تغذیه در دیابت

10 درصد موارد ابتلا به ديابت، از نوع يک و 90 درصد موارد مبتلا از نوع دو است که اين نوع به شيوه زندگي و تغذيه ارتباط دارد. اما مهمترين عامل بروز ديابت نوع2، اضافه‌وزن است. چرا که عامل به‌وجودآورنده اين نوع ديابت، مقاومت به انسولين است که در اين مقاومت چاقي نقش بسزايي دارد. در صورتي‌که نمايه توده‌بدني (شاخص اندازه‌گيري وزن) بيشتر باشد، مقاومت به انسولين نيز شديدتر مي‌شود و احتمال بروز ديابت نوع دو افزايش پيدا مي‌کند. بنابراين توصيه مي‌شود به افرادي که در خانواده و بستگان درجه‌يک، بيمار مبتلا به ديابت نوع دو دارند، سعي در حفظ وزن خود در محدوده نرمال کنند که اين مورد با تغذيه صحيح و تحت‌نظر متخصص تغذيه باشد و فعاليت بدني منظم طي پنج روز در هفته امکان‌پذير است. براساس مطالعات انجام شده، تعداد زيادي از افرادي که حداقل 50 درصد کربوهيدرات دريافتي‌شان از انواع تصفيه نشده بوده است و از گوشت‌قرمز و فرآوري‌شده مثل سوسيس و کالباس و روغن جامد مصرف کردند، در بلندمدت مبتلا به ديابت نوع2 شده‌اند. علاوه بر کنترل وزن و فعاليت بدني منظم، مصرف نان و غلات سبوس‌دار، انواع سبزيجات مانند: کلم، هويج، کرفس و... به‌دليل اثرات آنتي‌اکسيداني که دارند نقش حفاظتي در بروز ديابت نوع2 دارند. بيماران مبتلا به ديابت در دوران کرونايي از دوغ رقيق بدون‌نمک، چاي کمرنگ، آب و انواع دمنوش‌ها استفاده کنند و سعي کنند آبميوه را با آب مخلوط و مصرف کنند. چراکه با اين روش يکدفعه حجم بالاي قند وارد بدنشان نمي‌شود. مصرف قندهاي ساده در بدن ايجاد التهاب مي‌کند و افرادي که قند ساده زياد استفاده مي‌کنند، سرعت حرکت گلبول‌هاي سفيدشان کند مي‌شود.