حسین کنعانی مقدم، فعال سیاسی نوشت: پایان جنگ از مسئولیتهای اصل ۱۱۰ قانون اساسی در اختیار رهبری است و تصمیم ایشان بر جنگ و صلح از طریق شورای عالی امنیت ملی اعلام میشود و هیچ جای بحث و جدلی در این موضوع وجود ندارد. بعضا شنیده شده که گفته شده این مساله در مجلس تصویب شود در حالی که اعلان جنگ یا صلح جزو اختیارات رهبری است و ربطی به مجلس ندارد.
البته اگر بر اساس قوانین موجود قراردادی بسته شود باید مثل برجام در مجلس مورد بررسی قرار گیرد. یکی از مهمترین بحثهای حال حاضر این است که دشمن مترصد است که در صفوف مردم اختلاف و تشتت ببیند و طمع کند که میتواند از این اختلافات بهرهبرداری کند؛ لذا این کار عملاً تیشه به ریشه زدن است و هر کسی حتی اگر دلسوز و دلنگران هم باشد نباید بدین سمت و سو برود؛ لذا دلواپسان هم باید مرز تفرقه و وحدت را حفظ و حراست کنند. باید به سمت وحدت و انسجام ملی حرکت کنیم.
تریبونهای میدانهای مختلف محل تجمعات شبانه مردم است که سرمایههای اجتماعی کشور و پشتوانه مستحکمی برای نیروهای مسلح دولت رهبری و حاکمیت است. البته شورای عالی امنیت ملی و آقای دکتر ذوالقدر باید هرچه سریعتر مجلس را باز کنند تا کسانی که حرفی برای گفتن دارند انتقادی دارند به عنوان نماینده مردم حرف خود را بزنند و پاسخ دریافت کنند. افکار عمومی هم به راحتی قضاوت خواهند کرد ولی اینکه ما این مسائل را به خیابان بکشانیم و در تریبونها به طور یک طرفه مطالبی را مطرح کنیم چندان صورت خوشی ندارد.
هنوز خیلی از مسئولین ما از مفاد نهایی این توافق مطلع نیستند ولی بعضیها در این میان متاسفانه حرفهایی میزنند که هم نشان دهنده ناآگاهی است و هم نشاندهنده این است که تحت تاثیر جنگ روانی دشمن قرار گرفتهاند و میخواهند با توهمات صفوف مردم را مورد هدف قرار دهند. به نظر میرسد که مسئولان و سیاستمداران و کسانی که تریبون دارند باید به این مسأله خیلی دقت کنند.
البته بهتر بود این میتینگها که در خیابان انجام میشود و گردهماییها مسجد محور میبود یعنی مساجد جامع شهرهای مختلف باید برنامهریزی کنند، مدیریت کنند و نگذارند این سرمایه اجتماعی در اختیار جناحهای سیاسی برای بهرهبرداری سیاسی خودشان قرار گیرد و نفوذیها وارد شوند و این وحدت و انسجام را خدشهدار کنند.