حق تعیین سرنوشت یا همان حق حاکمیت ملت به منزله یک قاعده بدیهی مورد اقبال و پذیرش تمامی نظامهای سیاسی است که با پسوند جمهوری شناخته شده، تبلور عینی این قاعده در قالب رفراندوم یا همهپرسی ظهور میکند. همهپرسی در همه نظامهای سیاسی دنیا ابزاری است برای بازسازی اعتماد عمومی و مشروعیت بخشی به ساختار حکمرانی چرا که هیچ قدرتی بدون تأیید ملت پایدار نمیماند. در ایران نیز تجربه تاریخی نشان داده که مشروعیت نظام سیاسی، از همان ابتدا بر مبنای همهپرسی بنا شده است. ایده مراجعه مستقیم به آرای عمومی در ایران، ریشه در جنبش مشروطه دارد. هرچند در آن دوران سازوکار مدونی برای همهپرسی وجود نداشت، اما اصل «مراجعه به اراده ملت» برای مشروعیت قانون اساسی مشروطه بارها مورد تأکید روشنفکران و رهبران مشروطهخواه قرار گرفت. با همه اینها، نقطه عطف همهپرسی در ایران به سال ۱۳۵۸ بازمیگردد؛ زمانی که پس از سقوط نظام پهلوی، آیتا... خمینی(ره) در همان روزهای آغازین انقلاب اعلام کردند که شکل حکومت باید از طریق رفراندوم تعیین شود. در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸، بیش از ۹۸ درصد مردم به جمهوری اسلامی «آری» گفتند.
کد خبر: 1179336 تاریخ انتشار : 1404/06/03