نکاتي درباره طرح مساله رئيسجمهور شدن زنان
گاهي اوقات اين تصور ايجاد ميشود که زنان توانمندي نقشآفريني در سمتهاي کليدي را ندارند يا جامعه پذيرش اين رويداد را ندارد. مساله اينجاست که زن، زن است. تفاوتي ميان زن ايراني، آلماني و آمريکايي وجود ندارد. زنان براساس فضايي که براي آنان مهيا ميشود، ميتوانند موقعيتهاي مختلفي را کسب کنند. شايد يکي از عاقلترين سياستمداران جهان خانم مرکل باشند. اين صلاحيت موضوعي مربوط به نژاد نيست. يک بانوي ايراني نيز ميتواند در عرصه سياست موفق عمل کند. اين حق سالهاست از زنان ايراني سلب شده است. البته تنها مساله حق نيست. اين يک وظيفه بر دوش حاکميت است؛ تکليفي که تاکنون محقق نشده است. اگرچه اين خلأ به اصل قوانين اسلام وارد نيست اما ايرادات عمل ما، سبب سوءظن عدهاي هرچند محدود شده است. صدها ساعت برنامه براي توضيح اين موضوع ساخته شده اما هنوز گشايشي به وجود نيامده است. سوال اينجاست که چرا موضوع حضور زنان بهعنوان نامزد انتخاباتي، حالا مطرح ميشود؟ مطرح شدن مجدد حضور زنان در جايگاه رياستجمهوري بيشتر جنبه تبليغاتي دارد. بازگو شدن حق خوب است اما بايد ديد اين ادعاها تا کجا ميتواند جنبه عملي پيدا کند. بيشتر اين صحبتها ناظر به مجاورت ما به روزهاي انتخابات است. زنان قطعا توانمندي برعهده گرفتن سمتهاي مديريتي را دارند. سابقه زنان در عرصه مديريت نشان ميدهد که آنان بهخوبي از عهده وظايف خود در جايگاههايي مانند وزارت برآمدهاند. بايد ديد چه کساني نامزد انتخابات خواهند شد و از ميان خانمها چه کسي توان بيشتري در مديريت و سخنوري در مقابل ساير نامزدها را خواهد داشت. نکته مهمتر اين است که نامزدها تا چه حد روي خدمت و دواي درد مردم تمرکز خواهند کرد. اين موضوع مصداق خداپرستي حقيقي است و بانوان نيز بهخوبي از پس اين موضوع برخواهند آمد. ما بيش از هر چيز به اصلاح الگوي تفکر خود احتياج داريم. سالهاست موضوع حضور زنان در انتخابات رياستجمهوري مطرح بوده اما هرگز گشايشي رخ نداده است. در نتيجه اين رويکرد، منتظر اتفاق جديدي در اين خصوص نيستيم. حضور زنان و صلاحيتسنجي آنان، بيش از هرچيز به اين نکته مربوط است که شوراي نگهبان عزمي براي تاييد زنان بهعنوان نامزد رياستجمهوري داشته باشد. البته نکته ديگري هم که بايد بدان اشاره کرد اين است که بايد اين باور در جامعه به وجود آيد که زنان هم ميتوانند در مناصب بالاي مديريتي و حاکميتي قرار گيرند. چنانکه پيش از اين نيز شاهد بوديم خانم دکتر وحيددستجردي تا کرسي وزارت نيز رسيدند و اکنون هم خانم لعياجنيدي و خانم معصومه ابتکار در مقام معاونت رئيسجمهور فعاليت ميکنند. اين نشان ميدهد که زنان توانايي حضور در مناصب بالاتري چون رياستجمهوري را نيز دارند. اين مساله فقط باور اجتماعي ميخواهد و اجازه نهادهاي مسئول که بانويي را در کسوت رئيسجمهور ببينيم.
