ادامه از صفحه 1/ فراموش نکنيم، کم و کيف مواد و محتوايي که رسانهها توليد يا مونتاژ و به مخاطب مي رسانند، تشکيل دهنده عمده حالات فردي و اجتماعي و تعيين کننده وضعيت نهايي و سهم شادي و نشاط در ميان افراد جامعه است و تاثيري قطعي در نوع نگاه ايشان به زندگي و ناملايمات و روش انتخابي و قدرت حل مسائل ايشان دارد. اين يک ضرورت اجتماعي و از آداب حکمراني مدبرانه و خوب است که از پس اين شرايط سخت، آگاهانه و به خيانتورزي و يا غيرآگاهانه و به اشتباه، با همان سرمشق غلط و سبکي که شرح آن رفت، رسانهداري و مخاطبپروري نکنيم؛ که اين شايد بخشي مهم از رمز و راز حيات و ماندگاري رسانههاي رسمي کشور و حفظ و انتقال مرجعيت رسانهاي به داخل مرزها، در کنار ساير عوامل مهم آن باشد. لازم است رسانهها با توجه به نياز و خواست مردم که نقل و قول اخبار خوب و انتقال اميد و شادي، همراه بيان آگاهي و اطلاعات است، با حفظ توازن و تعادل و حرفهايگري به سبک و سياق اسلامي و ايراني و بوم خودمان که علاوه بر تجربيات بشري، حاصل تجارب و تدوين انديشههاي اساتيد و بزرگان و صاحبنظران و فعالان حوزه ارتباطات و رسانه کشور عزيزمان است؛ بيش از پيش و با اعتماد به نفس و ايماني راسخ به آيندهاي روشن براي سرزمينمان، در تحريريهها و اتاق تيترها، قلم و چانه بزنند براي اين مردم خوب.