ته سيگار، آلايندهاي نابودگر
«اماکن عمومي عاري از دخانيات حقي براي همه» عنوان پنجمين روز از هفته ملي بدون دخانيات است که بر وجود ته سيگارهاي رها شده در معابر عمومي و کوي و برزني اشاره دارد که علاوه بر زشت کردن چهره طبيعت، فاجعهاي زيست محيطي به بار ميآورند. تهسيگارها، به اين دليل که از الياف پليمري غيرقابل تجزيه و سمي ساخته شده اند، در رده زبالههاي سمي به شمار مي روند که انسان مسبب آن است، زباله هاي کوچکي که از وضع قوانين و جرم انگاري پرتاب آن در سطح معبر جا مانده اند.ته سيگارهايي که با پيادهروي در هر ساعت از شبانه روز، فرقي نمي کند در کدام نقطه يا منطقه باشيم، در جوي آب، باغچه ها، پاي درختان و روي آسفالت خودنمايي مي کنند به سادگي از کنار آن ها عبور مي کنيم غافل از اين که اين زباله هاي زرد رنگ، موريانه هايي هستند که به جان طبيعت افتاده و به مرور زمان، محيط زيستي سمي و خالي از سبزينه برجاي خواهند گذاشت. به گزارش بخش اسپانيايي تارنماي «آرتي» اين زباله ها، بيش از پاکت ها، ظروف پلاستيکي و وسايل آشپزخانه، محيط اطراف و آب ها را آلوده مي کنند تا آن جا که به دليل حجم زياد آن در طبيعت، بزرگترين منبع آلودگي به شمار ميروند. اين تارنما در بخشي ديگر به اين مطلب اشاره دارد که 9/4 ميليارد از 5/5 ميليارد نخ سيگاري که سالانه در جهان توليد ميشود، حاوي يک فيلتر پلاستيکي ساخته شده از استات سلولز هستند که تجزيه آن دهها سال زمان مي برد و به طول ميانجامد. بنابر دادههاي تارنماي محيط زيستي planet scope هم ته سيگار در هر سال، 2 ميليون و 300 هزار تن از حجم زباله هاي دور ريخته شده را در جهان تشکيل ميدهند. از حجم زباله هاي شيميايي ريخته شده در طبيعت نيز 209 هزار تن مربوط به ته سيگار است، به طوري که در هر متر مربع حداقل يک تهسيگار يافت مي شود. تهسيگارهايي که ميتوانند 2500 نوع ماده شيميايي مختلف در محيطزيست پخش کنند. يک ته سيگار، به تنهايي ميتواند 500 ليتر آب آشاميدني را آلوده و غير قابل آشاميدن کند. موضوعي که بهروز بهزاد اکولوژيست آن را تاييد کرد و گفت: مواد پلاستيکي رها شده در طبيعت به دليل دير تجزيه شدن، براي محيط زيست خطرناک هستند اما ته سيگارها علاوه بر تجزيه ديرهنگام، سمي هم هستند. بهزاد يادآور شد: اين ته سيگارهاي رها شده، آرام آرام در خاک و آبهاي زيرزميني نفوذ مي کنند و وارد مخازن سدهايي که آب شرب را تامين ميکنند، ميشوند که به دليل عدمتجزيهپذيري، مواد خطرناک خود را در آب رها و صدمات جبرانناپذيري به بار ميآورند. همچنين آبزيان فيلترهاي سيگار رها شده در آبها را مصرف ميکنند. در نتيجه به نوعي اين مواد سمي وارد چرخه غذايي انسان ميشود و ميتواند سلامت مردم را به خطر بيندازد. علاوه بر آن توسط پرندگان و حيات وحش مورد استفاده قرار ميگيرد و در نهايت تنوع زيستي را به خطر مياندازد.
پيشگيري از رهاسازي تهسيگارها
چنانچه پس از دانستن تمام اثرات مخربي که ته سيگارها بر طبيعت مي گذارند افراد همچنان بر سيگار کشيدن خود اصرار دارند بهتر است راهکارهاي پيشگيري از رهاسازي ته سيگارها را پيش از آن که قانون و جريمه گريبان آنان را بگيرد، بياموزند. موضوعي که بهزاد بر آن تاکيد کرد و يادآور شد: استفاده از تجربه ساير کشورهاي جهان در فرهنگ سازي و آموزش رها نکردن ته سيگار در خيابان، راهکاري براي حل اين بحران در کشور است. کار فرهنگي متخصصانه و مفيد نه اين که با ترس و ارعاب بخواهند اين عادت را ترک بدهند. براي اين امر مي توان از رسانه ملي کمک گرفت تا در سريال ها، افرادي که سيگار مي کشيدند را فردي بدعادت و زشت کار نشان دهند و افراد غير سيگاري را فردي خوب و انساندوست.
