوصي و سرمايهگذار دولتي است، سرمايهگذار بخش خصوصي که نميتواند صبر کند که بعد از چند سال اگر شرايط خوب پيش رود بازگشت سرمايه داشته باشد، به همين دليل ترجيح ميدهد به سمت توليد فيلم سينمايي برود که در بيشترين زمان ممکن تنها 3 ماه توليد آن طول ميکشد و بلافاصله شرايط براي اکران آن فراهم ميشود که اين خود به معناي بازگشت سرمايه براي بخش خصوصي است.وي ادامه داد: سرمايهگذار دولتي نيز که داستان ديگري دارد، از نظر سرمايهگذار دولتي نيز زمان 2 تا 5 سال براي توليد بسيار زياد است و مدير دولتي ترجيح ميدهد که بهره برداري از پروژهاي که روي آن سرمايهگذاري کرده است، در همان دوران مديريت خود باشد در غير اين صورت چنين پروژههايي نميتواند بازدهي درستي براي مدير مورد نظر داشته باشد.کارگردان مجموعه انيميشنهاي «سيا ساکتي» بيان کرد: همين مساله سبب شده است که انيميشن از هر دو نوع سرمايهگذار بخش خصوصي و دولتي لطمه بخورد، البته اين را بايد بگويم که سرمايهگذاراني نيز هستند که دغدغه فرهنگي و هنري دارند و با تمام مشکلاتي که وجود دارد، باز هم روي توليد انيميشن سينمايي سرمايهگذاري ميکنند که البته تعداد اين افراد بسيار اندک است. تاکيد ميکنم، هستند مديراني که فارغ از دوره مديريت خود به اين فکر ميکنند که بچههاي سرزمين ما نيازمند انيميشنهاي ايراني هستند تا بتوان روي آنها از طريق سينماي انيميشن تأثيرگذاري فرهنگي داشته باشد. همين مساله در حوزه بخش خصوصي نيز وجود دارد، اما سرمايهگذاران خيلي کمي در بخش خصوصي به فرهنگ توجه داشته و کمتر به بازگشت سرمايه خود فکر ميکنند.عظيمي در پايان گفت: در نهايت باز هم تاکيد ميکنم که انيميشن در سينماي ايران اولويت به شمار نميرود و تبديل به کالاي لوکس شده است که کمتر کسي روي آن سرمايهگذاري ميکند.