معایب و مزایای استانی شدن انتخابات مجلس

آرمان - طرح استانی شدن انتخابات مجلس با مزایا و معایبی همراه خواهد بود. مجلس امروز با یک نقیصه‌ای رو‌به‌رو است که نمایندگان به جهت ارتباط و حضورشان در میان مردم و پیگیری مطالباتشان بعضا نمی‌توانند در صحن مجلس نقش‌آفرینی جدی‌تری داشته باشند و با توجه به این موضوع نمایندگان نمی‌توانند نگاه ملی و فوق منطقه‌ای در مسائل کشور داشته باشند. بنابراین این سخن یک سخن صحیحی است. از سوی دیگر نقیصه‌ای وجود دارد که به هنگام استانی شدن انتخابات قطعا نمایندگان برجسته‌تری در سطح ملی معرفی شده و با توجه به نقش‌آفرینی خود می‌توانند کسب رأی کنند. از سویی هم نماینده نمی‌تواند با مردم ارتباط صمیمی و نزدیکی برقرار کند، چرا که دیگر مانند گذشته به روستاها و یا حاشیه شهرها نمی‌تواند برود تا به صورت جزئی‌تر پیگیر مسائل‌ باشد و با آنها ارتباط برقرار کند، چرا که ناگزیر وقت چنین اجازه‌ای را نخواهد داشت. بنابراین درباره استانی شدن یا استانی نشدن انتخابات نمی‌توان به آسانی مسائل را تبیین کرد. به نظر می‌رسد برای حرکت‌ رو به جلو راهکارهایی نیاز است و شوراها می‌توانند نقش امروز مجلس را در منطقه و روستاها ایفا کنند تا مجلس بتواند نقش ملی‌اش را ایفا کرده و این نقیصه برطرف شود. درباره این موضوع که برخی مطرح کرده‌اند با اجرا شدن این طرح نمایندگان از گروه‌ها یا حزب‌های مختلف شانس پیروزی بیشتری در انتخابات را دارا هستند باید اذعان کرد، در موفقیت مجموعه‌ها با استانی شدن انتخابات نباید شک کرد، چرا که با اجرایی شدن این طرح یک نماینده به دلایل گوناگون نمی‌تواند در سطح استان تبلیغ و جلب آرا کند ناگزیر باید به سمت فعالیت‌های جمعی حرکت کند. فعالیت‌های جمعی ممکن است حزبی، گروهی و یا ائتلافی باشد. قطعا چنین نگاهی که در فعالیت‌های استانی، کارهای جمعی، حزبی و یا به هر شکل دیگری که نهادی بیشتر نقش‌آفرینی می‌کند، بهتر است. تشکیلات حزبی دارای نکات مثبتی است اگر به معنای واقعی حزب وجود داشته باشد. حزب به معنای آن است که گروهی آمده تا با مردم ارتباط برقرار کند و مواضع سیاسی، اقتصادی و فرهنگی‌اش را با مردم در میان بگذارد، در این قسمت یا مردم به آنها اعتماد می‌کنند یا اعتماد نمی‌کنند. اگر مردم به این حزب اعتماد کردند باید حزب مورد نظر پاسخگوی اعمالش باشد که به طور مثال در صورت در اختیار گرفتن مجلس، در صورت عدم فعالیت خوب، باید پاسخگو باشد. اما متاسفانه اینگونه موضوعات در کشور کمتر مشاهده می‌شود. یعنی تابه‌حال هیچ شخصی پاسخگوی حزبی در برابر دولت‌ها و مجالس نبوده است. بسیاری دم از تشکیل حزب و گروه می‌زنند و حتی فعالیت هم خواهند داشت، اما تاکنون یک نفر هم پیدا نشده که مطرح کند حزب و گروهش تا چه اندازه پاسخگوی مشکلات بوده است.