موضوع واگذاری خودروها که این روزها بین دولت و مجلس مطرح است را برخلاف آنچه تصور میشود کشمکش نمیدانم و اگر کشمکشی هم نام برده شود توسط برخی رقبای سیاسی و بیشتر بازی سیاسی است که برخی رقبا و کسانی که انتخابات مجلس را پیشرو میبینند، میخواهند از این نمد کلاهی برای خود درست کنند. ضمن اینکه این حق مجلس و دولت است که در چارچوب کار خود راجع به این موضوع تحقیق و تفحص کنند برای اینکه ایجاد حواشی نشود و در عین حال از این موضوع بهرهبرداری سیاسی نشود، بهترین کار این است که هر دو قوه این موضوع را به صورت شفاف بررسی کرده و روشن انعکاس دهند.
چراکه هرچه تاخیر بیندازند و احیانا منجر به این شود که نماینده مجلسی یا عضوی از دولت در این رابطه اظهارنظر کند و تناقضی بهوجود بیاید میتواند خوراک رسانهای شود و ایجاد حواشی کند. بهترین راهکار این است که راجع به این موضوع بررسی شود که چه اتفاقی بوده است؟ آنچه از قرائن مشخص است، گفته میشود در گذشته مجلس با یکی از ارکان دولت در ارتباط با خودرو برای نمایندگان قراردادی داشته هرچند صحت و سقم آن معلوم نیست و اینکه احیانا نمایندهای رانت خورده باشد و از خودروسازان یا وزارت صمت امتیاز گرفته باشد، همه اینها باید شفافسازی و مشخص شود و به اطلاع افکار عمومی رسانده شود. معتقدم تولید حاشیه زمانی ایجاد میشود که تاخیر در گزارش باشد. همیشه گزارشها در قوای مختلف باید به موقع و سریع بررسی و کار کارشناسی شود و انعکاس آن مشخص باشد تا شرایطی بهوجود نیاید که عدهای بخواهند از آن سوءاستفاده سیاسی کنند. لذا اگر در چارچوب قرارداد بوده و نمیتوان قرارداد را رانت یا فرصت طلبی نامید. این اظهارنظر فارغ از جریان سیاسی است و انصاف اقتضا میکند موضوعی که هنوز مشخص نیست یکباره توسط برخی رسانهها فساد نام نگیرد که خودش یک تهمت است.
از موضوعی که هنوز مشخص نیست چه بوده با تیتر فساد یاد کنند، قطعا یک اقدام مجرمانه از نظر حقوقی است و در عین حال میتواند حق شکایت را برای دستگاهی که مورد خطا واقع شده را ایجاد کند. ولی چقدرخوب است که اجازه دهیم بهگونهای موضوع مورد شفاف سازی قرار بگیرد که کسی یا سازمانی مورد اتهام غیرمنصفانه و غیرحقوقی قرار نگیرد. از طرفی دلیلی ندارد یکدست بودن قوا دلالت بر این باشد که همه چیز بدون عیب و ایراد باشد. به هر جهت یکدست بودن قوا معنی و مفهومش این نیست که قوا از اختیاراتی که دارند در مقابل قوای دیگر کوتاه بیایند.
اسم این نمیتواند وحدت قوا باشد. وحدت از آن جهت است و تعامل سه قوه در این است که مشکلات و مسائلی که مربوط به جامعه است را تسریع دهند. در کش و قوسهای گفتمانی و سیاسی قرار نگیرد و احیانا منجر به این نشود که موضوعی معطل قوا قرار بگیرد. اما اینکه فرض کنید مجلس در مقابل قوانینی که تصویب میکند و توسط دولت اجرا میشود، اگر نظارت نکند، غیرمنصفانه است. یا اینکه قدرت نظارتی خود را کاهش دهد و چون یکدست شدند یکسری مسائل را نادیده بگیرند! دولت هم نمیتواند احیانا در مقابل موارد و مواضعی که احیانا میتواند دخالت در حوزه اجرایی باشد، کوتاه بیاید و نامش را یکدست بودن قوا بگذاریم! یکدست بودن به معنای تسریع در کار است. فلذا موضوعی هم که اخیرا اتفاق افتاده دلالت بر این نیست که چون قوا یکدست شده در مقابل مسائل و مواردی که پیش میآید، بخواهند سکوت کنند. این حق را ندارند چون جزو حقوق مردم است و مطالبه مردم این است که نمایندگان مجلس در جایگاه خودشان مطالبهگری خودشان را داشته باشند. از سوی دیگر، قوه مجریه هم کارها را بهدرستی اجرا و در جهت منافع مردم گام بردارد.