يادگار امام با اشاره به آياتي از قرآن کريم، گفت: در قرآن انسان يک موجود سرکش معرفي شده که اگر به تفاسير نگاه کنيم، چندان درک درستي هم از وضعيت خودش ندارد. اگر يک خوبي به انسان برسد، آن را به کسي نميدهد و اگر بدي به او برسد داد و فرياد ميکند. آيتا... سيدحسن خميني ادامه داد: از طرف ديگر در قرآن آمده که خداوند ميفرمايد ما خوبيها و بديها را به انسان گفتيم و هم «فجور» و هم «تقوا» را به او الهام کرديم. يعني در درون ما يک ميل هميشگي به سوي سعادت است که آن فطرت آدمي است و نيز کشش به سوي نابخردي و شقاوت وجود دارد. وي افزود: همين انسان، محور امانت است. در قرآن براي انساني که بار امانت را پذيرفت صفت «ظلوما جهولا» آمده است. يعني نادان بود که اين امانت را قبول کرد. البته عرفا، که جلوه آن در حضرت امام است، تعريف ديگري هم براي اين آيه دارند. آنها ميگويند اين تعريف بدان معناست که او «ظلوما علي نفسه و جهولا به (هرکسي) غير خدا» است.