نياز است با توجه به رفع محدوديتها خطر ابتلا به کرونا را جدي بگيريم و محافظتهاي فردي را رعايت کنيم، زيرا همچون گذشته ميزان شيوع و مرگ و مير آن وجود دارد. مردم ما آگاهي خوبي نسبت به بيماري کرونا دارند و اقدامات پيشگيرانه را انجام ميدهند، اما شدت خطر ابتلا به آن را کمتر از واقعيت احساس ميکنند که اين موضوع بسيار نگرانکننده است. در حال حاضر محدوديت اجتماعي در حال کاهش است و مردم نيز اقدامات پيشگيرانه را با جديت قبل دنبال نميکنند. زيرا شدت درک خطر پايين است و زماني که بهعنوان مثال تردد بين استانها آزاد و مراکز عمومي بازگشايي ميشود، مردم تصور ميکنند که ميتوانند اقدامات پيشگيرانه (استفاده از ماسک و دستکش، شستن دستها و رعايت فاصلهاجتماعي) را انجام ندهند. مردم در جامعه با اقدامات پيشگيرانه بيماري کرونا با سهلانگاري رفتار ميکنند که بسيار خطرناک است. ويروس کرونا مدتها است که در کشور وجود داشته و قابل انتقال است، خطر ابتلا به آن براي همه وجود دارد و شدت بيماري زياد و کشندگي آن 10 برابر آنفلوآنزا است. اما مردم تصور ميکنند خطر آن به اندازه آنفلوآنزا و حتي کمتر است. در پاسخ به اينکه آيا ويروس کرونا ضعيف شده و بيماران وضعيت مطلوبتري دارند، بايد گفت که ميزان خطرناک بودن و شدت ويروس تغييري نکرده است؛ بلکه عملکرد و تجربه پزشکان و کادردرماني بهتر شده است. در اوايل ورود ويروس کرونا به کشور کادردرماني شناخت بسيار کمي از اقدامات موثر بر بيماري داشته و ترس زيادي نيز از مواجه با بيماران داشتند بنابراين احتمال داشت بهدليل نبود شناخت کافي از بيماري، خدمات درماني مناسب را ارائه ندهند. با گذشت زمان، ترس کادردرماني کاهش پيدا کرد و در مقابل آن دستورالعملهاي استاندارد و تجربه باليني کادردرماني نيز افزايش يافت. در حال حاضر عملکرد بهتر شده اما شدت بيماري و ويروس تغييري نکرده است.