در صورت کنترل قندخون در بيماران ديابتي، حتي اگر عفونت با ويروس کرونا در بيماران ديابتي خطرناکتر هم باشد، اين خطر خيلي بالاتر از افراد غيرديابتي با وضعيت سني مشابه نخواهد بود. ما صرفنظر از اينکه ريسک فاکتورهاي ابتلا به عفونتهاي شديد و مرگبار را داشته باشيم يا نداشته باشيم، بايد به توصيههاي بهداشتي در خصوص کاهش خطر ابتلا به کرونا ويروس را جدي بگيريم. افراد سالخورده بهخصوص چنانچه مبتلا به بيماريهاي قلبي يا ريوي هم باشند، در خطر بيشترى در زمان ابتلا به عفونت با کروناويروس ميباشند. اما در مورد ديابت اطلاعات کمتري وجود دارد. در مورد خطر ابتلاي بيماران ديابتي به کروناويروس و مقايسه اين خطر با افراد غيرديابتي، صرفنظر از سن، اطلاعات کمي وجود دارد، خوشبختانه بخصوص در مورد افراد مبتلا به ديابت نوع 1 چنانچه اين افراد هنوز سن بالايي نداشته و وضعيت کنترل قندخون آنها قابل قبول باشد، شواهد قوي وجود ندارد که نشان دهد خطر ابتلا به عفونت با ويروس کرونا، در آنها نسبت به ساير افراد خيلي بالاتر باشد و اين عفونت در آنها شديدتر و مرگبارتر از ديگران باشد. بايد توجه داشت که آنچه که در خصوص بيماران ديابتي بسيار مهم است، وضعيت کنترل قندخونها است. بر اساس نتايج بيشتر پژوهشها و مقالات محدود منتشر شده تاکنون، ميزان خطر عفونت کرونايي در بيماران ديابتي که هنوز عوارض قلبيوعروقي ناشي از ديابت را پيدا نکردهاند، به شرط آنکه کنترل قندخون در بيماران به خوبي انجام شده باشد، در حد خطر معمول و نه بيشتر از معمول است در صورت کنترل قندخون در بيماران ديابتي، حتي اگر عفونت با ويروس کرونا در بيماران ديابتي خطرناکتر هم باشد، اين خطر خيلي بالاتر از افراد غيرديابتي با وضعيت سني مشابه نخواهد بود. به بيان ديگر، بهنظر نميرسد بيماران مبتلا به ديابت نوع1 و حتى نوع2 چنانچه بيماري در آنها به خوبي کنترل باشد، افراد مبتلا به نقص ايمني شديد محسوب شوند. بنابراين در بيماران ديابتي هم، همان توصيههاي افراد غيرديابتي در جهت پيشگيري از ابتلا به بيماري در کنار کنترل مناسب قندخون توصيه ميشود.