در طول بیش از یک ماهی که از آغاز جنگ رمضان گذشته، مردم کشور هر شب در شهرها اجتماع کردهاند تا حمایت خود را از رزمندگانشان در این نبرد اعلام کنند. میتوان گفت فضای غالب کشور، ادامه دفاع تا شکست دشمن است و آن همبستگی تاریخی که در هنگامههای سخت در بین ایرانیان برجسته میشده، اتفاق افتاده و اکثریت مردم برای دفاع از کشور یکدل شدهاند.
موزاییک رنگارنگ
تنوع و تکثری که در این کشور برقرار است و همین تنوع و تکثر یکی از دلایل زیبایی و ارجمندی این سرزمین است. در این سرزمین از روستای قوش دورترین نقطه شمال غربی کشور گرفته تا جالق در منتهاالیه جنوب شرقی کشور، از سرخس در شمال شرقی گرفته تا مینوشهر در جزیره مینو در جنوب غربی، با وجود تفاوتها، همه خود را ایرانی میدانند. ایران همواره کشوری پویا بوده و دیدگاههای متفاوت و متعدد همیشه در این کشور وجود داشته است و مواجهه با دیدگاه دیگر در بین عموم مردم و بیشتر مسئولان موضوعی قابل قبول است. به همین دلیل این احتمال وجود دارد که در بین مردم، کسانی نگران از شدت گرفتن شرایط، خواستار باز شدن راه دیگر باشند. از آنجا که نمیتوان چنین احتمالی را نادیده گرفت، لازم است برای این افراد توضیح داده شود که چرا باید تا رسیدن به شرایط قابل قبول به دفاع ادامه داد.
توجه به تجربه قبلی
در این شرایط که دفاع اولویت اصلی کشور است، یک نگرانی مهم وجود دارد. بعید نیست که دشمن با در اختیار داشتن رسانههای متعدد، چنین وانمود کند که ایران موافق پایان جنگ و قبول آتشبس نیست. این اتفاقی است که پایان جنگ تحمیلی هشت ساله افتاد و در فاصلهای که قطعنامه ۵۹۸ صادر شده بود تا زمانی که ایران آن را پذیرفت، طرف مقابل نهایت کوشش خود را بر این متمرکز کرده بود که ایران را کشوری جنگطلب نشان دهد. اکنون آمریکا متوجه شده که محاسبات اولیهاش درست نبوده و دنبال راهی برای خروج کمهزینه از مخمصه است. بعید نیست که ترامپ ناگهان پایان جنگ را اعلام کند. در این صورت کار دشوارتر میشود. هم باید افکار عمومی جهان را قانع کرد که به صرف ادعای یکجانبه آمریکا در پایان جنگ، نمیتوان از حمله و تجاوز چشمپوشی کرد و هم نیاز به قانع کردن افکار عمومی داخلی احساس میشود.