ویجر ۲ هم پیدا شد و تو هنوز رایها رو نشمردی
جاتون خالي ديروز اينجا مراسم تخليه انرژي سياهچالهها رو داشتيم که باعث شد چند صد ميليون ستاره جديد به دنيا بيان و حالا همه بچهها رفتن بازديد و شمارش.
حتي شنيدم مسئولين شمارش آراي ايالتهاي نوادا و جورجيا هم چون خيلي سريع و زبلن اومدن کمک که همين امر باعث شده هنوز کسي ندونه دقيقا چندتا ستاره به دنيا اومدن و کهکشان راه شيري بزرگتر شده يا کوچکتر. از يهطرف بچههاي مريخ ريختن تو خيابون تظاهرات که ستارههارو نشمريد و جذابيت سياهچاله و ستاره به ناشناس موندنشونه و از يه طرف ديگه بچههاي مشتري اومدن بيرون که آقا بجنبين بشمريد ديگه! ما حق داريم بدونيم تو اين کهکشانمون دقيقا چندتا ستاره بزرگ و کوچک هست. خلاصه دردسرتون ندم، وضعيت ستاره در سيارهاي حاکم شده اينجا.
بريم سراغ خبرامون
تلسکوپ هابل به تازگي عکسهاي مجازي از يک سيارک براي بچههاي ناسا فرستاده و واقعا چيه اين آدميزاد! دوستان در ناسا به جاي اينکه ببينن اين سياره چيه؟ کيه؟ از کجا اومده؟ خانواده داره اصلا يا نه؟ اول کاري رفتن سراغ حساب و کتاب. يعني الان دانشمندان ناسا (که به باور بنده همشون هموطن خودم هستند) هر کدوم يه چرتکه گرفتن دستشون و دارن ارزش مالي عناصر موجود روي اين سيارک رو حساب ميکنن. اسم اين سيارک که درحال حاضر در کهکشان راه شيري ولگرد محسوب ميشه و هنوز خودش هم نميدونه کجا بايد مستقر بشه «سايکي 16» است و تا همين الان که شما داريد اين متن رو ميخونيد معلوم شده که ارزش عناصر موجود در اين کوچولوي گمشده معادل «10 به توان 19 دلار» است. حالا من قراره برم يه سري مذاکرات فيمابين با ساکنين اين سيارک بکنم، ببينم ميشه طي يک معاهدهي صلح، حداقل نصف اين سيارک رو بزنم به اسم خودم يا نه.
به سلامتي گويا ناسا بالاخره موفق شده توسط يک ديش جديد در استراليا کاوشگر ويجر 2 خود را در فضا پيدا کرده و به اختلاط با آن بپردازد. در واقع داستان اين مدلي بوده که بچههاي استراليا ميخواستن ديشرو بچرخونن که يه برنامه مناسب براي افزايش جمعيت کانگوروها پيدا کنن ولي يهو ويجر 2 اومده سر راهشون و برنامه کلا عوض شده.
کاوشگر ويجر 2 سال 1977 به منظور کشف و شهود بيشتر در کهکشان راه شيري و مناطق بين ستارهاي و ميان سيارهاي، به فضا پرتاب شد اما چون خيلي بهش خوش گذشته بود انقدر در فضا پيشرفت کرده بود که چند سالي محققان ناسا از آن بيخبر بودند و نميتوانستند از نيمکره شمالي پيامي براي آن مخابره کنند. نکته جالب ماجرا اينجاست که کاوشگر ويجر 2 قبل از ويجر1 به فضا پرتاب شد ولي چون بچه سر به راهي بود کمتر از ويجر1 از زمين دور شد و فعلا تا حدود 5 سال ديگر ميتواند به فعاليت خود ادامه داده و عکسهاي خصوصي اورانوس و نپتون و حتي پلوتوي کوتوله را در اختيار ناسائيان قرار دهد و البته بعد از اين مدت سوختش تمام شده و مثل ويجر1 انقدر در فضا پيش ميرود که در افقهاي دور محو شده و ديگر دست هيچ بشري به آن نخواهد رسيد.
