در هر کشوري بسته به نوع کمبودهايي که در مردم وجود دارد، نوع و مقدار ويتامينها يا املاح اضافه شده به شير تعيين ميشود، در کشور ما غنيسازي شير با ويتامين D انجام شده و با مصرف يک ليوان شير غنيشده با اين ويتامين 30 درصد نياز روزانه افراد به اين ويتامين برآورده ميشود. شير، صرفنظر از منبع توليد، بسته به نسبت اجزاي متشکله از جمله چربي و روشهاي مختلف فرآوري انواع متفاوتي دارد، پيشرفتهاي تکنولوژي موجب شده که انواع بيشماري از شير و ترکيبات آن از شيرخام گرفته تا شير پاستوريزه، شيراستريليزه، شيرخشک و غيره با مقدار متفاوتي از رطوبت، چربي و پروتئين و يا ساير ريزمغذيها در بازارهاي جهاني يافت شود. امروزه شير با نسبت درصدهاي متفاوت چربي از صفر تا چربي موجود در شير کامل توليد ميشود و مقدار چربي شير استاندارد يا شيرمعمولي در ايران 5/2 درصد است. شير کمچرب حدود 5/1 درصد و شيرپرچرب يا شـيـرکـامـل حدود 5/3 درصد چربي دارد، چربي شير حاوي ويتامينهاي محلول در چربي مثل ويتامين A، کلسترول و اسيدهاي چرب اشباع بوده و مصرف شير کمچرب بهخصوص براي افراد مبتلا به بيماريهاي قلبيوعروقي، ديابت و افراد چاق بهجاي شيرمعمولي توصيه ميشود و ويتامين A موجود در چربي شير به رشد کودکان کمک ميکند. حساسيت به قند شير (لاکتوز) بهطور طبيعي در برخي از بزرگسالان وجود دارد، اين حساسيت در اثر عدم ترشح آنزيم لاکتوز در روده انسان به وجود ميآيد و عدم تحمل لاکتوز يا حساسيت به قند شير در اثر عدم هضم لاکتوز و باقيماندن آن در دستگاه گوارش و سپس تخمير توسط باکتريهاي روده بزرگ موجب توليد گاز و اسيد در لوله گوارش و بروز عوارض گوارشي مانند دل درد و تهوع ميشود.