شرايط برگزاري رقابتهاي ليگبرتر به شرايط جامعه بازميگردد. بايد ببينيم که مردم در جامعه چگونه پروتکلهاي بهداشتي را رعايت ميکنند. در اين مدت اعلام شد که مردم به سفر نروند، اما کافي است نگاهي به جادهها بيندازيم. بهنظر من بخش بزرگي از جامعه، کرونا را شوخي گرفته است. اگر کرونا شوخي است همه چيز را ادامه بدهيم. در کشور آلمان رقابتها آغاز شده، اما از نظر من کيفيت مسابقات اين ليگ تا حد روستاها پايين آمده است. توپ به ندرت وارد محوطه جريمه تيمها ميشود و بيشتر بازيکنان در ميانه زمين پاسکاري ميکنند. وقتي تعداد پاسها بالا ميرود يعني تيمِ مقابل، توانايي فشار و پرس را ندارد. در کشورهاي ديگري هم شاهد بوديم که مسابقات فوتبال را بهصورت کامل تعطيل کردند. چرا که آنها به اين نتيجه رسيدند که کرونا شوخي ندارد. در ايران امکانات بالايي نداريم و تازه آزمايش گرفتن از بازيکنان را شروع کردهايم. با توجه به شرايطي که بنده در کشور ميبينم، پيشنهاد دادم که فوتبال تعطيل و جلسهاي بين باشگاهها، وزارت ورزش و ستاد مبارزه با کرونا برگزار شود. امسال بهصورت استثنا، تيمي سقوط نکند و چند تيم هم بهعنوان نماينده ايران به کنفدراسيون فوتبال آسيا معرفي شوند. فدراسيون فوتبال يک ارگان غيردولتي است و ميتواند خودش تصميم بگيرد. فوتبال در ايران فقط هزينهکردن است. مثل باشگاه نساجي و برخي ديگر از تيمهاي خصوصي. حالا چه دليلي دارد که بازيها را هم بدون حضور تماشاگران برگزار کنيم؟ همين حالا فوتبال آلمان جاذبهاي ندارد. همان موقع هم که هنوز جواب تستها مشخص نشده بود من با برگزاري رقابتهاي ليگ مخالف بودم. حالا با مشخص شدن چند نمونه مثبت کرونا در بين بازيکنان ليگبرتري علت مخالفت ما مشخص شد. چند تيم حتي براي خريد آب معدني هم مشکل دارند. در صورت ابتلاي بازيکنان به کرونا، خانواده آنها هم متاسفانه درگير ميشوند. بهنظرم کرونا مثل جنگ جهاني سوم و هر لحظه ممکن است که يک خمپاره کنار ما منفجر شود. بايد بازيها را متوقف کنيم. در اين شرايط بد اقتصادي اين باشگاهها هستند که هزينه ميکنند. چرا آنها نبايد در تصميمگيري نهايي نقش مهمي داشته باشند؟ حتي اگر باشگاهها پس از يک جلسه اعلام کنند که حاضر به برگزاري رقابتها هستند، قابل قبول است، اما ميدانيم که 14 باشگاه ليگ برتري براي لغو رقابتهاي ليگ به فدراسيون فوتبال نامه زده اند.