کودکی دورهای مهم برای شکلگیری عادتهای زندگی است. در این سالها، بازی و تحرک باید بخش طبیعی برنامه روزانه کودک باشد. لازم نیست ورزش همیشه به شکل تمرین حرفهای و سخت انجام شود. دویدن، پریدن، بازی در پارک، طنابزدن و بازیهای حرکتی در خانه نیز فعالیتهای مناسبی هستند. مهم این است که کودک از حرکت کردن لذت ببرد و ورزش برای او به یک اجبار خستهکننده تبدیل نشود.
شنا یکی از ورزشهای مناسب برای کودکان است. این ورزش بسیاری از عضلات بدن را درگیر میکند و به افزایش هماهنگی حرکات کمک میکند. همچنین میتواند برای کودک سرگرمکننده باشد. آموزش شنا باید در محیطی امن و زیر نظر مربی یا بزرگسال مسئول انجام شود. دوچرخهسواری نیز انتخاب خوبی است و میتواند تعادل، هماهنگی و توانایی حرکتی کودک را تقویت کند. استفاده از کلاه ایمنی و انتخاب مسیر امن هنگام دوچرخهسواری ضروری است.
فوتبال، والیبال، بسکتبال و بازیهای گروهی علاوه بر تحرک، مهارتهای اجتماعی کودکان را تقویت میکنند. کودک در فعالیتهای تیمی همکاری، رعایت قوانین، صبر و مسئولیتپذیری را یاد میگیرد. حضور در یک تیم ورزشی همچنین فرصت مناسبی برای دوستیابی و تقویت ارتباط با دیگران است. با این حال، انتخاب ورزش باید با توجه به سن، علاقه و توانایی کودک انجام شود و نباید تنها بر اساس خواسته والدین باشد.
نقش خانواده در علاقهمند کردن کودکان به ورزش بسیار مهم است. وقتی والدین پیادهروی میکنند، به پارک میروند کودک نیز الگوی مناسبی برای تقلید پیدا میکند. تشویق کردن بهتر از سرزنش کردن است. والدین باید پیشرفت کودک را ببینند و او را با دیگران مقایسه نکنند. همچنین مدیریت زمان استفاده از تلفن همراه، رایانه و تلویزیون میتواند فرصت بیشتری برای بازی و تحرک ایجاد کند.
فعالیت بدنی تنها به سلامت جسم کمک نمیکند؛ میتواند روحیه کودک را نیز بهتر کند. ورزش به تخلیه انرژی، کاهش تنش و افزایش احساس شادی کمک میکند و در کنار خواب و تغذیه مناسب، زمینه رشد متعادل را فراهم میسازد. کودک فعال فرصت بیشتری برای تجربه، کشف تواناییها و یادگیری مهارتهای تازه دارد.