مصائب 8 ساله «پرزيدنت» روحاني
«آرمان ملي» از موانع اقتصادي- سياسي دولتهاي يازدهم و دوازدهم گزارش ميدهد
مصائب 8 ساله «پرزيدنت» روحاني
آرمان ملي- سجاد جنتآبادي: با وجود اينکه نزديک به 7 ماه تا انتخابات 28 خرداد 1400 مانده است اما حضور اصلاحطلبان و مانيفست اعلامي آنها در هالهاي از ابهام قرار دارد. در اين ميان اما مردم بيشترين آسيب را از اين اختلافنظرهاي سياسي خواهند برد و حتي اگر بخواهند که قهر خود با انتخابات را بشکنند و چشماندازي هم به انتخابات داشته و شاهد تغيير وضعيت اقتصادي و سياسي کشور در سال آينده باشند، اما وقتي ميبينند که اصلاحطلبان توانايي رسيدن به يک ليست واحد و البته انتخاب فردي را که از ريشه اصلاحطلبي باشد و مانند سال 76 و88 خاطرات مردم را در آن سالها زنده کند، ندارند باعث ميشود که با فضاي انتخابات آشتي نکنند و در انتخابات شرکت نکنند. اما شايد سوال شما اين باشد که چرا مردم سالهاست با فضاي انتخاباتي کشور آشتي نميکنند و مانند سال88 بيشتر از 85 درصد مردم در انتخابات شرکت نميکنند، اما جواب اين سوال قطعا فقط به خاطر اتفاقات سال88 نيست و مسائل ديگري هم باعث شده است که فضاي انتخابات کشور را غريبه بدانند و از شرکت گسترده در انتخابات دوري کنند.
رياست روحاني و لغو تحريمها
بعد از انتخابات سال88، اصلاحطلبان با همياري اميرکبير ايران مرحوم آيتا... هاشمي از حسن روحاني در انتخابات سال 92 حمايت کردند. نميخواهم نبش قبر کنم و به مسائلي مانند اينکه اصلاحطلبان قرار بود در سال 92 از دکتر محمدرضا عارف براي کانديدا شدن در انتخابات حمايت کنند اما اجماع جمعي سيدمحمد خاتمي و مرحوم آيتا... هاشمي بر حمايت کردن از روحاني بود اما با فارغ از مسائل حاشيهاي و با حمايت بزرگان اصلاحات و سازندگي دکتر حسن روحاني به عنوان رئيسجمهور انتخاب شد. با حضور روحاني در منصب رياستجمهوري فضاي سياسي کشور از حالت تنش و درگيريهاي سياسي که از سال84 تا 92 در دوره رياستجمهوري محمود احمدينژاد درگير آن بود، خارج شد و به فضاي آرامتري تغيير مسير داد. رويکرد دولت روحاني در تعامل با جهان و لغو تحريمهاي آمريکا در دورهاي بود که باراک اوباما رئيسجمهور آمريکا بود و در زمان محمود احمدينژاد تحريمهاي گستردهاي را عليه جمهوري اسلامي وضع کرده بود. روحاني با قدرت خوبي پا به عرصه سياست گذاشت و حتي تورم در کشور تا مرز يکرقمي شدن هم حرکت کرد. روحاني به همراه دکتر ظريف سردار ديپلماسي ايران برنامهاي مدون کردند که با ايالات متحده آمريکا وارد مذاکره شوند و مذاکرات با قدرت و عزت تمام ايراني شروع شد. در شروع مذاکرات با وجود اينکه مقامات آمريکايي درصدد اين بودند امتيازهاي زيادي از دولت ايران به دست بياورند، اما با تدبير و زيرکي دکتر ظريف و تيم حرفهاي ايشان ايران موفق شد در راستاي توافق جامع بر سر برنامه هستهاي ايران و به دنبال تفاهم لوزان، در سهشنبه 23 تير 1394 (14 ژوئيه 2015) در وين اتريش بين ايران، اتحاديه اروپا و گروه 1+5 (چين، فرانسه، روسيه، بريتانيا و ايالاتمتحده آمريکا به علاوه آلمان) به توافق برجام برسند. با امضاي توافق برجام ايران و ايالاتمتحده آمريکا به يکديگر نزديکتر شدند و ايران توانست راه اقتصادي خود را با برداشتن تحريمها از طرف 6قدرت جهاني باز کند و دولت روحاني به آينده روشنتر اميدوار شد. اما اين اميد در جامعه و دولت روحاني فقط نزديک به 2 سال ادامه پيدا کرد و با وجود اينکه دکتر روحاني در سال 96 توانست در انتخابات پيروز شود و بعد از اينکه سکان دولت را در 4 سال دوم در دست گرفت اما چند ماه بعد از انتخابات ايران و با وجود اينکه پيشبيني ميشد هيلاري کلينتون رئيسجمهور آمريکا شود، اما يک جمهوريخواه به نام دونالد ترامپ پيروز انتخابات آمريکا شد و تمام معادلات روحاني دکتر روحاني از بين رفت.
ترامپ و برگشت تحريمها
با حضور ترامپ در منصب رياستجمهوري آمريکا و درحاليکه مردم ايران تازه از فشارهاي تحريمي دولت آمريکا رهايي پيدا کرده بودند، اما اين برجساز آمريکايي در يک امضا تحريمهايي را که در دولت باراک اوباما لغو شده بود دوباره بر مردم ايران وضع کرد. با برگشتن تحريمها ملت ايران با تورم و گراني و افزايش بيسابقه قيمت دلار روبهرو شدند که اين موضوع باعث شد تا مردم ايران مقصر تمام اين مشکلات را دولت روحاني بدانند. البته نبايد منکر اشتباههاي دولت روحاني شد اما مساله اين است که به نظر ميآيد دولت دکتر روحاني دچار يک اشتباه راهبردي شد و نبايد دلخوش رئيسجمهور هيلاري کلينتون در انتخابات ميشد و شرايط سختتر هم پيشبيني ميکرد. با برگشتن تحريمها در دي ماه سال 96 ما شاهد اعتراضاتي در سطح کشور بوديم و مردم از شرايط اقتصادي ناراحت بودند و دولت روحاني هم سرشکستهتر از ديروز توانايي مقابله با تحريمها را نداشت. البته نبايد فراموش کنيم که مردم ايران عزت خود را حفظ کردند و به اين آساني زير بار تحريمها نرفتند اما نبايد منکر فشار تحريمها بر مردم ايران شد. با تمام اين فراز و نشيبهايي که ما از سال 92 داشتهايم مردم ما اما هيچوقت به آينده کشور نااميد نشدهاند و منتظر اين هستند تا در انتخابات سال 1400 فردي به پاستور راه پيدا کند که توانايي حل مشکلات مردم را داشته باشد و از دعواهاي جناحي دوري کند.
