نامزد منتسب به لاریجانی در دیوان محاسبات
آیا پایگاه رأی قالیباف درمجلس دچار افول شده است؟
نگاهی به تحولات درون مجلس نشان میدهد که جریانات مختلف داخل پارلمان همچنان به دنبال وزنکشی خود در مجلس هستند. اقدامی که اخیرا طی روزهای گذشته در صحن بهارستان برای انتخابات رئیس دیوان محاسبات رخ داد و در نهایت پس از فعل و انفعالات بسیار و گزینههای مدنظر و تلاش یاران قالیباف برای انتخاب گزینه مدنظرآنها اما روند به سمت وسوی دیگری رفت، گزینه مقابل جریان قالیباف رای آورد تا از سویی جایگزین مهرداد بذرپاش، رئیس پیشین دبوان محاسبات مشخص شود و از سوی دیگر نیز در فاصله یکسال مانده به پایان عملکرد مجلس یازدهم پایگاه رئیس مجلس در میان نمایندگان مشخص شود. لذا بر این اساس میتوان گفت که آغاز دوران جدید در مجلس یازدهم با ۱۴۱رأی نمایندگان به احمدرضا دستغیب برای ریاست دیوان محاسبات کلید زده شد. گزینهای که به صورت روشن و واضح رقیب «پژمان پشمچیزاده» بود، معاون قالیباف که ریاست مجلس و طیف او در داخل مجلس طی دو هفته گذشته تمام سعی خود را برای انتخابش از سوی نمایندگان به عنوان رئیس دیوان محاسبات به کار بستند. این رأی به صورت مشخص وزن مخالفان و منتقدان جدی قالیباف در شرایط امروز را نشان میدهد. منتقدانی که به رغم اطلاع از
اینکه »پشمچیزاده« گزینه قالیباف برای ریاست دیوان است به او رأی ندادند و به سید احمدرضا دستغیب، نماینده ادوار مجلس که چهرهای منتسب به علی لاریجانی است، رأی دادند. اما جای تامل است که چرا چنین رأیی رقم خورد و اساسا این تقسیم بندی آرا چه پیامی دارد.در دو هفته گذشته شنیده شد که طیف قالیباف به دنبال انتخاب پشمچیزاده از طریق رأی مجلس هستند اما سیداحمدرضا دستغیب در عرصه رقابت باقی ماند. به طور طبیعی، به نظر میرسد قالیباف و طیف او تصور نمیکردند دستغیب گزینه نگران کنندهای برای رقابت با پشمچیزاده باشد که البته این پیشبینی چندان غیرمعقول نیز نبوده است؛ تصور میشد همین که پایداریهای مجلس و منتقدان علی لاریجانی مخالف او باشند و در بین قالیبافی های مجلس هم رأیی نداشته باشد، برای شکست مقابل پشمچی زاده کافی است. ۱۴۱ رأی مجلس یازدهم به دستغیب اما میتواند چند خصوصیت را برای وضعیت فعلی در این دوره از مجلس و نحوه ارتباط بدنه مجلس با قالیباف ترسیم کند. نخست اینکه گویا قدرت سازماندهی رأی در طیف قالیباف افول کرده است. به بیان دیگر آرای قطعی که از گزینههای طیف قالیباف حمایت میکردند، ریزش داشته و به آرای خاکستری
مجلس، که البته منتقدان قالیباف در سطوح و اندازههای نقد مختلف هستند، پیوستهاند. این دومین پالس جدی در ارتباط با وضعیت رئیس مجلس است کمااینکه اعلام تقدیم استعفای الیاس نادران به هیات رئیسه مجلس از سوی خودش در جلسه علنی روز یکشنبه هفته جاری، نشان از عمیق شدن اختلاف نظر بین چهرههایی در جریان اصولگرایی دارد که کمی بیش از دو سال پیش دور یک میز نشستند و ترکیب لیست اصولگرایان تهران را برای بهارستان یازدهم بستند. اگرچه برخی رسانه ها اینگونه آوردند که نادران علت استعفای خود را اعتراض به عملکرد هیات رئیسه مجلس خوانده اما پرواضح است که چهره ای همچون نادران در وزن کشی سیاسی اصولگرایی در اعتراض به علی نیکزاد یا عبدالرضا مصری و دیگر اعضای هیات رئیسه استعفا نمیدهد . دومین مساله همان پیشبینی تیم قالیباف است که البته محقق نشد. دستغیب، چهره ای منتسب به علی لاریجانی، چگونه میتواند از میزان آرای مخالف جبهه پایداری و منتقدان دیگر علی لاریجانی در این مجلس عبور کند؟ به نظر می رسد یا جبهه پایداری دیگر توانی در رأی نیاوردن دستغیب برایش باقی نمانده است و آنها نیز با افت توان جمع کردن رأی مواجه هستند یا روابطشان با قالیباف تا
حدی در تنش است که برای رأی نیاوردن گزینه محمدباقر قالیباف حتی به چهره منتسب به علی لاریجانی رضایت میدهند؛ یا اگر هم به او رأی نمیدهند آرای ممتنع را بالا میبرند تا با شناورشدن رأی پشمچیزاده، این دستغیب باشد که به دیوان میرود.