چگونه از آسیبهای پسابحران بکاهیم؟
يک روانشناس باليني با اشاره به تبعات اجتماعي و روانشناختي دوران پساکرونا و اتفاقات روانشناختي که در اين دوران به وقوع ميپيوندد، اظهار کرد: با شناسايي و پيشبيني اين موضوعات بايد راهکارهايي براي مداخله مطلوب و کاهش آسيبها در دوران پس از اتمام بحران انديشيده شود. حسين ابراهيميمقدم دانشيار روانشناسي در گفتوگو با ايسنا با بيان اينکه شناسايي و پيشبيني تبعات اجتماعي و روانشناختي پسابحران به ارائه راهکارهاي مناسب جهت کاهش آسيبها و بازگشت تعادل رواني به جامعه کمک ميکند، خاطرنشان کرد: نکته حائز اهميت در بحران کرونا اين است که هيچ کس دقيقا نميتواند پايان اين بحران را پيشبيني کند. اگر فرض کنيم که يک ماه ديگر اين بحران به پايان برسد؛ ميزان صرف انرژي و درصد فعال بودن منابع اقتصادي و يا ميزان آسيبهاي رواني در سطح جامعه قابل اندازهگيري است. ولي اگر زمان آن نامعلوم باشد، طبيعتا تحليل عوامل رواني، اقتصادي و اجتماعي آن امکان پذير نخواهد بود. اين عضو هيات علمي دانشگاه با بيان اينکه با اتمام بحران ما شاهد چند اتفاق خواهيم بود، اظهار کرد: ابتدا افراد يک دوره افسردگي و يک دوره اصطلاحا ميرايي رواني و فکري را تجربه ميکنند. عده زيادي در اين دوران به سوگ عزيزان خود نشستند و همچنين احساس اميد به زندگي در درصدي از افراد جامعه دستخوش بحران شد. بنابراين بعد از اتمام بحران کرونا تزريق اميد و شادي در جامعه يکي از مداخلات مهمي است که بايد حتما براي آن برنامهريزي شود. وي با بيان اينکه بعد از اين بحران شاهد احساس عدماعتماد در ميان افراد جامعه خواهيم بود، تصريح کرد: شايد برخي از افراد بگويند که «چرا من؟»، «چرا من بايد فرزندم را از دست ميدادم؟» يا «چرا من بايد پدرم را از دست ميدادم؟» و مسائلي از اين قبيل. حتي در بعدي ديگر امکان چالش در مسائل معنوي عميق هم وجود دارد. در مراجعات زيادي در اين ايام افراد عدالت خداوند را نيز به چالش ميکشيدند. در دوره پسابحران بايد در مورد مسائلي از اين دست راهکارهايي انديشيده شود تا افراد بتوانند با واقعيتهاي موجود به خوبي کنار آمده و اين مسائل را به عنوان يک سرنوشت و بر اثر گناه خود تلقي نکنند؛ چراکه در اين صورت برطرف کردن آن، مشکلات خاص خود را به همراه خواهد داشت. ابراهيميمقدم با اشاره به راهکارهايي براي کاهش تبعات منفي پساکرونا، اضافه کرد: در دوران پسابحران اگر جامعه بتواند با کمک دولتمردان يکتحول عظيم اقتصادي را به وجود آورده و مردم احساس کنند که از رفاه خوبي برخوردار شدهاند يا در صورتيکه روابط بينالمللي کشور بهتر شود، جامعه از مشکلات پس از کرونا سالمترعبور خواهد کرد. وي افزود: ولي اگر جامعه احساس کند که اوضاع بدتر شده، ممکن است عدهاي گمان کنند که ديگر چيزي براي از دست دادن ندارند، افسردگيهاي عميق و نابسامانيهاي ديگر بروز خواهد کرد و همين احساس دلزدگي باعث ايجاد ياس و سرخوردگي و عدمپيشرفت در مسائل مختلف اجتماعي خواهد شد و احتمال اقدام به خودکشي و نيز گرايش به موادمخدر و محرک افزايش پيدا ميکند؛ چراکه افراد به غلط به اين مواد و راههاي نادرست پناه خواهند برد.اين روانشناس باليني در خاتمه تاکيد کرد: با اطلاع از اين مسائل و پيشبيني تبعات دوران پسابحران، ميتوان با اقدامات پيشگيرانه در حال حاضر و با اقدامات مقابلهاي در آينده، گامهاي مثبتي در جهت کاهش تبعات اين بحران برداشت تا جامعهاي سالمتر و ايمنتر را شاهد باشيم. در همين رابطه بايد در نظر داشته باشيم که ما دومين کشور در جهان بوديم که با ويروس کرونا درگير شديم و جاي اميدواري است که با اتخاذ سياستها و اقدامات درست بتوانيم در زمينه مقابله و از بين بردن تبعات اين بحران نيز پيشگامي خود را در اين عرصه حفظ کنيم.
