جنجال حکم «بریدن دست و پا، زجرکش کردن و تبعید» معترضان
يک مدرس خارج حوزه علميه قم در واکنش به اظهارات ابوالفضل بهرامپور، کارشناس قرآني که در صداوسيما بيان کرده بود بايد براي برخي معترضان روزهاي اخير حکم بريدن دست و پا، زجرکش کردن و تبعيد صادر شود، ميگويد که براساس ديدگاه فقهاي اسلامي هيچ کدام از گروههايي که در اعتراضات اخير در خيابان حاضر شدند، مصداق آيه 33 سوره مائده يعني محارب و مفسد نبودهاند و تطبيق دادن اين افراد به اين آيه، اشتباه فاحشي است. به گزارش ايرنا؛ حجتالاسلام والمسلمين کاظم قاضيزاده در واکنش به اظهارات ابوالفضل بهرامپور، کارشناس مسائل قرآني در شبکه يک صداوسيما، ميگويد: در قرآن کريم و سوره مبارکه مائده درباره افرادي که اصطلاحا به آنان محارب گفته ميشود، توضيح داده شده و دو عنوان حکم يعني محاربه و تلاش در فسادگستري در زمين ذکر شده است. فقهاي ما معمولا جمع اين دو حکم را موضوع اين آيه ميدانند و آنطور که بسياري از فقها ازجمله مرحوم امام(ره) مطرح ميکنند، اين افراد کساني هستند که براي ترساندن مردم، گرفتن اموال آنان و احيانا کشتن و مجروح کردن آنان، سلاح در دست ميگيرند و طبعا بهعنوان محارب شناخته ميشوند. مصداق اين افراد در کلام فقها نيز راهزنان جادهها هستند.
چه کساني محارب نيستند؟
قاضيزاده اضافه ميکند: موضوع آيه 33 سوره شريفه مائده موضوع خاص و دقيقي است. بنابراين ما نميتوانيم هر موضوعي را که در قرآن کريم مطرحشده توسعه بدهيم و ازنظر خودمان به افراد ديگر هم سرايت بدهيم. حتي من به ياد دارم که مرحوم آيتا... مومن مقالهاي نوشتند و به دنبال آن بودند که برخلاف بيشتر فقها که محاربه و فساد را يک موضوع ميدانند، بگويند محاربه و فساد هرکدام بهتنهايي موضوع اين آيه شريفه است. درحاليکه مرحوم آيتا... شاهرودي در يک مقاله نقدي مفصل، همان نظريه مشروح فقها را نوشتند. همچنين گفتند که محاربه و فساد بحث خاصي است و به کساني اختصاص دارد که براي ترساندن مردم، بردن مال و غارت کردن آنها تلاش ميکند و حتي طبق ديدگاه مرحوم آيتا... شاهرودي، کساني که عليه حکومت و دولت تلاش ميکنند، مصداق محارب شناخته نميشوند. اين مدرس خارج حوزه علميه قم در تفسير و تحليل وقايع اخير مطابق آيه 33 سوره مائده بيان ميکند: با توجه به اتفاقاتي که اين روزها رخداده، شايد بتوان افراد حاضر در خيابان را به چند قسمت تفکيک کرد: گروه اول کساني بودند که در روزهاي اول براي يک امر اجتماعي، در خيابانها حاضر شدند و اعتراض داشتند. گروه دوم کساني بودند که حالا در عين اعتراض، عصباني بودند و سنگي هم در دست گرفتند و از روي غفلت شيشه مرکز دولتياي را شکاندند، اينها هم به دنبال ترساندن مردم نبودهاند و گروه سوم که کارشان زشت بوده و هيچکس تأييد نميکند، کساني بودند که اموال عمومي را عمدتا با سازماندهي آتش زدند. او ادامه ميدهد: گرچه در برخي از موارد عنوان بغي و تجاوز به حاکميت اسلامي بر اين گروه صدق ميکند، اما مصداق اين آيه شريفه مذکور نيستند.
ترجمه «زجرکش کردن» بيپايه است
قاضيزاده همچنين درباره تفسير اين کارشناس مسائل قرآني تصريح ميکند: ايشان در تشخيص موضوع اشتباه کردند و روشن است که حداکثر، تعدادي خاص از اين مجموعه عنوان بغي دارند و تشخيص آن بايد از سوي قاضي مشخص شود. نکته بعدي اين است که ايشان تعبير «يُقَتَّلوا» را به معني «زجرکش کردن» مطرح کردند که اين حرف، بيپايه است و شايد بتوان گفت موجب مشوه جلوه دادن احکام نوراني اسلام است. در اين آيه شريفه عبارت يُقَتَّلوا به اين معني است که با سرعت و شمول اين افراد به قتل برسند. اما اينکه ما در فارسي اين عبارت را زجرکش کردن ترجمه کنيم و به کار ببريم، اشتباه است. اين مدرس خارج فقه حوزه علميه قم اضافه ميکند: نکته ديگر اين است که در اين آيه آمده که اين افراد، بايد تبعيد شوند؛ ايشان اينطور تعبير کردند که اين افراد بايد از زمين بيرون برده و به وسط دريا منتقل شوند تا بميرند. اين صحبتي است که به فکاهي نزديک است. قاضيزاده همچنين ميگويد: جالب است بدانيد در روايات ذيل اين آيه شريفه، چهار شخص در نظر گرفتهشده؛ کسي که راهزن است و با مردم برخورد ميکند و ميکشد که مال مردم را ميبرد و حکم آن را قتل تعيين ميکنند، حکم کسي که ميکشد و اموالي نميبرد را اعدام بر ميشمرند، کسي که راهزن است و اموال را ميبرد، اما کسي را نميکشد مانند سارق مجازات ميکنند و آخر هم کسي است که نه موفق به کشتن ميشود و نه موفق به گرفتن مال مردم که حکم او تبعيد است. اين مدرس حوزه علميه قم همچنين در واکنش به اظهارات اين کارشناس مسائل قرآني بيان ميکند: به نظر ميرسد ايشان با اينکه دستي بر تفسير دارند و مطالبي را از مفسران شنيدهاند، بايد به آيه و ديدگاه فقها دقت بيشتري ميکردند. زيرا هم در تشخيص موضوع آيه 33 سوره مائده، تطبيق آن بر معارضان و حتي تطبيق بر کساني که اموال دولتي را مورد هجمه قراردادند، اشتباه کردند. البته تصريح ميکنم کساني که اموال را آتش زدند و سلاح داشتند، بايد مجازات شوند، اما مجازات آنان تحت عنوان محاربه قرار نميگيرد و نوع فقهاي ما آيه را به چنين افرادي متعلق نميدانند.
از جاده اعتدال خارج نشويم
او در ادامه اضافه ميکند: دستور قرآن کريم به ما توصيه کرده که: «دشمني با يک گروه، شما را از جاده عدالت خارج نکند و عدالت بورزيد که به تقوا نزديکتر است.» همه ما از خسارات مالي و جاني به بيتالمال و مردم ناراحتيم، اما در مقام قضاوت و حکم دادن به کساني که حتي با عمد و سازماندهي اين کارها را انجام دادند، نبايد جاده اعتدال را فراموش کنيم و حکممان بايد عادلانه باشد. خصوصا به ايشان بايد عرض کنيم که ما در سالهاي بعد از پيروزي انقلاب، نسبت به بعضي از مجازات مسلمي که در بيانات فقها بوده، به خاطر مصلحتهايي، سعي کرديم بهنوعي با مسامحه رفتار و مجازات را تبديل کنيم.
قضات با رأفت برخورد کنند
قاضيزاده معتقد است: در باب قضا، يکي از مهمترين احکام اسلامي اين است که به خاطر شبهه و مواردي که ترديدآميز است، حدود بايد برداشته شود؛ ما بايد هماکنون به قضات شريف توصيه کنيم نسبت به کساني که چنين کارهايي انجام دادند، با رأفت اسلامي برخورد و نسبت به تکتک آنها دقت کنند 5 آذرماه، ابوالفضل بهرامپور در يک گفتوگوي تلويزيوني در شبکه يک سيما درباره صدور حکم بريدن دستوپا و زجرکش کردن معترضان صحبت و اظهار ميکند نفي بلد به اين معني است که افرادي که تبعيد ميشوند، روي يک کشتي قراضه به وسط دريا منتقل شوند تا بميرند؛ نه جاي خوش آبوهوا مانند شيراز. او در ادامه با اشاره به رويدادهاي اخير ميگويد اينکه بگوييم اينها جوان بودند و احساساتي، قابل پذيرش نيست و بايد حکم خدا را جاري کرد. وي البته در توضيح سخنانش به فارس گفته معترض و مخالف با محارب فرق ميکند و در ادامه کليپي که منتشر شده گفتهام منظور آيه محارب است.
