ما کلا معترضیم!
ما ملت هميشه معترض هستيم، يعني به همه چيز اعتراض داريم؛ به زمين، به آسمان، به ترافيک، به دولت، به شلنگ، به سلبريتي، به آب کرفس، به هندزفري، به حقوق بشر، به کارلوس کيروش، به خشکسالي و... .
کلا به وضعيت موجود اگر هم خودمان باعث و بانياش باشيم، باز هم معترض هستيم.
مهم اين است که هر چيزي يا هرکسي که باعث اعتراض ما شده، خيلي غلط زيادي کرده و حتما تا فردا صبح بايد سه بار خودش براي خودش سبيل آتشين بکشد و دو بار هم انگشت پايش را به پايه مبل بکوبد تا ديگر از اين غلطهاي اضافي نکند.
متاسفانه از آنجايي که نميدانم چه اتفاقي افتاده که هشتاد ميليون معترض داخل يک گربه جا شدهايم، هميشه معترض بالاي معترض بسيار است و اگر شما به چيزي اعتراض کنيد، ديگران از شما معترضتر شده و گاهي شما مجبور ميشويد از کسي که هشت سال برخلاف ميل باطنياش رئيسجمهورتان بوده بابت وضعيت سياسي، اجتماعي، فرهنگي، زناشويي و ورزشي فعلي مملکت، عذرخواهي کنيد.
کسي که با راي مردم معترض به مجلس يا دولت ميرود اما پس از مدتي از مردم نسبت به وضعيت کشور شاکيتر شده و در نهايت مردم خطاب به او ميگويند که خون خودش را کثيف نکند و مردم به زودي مشکلات را حل کرده و ناراحتي ايشان را از دلشان درميآورند.
ممکن است متوجه نشويد که اعتراض چه فرد يا کدام گروه واقعي است، اصولا کسي که بلندگو در دست دارد يا ناخش بلندتر است يا دستش سنگينتر است يا دوربين بيشتر و باکيفيتتري براي ضبط ويدئو دارد، فالوئرهاي اينستاگرامش بيشتر هستند، نسبت به بقيه حق بيشتري دارد.
گاهي اوقات معترضها کمپين راه مياندازند. کمپين چيزي است که مسئولان به کمک آن حتما تلاش ميکنند که ثابت کنند شما اشتباه کردهايد که معترض شدهايد؛ چون اشتباه کردهايد. پس فراموش نکنيد هر کمپيني که خصوصا در آن سوالي هم مطرح شود، در نهايت به شنيدن جديدترين جوکهاي سياسي از جانب مديران ارشد کشور که بايد مشکلات مملکت را حل کنند اما به جاي آن، مشغول خنداندن مردم هستند، ختم ميشود.
