ضرورت بازگشت به عقب و تجديدنظر
کرونا ابعاد مختلف سياسي، اقتصادي و فرهنگي براي کل جهان از جمله ايران ايجاد کرده و طبيعي است هم در تدوين برنامهها و هم اجراي آنها و هم وظايفي که دولت و ملت دارند بايد تجديدنظر اساسي شود. با توجه به ابرچالش تورمي که با خروج آمريکا از برجام و تحريمهاي ظالمانه اين کشور براي ما ايجاد شده و با توجه به اينکه دومين ابرچالش پاندومي کرونا که چالشي بينالمللي هم هست براي ما نيز رخ داده، ميتوان گفت شرايط امروز جامعه خاص است. کرونا ابعاد مختلف سياسي، اقتصادي و فرهنگي براي کل جهان از جمله ايران ايجاد کرده بنابراين طبيعي است که هم در تدوين برنامهها و هم اجراي آنها و هم وظايفي که دولت و ملت دارند بايد تجديدنظر اساسي شود. شرايط امروز به شرايط جنگي شبيه است. طبيعي است که در شرايط يک جنگ تمامعيار فرهنگي، اجتماعي، سياسي و اقتصادي قرار گرفتهايم که در اين راستا نقش ژنرالهاي نظامي بسيار مهم است؛ بنابراين سربازها با هدايت فرمانده باهوش و مدبر موفق ميشوند. در اين شرايط بايد اين نقد را به دولت وارد کرد که چرا همانند دولت اول آقاي روحاني از ژنرالهاي باتجربه استفاده نميکند، تا هم مردم و هم کشور شاهد نتايج مثبتش باشند. دولتها و مديريتهاي اجرايي در زمان بحران زاويه ديد خود را بايد 360 درجه تغيير داده و در توليد و استراتژيها همگامي و همراهي ملت را افزايش دهند تا مرهمي بر زخمهاي مردم باشند. دايره حواريون آقاي روحاني بسيار کمتر از دولت اولش شده است. وقتي انحصار ايجاد ميشود در جامعه، فساد سيستماتيک هم ايجاد ميشود. بنابراين بايد در حوزههاي اقتصادي انحصارزدايي را در اولويت برنامهها قرار دهيم. بايد در جهت اصلاح فسادزدايي از ساختار اجرايي پيش برويم. اين امر هم شدني نيست مگر در صورت تن دادن به شعارهاي اصلي انقلاب. اگر شعار انقلاب را در روح تصميماتمان گسترش دهيم هم بيشتر رشد احزاب سياسي و تشکلهاي مدني را ايجاد ميکنيم و هم احزاب ميتوانند زمينه نقد منصفانه را عملي کنند و انتخاب مردم را جلو ببرند. اگر تن به اين موضوع ندهيم جامعه را تخريب ميکنند. به اعتقاد من ما بايد بيشتر آزاديهاي فرهنگي و اجتماعي را فراهم کنيم. در اين شرايط ميتوانيم توليد مثبت ايجاد کنيم. در شرايطي که امکان رقابت وجود نداشته باشد، انحصار و انحطاط ايجاد ميشود. تمام رمز مملکتداري در توليد ثروت است که در کنارش امنيت و اعتماد اجتماعي را هم ايجاد ميکند. متناسب با توليد ثروت دولت ميتواند وابستگي خود را به نفت کاهش دهد. هيچ دولتي بدون پشتوانه ملي و مردمي امکان توفيق در عرصههاي بينالمللي را ندارد. يکي از سياستهاي دولت در شرايطي که فروش نفت نداريم اخذ ماليات است. وقتي رابطه دولت و ملت درست تعريف نشود، مردم ماليات را باج و خراج ميدانند. تنها راه اينکه امروز بتوانيم از اين بحران نجات پيدا کنيم گرايش به سمت مردم است؛ در اين صورت مردم همراهي ميکنند.
