نکاتی در مورد اگزما

افراد مبتلا به اگزما، دوره‌های طولانی خشکی، خارش و دانه‌های آبدار پوست را تجربه می‌کنند، اولین قدم درمان استفاده از شوینده‌های مناسبی است که از PH پایینی برخوردار باشند.(شوینده‌های غیرصابونی) چرب‌کردن پوست دست دومین اقدام مناسب درمان اگزما است. تماس دست با مواداسیدی، قلیایی و شوینده صابونی، تحریک‌کنندگی بیشتری در این بیماران ایجاد می‌کند. مهمترین اقدام قبل از شروع کار منزل این است که دست‌ها را چرب کنند، پس از آن دستکش نخی بپوشند و در آخر دستکش پلاستیکی به دست کنند. برای استفاده صحیح از دستکش باید دست‌ها را هر دو الی سه ساعت از دستکش‌ها خارج کرد و مجددا با ماده چرب‌کننده چرب و دوباره اقدام به پوشیدن دستکش نخی و سپس دستکش پلاستیکی کرد. اگزما با خشکی، خارش و پوسته‌ریزی شروع می‌شود و ممکن است با ترک‌های پوستی و تاول نیز همراه شود. فرد مبتلا باید از سیر بیماری خود مطلع باشد، افرد باید بدانند: در زمان بروز اگزما لایه محافظ پوست از بین رفته است و فرد نیازمند درمان طولانی مدت است. افراد مبتلا به اگزما ممکن است در تاریخچه بیماریشان، سابقه ابتلا به آسم را نیز گزارش کنند، همچنین ممکن است سابقه بیماری‌های آتوپیک(حساسیتی) را در پدر، مادر، خواهر یا برادر داشته باشند. پس از تشخیص قطعی اگزما توسط پزشک، اقداماتی از جمله: اصلاح شوینده‌ها، تجویز درمان‌های ضد التهابی (کرم‌های کورتیکواستروئیدی) و چرب‌کردن مداوم دست با چرب‌کننده‌های مناسب، پیشنهاد شود. روش استفاده از پمادهای کورتونی به این صورت است؛ دو هفته اول هرشب و پس از آن یک شب در میان و سپس تا دو بار در هفته ادامه می‌یابد، تاکید می‌شود قطع ناگهانی این پمادها باعث عود مجدد اگزما می‌شود. اگزما به‌طور کلی درمان نمی‌شود و تنها کنترل می‌شود. انتخاب شوینده مناسب، جلوگیری از تحریکات پوستی(هوای سرد و خشک)، چرب‌کردن مداوم پوست و پوشیدن دستکش نخی را از جمله راه‌های کنترل این بیماری است.