دليلي براي وزوز گوش
نتايج يک مطالعه نشان داد که سطح سرمي «روي» باشدت و فرکانس وزوزگوش ارتباط دارد، بهطوريکه با کاهش ميزان «روي»، وزوزگوش در فرکانسهاي پايينتر بروز پيدا ميکند. وزوزگوش يکي از شايعترين اختلالات سيستم شنوايي است که 17 درصد از افراد جامعه با آن درگير هستند و حتي در افراد سالمند شيوع آن به 33 درصد نيز ميرسد. اين اختلال بر کيفيت زندگي افراد و خانوادههايشان تاثير ميگذارد. وزوزگوش با انواع مختلفي از بيماريهاي شنوايي همراهي دارد. 8 تا 10 درصد از بيماراني که دچار وزوزگوش هستند، شنوايي طبيعي دارند. با اينکه عوامل مختلفي در رابطه با ايجاد اين اختلال مطرح شده، ولي تاکنون هيچ دليل واضحي براي آن پيدا نشده است. کاهش شنوايي يکي از شايعترين شکايات بيماراني است که به کلينيکهاي گوش، حلقوبيني مراجعه ميکنند. در گروهي از بيماران کاهش شنوايي بهدليل اختلال در مسير هدايت صوت است و در گروهي ديگر؛ اختلال در گيرندههاي حسي يا مسير عصبي گيرندهها، باعث کاهش شنوايي ميشود. يکي از عواملي که بهعنوان عامل موثر در وزوزگوش مطرح شده است، عنصر «روي» است. به همين دليل؛ پژوهشگران گروه گوش، گلووبيني و جراحي سروگردن دانشگاه علوم پزشکي شهيدصدوقي يزد در مطالعهاي سطح سرمي «روي» را در بيماران مبتلا به کاهش شنوايي اندازهگيري کردند و ارتباط آن را با ميزان وزوزگوش مورد بررسي قرار دادند. وحيد زند و محمدحسين دادگرنيا؛ پژوهشگراني بودند که بههمراه همکارانشان در اين مطالعه مشارکت داشتند. در اين مطالعه 110 نفر از بيماران بالاي 20 سال که در سال 1394 با شکايت از کاهش شنوايي و وزوزگوش به درمانگاه گوش، حلقوبيني درمانگاه خاتمالانبياي يزد مراجعه کرده بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. اين بيماران ابتدا توسط يک متخصص گوش، حلقوبيني معاينه شدند و از نظر کاهش شنوايي بررسي شدند. سپس با تعيين نوع کاهش شنوايي سطح سرمي «روي» در خون آنها اندازهگيري شد. همچنين شدت و فرکانس وزوزگوش آنها نيز مورد ارزيابي قرار گرفت. اين بيماران براساس نوع کاهش شنوايي به 3 گروه تقسيم شدند: 54 نفر در گروه کاهش شنوايي حسي عصبي يکطرفه، 47 نفر در گروه کاهش شنوايي حسي عصبي دوطرفه و 9 نفر در گروه کاهش شنوايي با دلايل متعدد قرار گرفتند. در اين مطالعه مشخص شد که سطح سرمي «روي» با ميزان شدت و فرکانس وزوزگوش رابطه مستقيم دارد. بهطوريکه با کاهش سطح سرمي «روي» وزوزگوش در فرکانسهاي پايينتري بروز پيدا ميکند. همچنين مشخص شد که سطح سرمي «روي» در گروه کاهش شنوايي حسي عصبي دو طرفه، کمتر از دو گروه ديگر است و ميتوان کاهش سطح «روي» را بهعنوان فاکتور موثر بر وزوزگوش محسوب کرد. به علاوه اين يافتهها نشان داد که سطح سرمي «روي» ارتباطي با ميزان کاهش شنوايي ندارد.
