رئيس انجمن حمايت از بيماران سوختگي با انتقاد از وضعيت نامناسب و عدم توجه به بيماران سوختگي، گفت: اين معضل سيزدهمين بار بيماري است، اما بودجهاي که به سوختگي اختصاص ميدهند حتي در رتبه صدم هم قرار نميگيرد و وزارت بهداشت کلا صورت مساله «سوختگي» را براي خود پاک کرده و به آن اهميتي نميدهد که بيمار سوخته در چه بيمارستاني بستري است و چه مشکلاتي دارد؟ محمدجواد فاطمي به بهانه روز حمايت از بيماران دچار سوختگي، به اصليترين مشکلاتي که بيماران سوختگي با آن مواجه هستند، اشاره و تصريح کرد: سوختگي با فقر رابطه دارد و معمولا افرادي ميسوزند که تمکن مالي ندارند؛ چراکه از وسايلي استفاده ميکنند که استاندارد نيست و يا آموزش خوبي نديده و سطح تحصيلات کمتري دارند يا در جاهايي زندگي ميکنند که براي گرمايش از شعله مستقيم استفاده ميکنند مانند بخاري و اجاق در چادر عشاير و... بنابراين؛ سوختگي يک بيماري براي قشر ضعيف و کمتر برخوردار جامعه است. اين قشر وقتي ميسوزد امکان درمان کمتري هم دارد چراکه بيمارستانهاي سوختگي استاندارد حتي در پايتخت هم نداريم و همان بيمارستانهاي موجود در کشور هم امکانات و پرسنل کافي ندارند و بيمارستانهاي خصوصي هم بخش سوختگي ندارند.
افزايش بروز سوختگي در ارتباط مستقيم با خط فقر
او افزود: ما به پانسمانهاي نوين دسترسي نداريم و عوارض بيماران و تعداد مرگ و مير بيماران سوختگي بسيار بالاست. بيمار سوختگي حتي پس از ترخيص از بيمارستان هم حامي ندارد و با مشکلات زيادش در جامعه رها ميشود؛ به همين دليل اکنون مهمترين چالش سوختگي همان عدم آگاهي و فقر افراد است؛ اما در شرايط فعلي حتي فقر افزايش يافته است يعني خط فقر بر عددي قرار گرفته است که تعداد بسيار زيادي از هموطنان ما زير خط فقر زندگي ميکنند، پس تعداد سوختگيها هم به گواه آمار افزايشي شده است. سواي اين امر بودجهاي که به سوختگي اختصاص داده ميشود به هيچ وجه همانند تورم افزايش نيافته است و انواع پانسمانهايي که قبلا برخي بيماران ميتوانستند تهيه کنند بسيار گران شده است. به گفته فاطمي: مشکلات به حدي در زمينه بيماران سوختگي افزايش يافته است که حتي بيمارستانهاي سوختگي توان ارائه ميانوعده به بيماران خود و توان تامين پانسمان ندارند. در واقع ما روز به روز به روشهاي قديميتر بازميگرديم که باعث عوارض و مرگ و مير بيشتر بيماران هم ميشود؛ بنابراين بيماران سوختگي با چهار چالش مهم فقر، مشکلات جسمي (چسبندگي، خارش، اسکار، درد، نازيبا شدن قسمتهاي سوخته و...)، مشکلات روحي و افسردگي به واسطه بيماري و ايزوله شدن و مشکلات اجتماعي روبهرو هستند؛ چرا که جامعه معمولا رفتار خوبي با بيماران دچار سوختگي ندارد و حتي ممکن است به بيمار سوختگي شغل هم ندهند. رئيس انجمن حمايت از بيماران سوختگي، تاکيد کرد: بار بيماريها يعني هزينهاي که هر بيماري به کشور تحميل ميکند و در مورد سوختگي ميدانيم که اين معضل سيزدهمين بار بيماري است اما بودجهاي که به سوختگي اختصاص ميدهند حتي در رتبه صدم هم قرار نميگيرد و وزارت بهداشت کلا صورت مساله سوختگي را براي خود پاک کرده و به آن اهميتي نميدهد که بيمار سوخته در چه بيمارستاني بستري است؟ چه مشکلاتي دارد؟ او علت عدم توجه به بيماران سوختگي را اينگونه شرح داد: بيمار سوختگي از قشر ضعيف است که صدا و تريبون ندارد. آنها ميسوزند و از جامعه طرد ميشوند و در نهايت ميميرند و نميتوانند مانند ساير بيماران صداي خود را به جايي برسانند؛ صداي ساير بيماران به اين دليل به گوش ميرسد که در ميان آنها بعضا فرد متمول هم وجود دارد که به واسطه آن افراد، صداي قشر ضعيف هم شنيده ميشود اما صداي فقرا شنيده نميشود.
حتي يک تخت استاندارد درمان سوختگي وجود ندارد
فاطمي، با تاکيد بر اينکه در ايران حتي يک تخت استاندارد سوختگي هم وجود ندارد، اظهار کرد: اين درحالي است که با اين وضعيت و بودجه کم، با تعداد زياد بيماران سوختگي هم مواجه ميشويم. در بيمارستانهاي بسيار قديمي و نامناسب به بيمار خدمت ميدهيم به شکلي که حتي در پايتخت گاهي تا شش بيمار سوختگي در يک اتاق کنار هم بستري ميشوند که اين موضوع اصلا استاندارد نيست. اين درحالي است که حداقل از سال 1380 قرار بود يک بيمارستان سوختگي در منطقه کن تهران ساخته شود که بعد از 21 سال تنها سازه آن ساخته شده است و همين يک مورد نشان دهنده وضعيت نامناسب موضوع سوختگي است. از رسانهها خواهش دارم که صداي اين بيماران باشند.
حتي مراکز دولتي حاضر به داشتن بخش سوختگي نميشوند
اين پزشک، ادامه داد: ما حتي در مراکز استاني و شهرهاي بزرگ هم بيمارستان سوختگي نداريم. الان تعداد تخت سوختگي به نسبت جمعيت بسيار پايين است. بايد بخشي تحت عنوان بخش ويژه سوختگي داشته باشيم که اين را هم نداريم و گاهي در برخي مراکز بدترين قسمت بيمارستان با کمترين امکانات به بخش سوختگي اختصاص يافته است؛ چون اين بخش درآمدي براي بيمارستانها ندارد و برعکس هزينهزا هم خواهد بود. مثال روشن اين امر اين است که حتي در تهران از ميان سه دانشگاه علوم پزشکي بزرگ، تنها دانشگاه علوم پزشکي ايران، بيمارستان تخصصي سوختگي دارد و دانشگاههاي علوم پزشکي تهران و شهيد بهشتي حتي زير بار تخصيص يک بخش سوختگي در يک بيمارستان زير مجموعه خود نميروند. سازمان تامين اجتماعي نيز با بيش از 200 بيمارستان فعال در سراسر کشور حتي يک تخت سوختگي ندارد؛ چون اين تخت برايش هزينه است.
رتبه بالاي ايران در بروز سوختگي
فاطمي، درباره آمار بروز سوختگي در کشور، تصريح کرد: سالانه 30 هزارنفر سوختگيهاي جدي دارند که مجبور به بستري در بيمارستانها ميشوند که حدود 3000 نفر آنها جان خود را از دست ميدهند. از 27 هزارنفر باقي مانده هنگام ترخيص حدود 40 تا 50 درصد افراد دچار درجات مختلف از کار افتادگي ميشوند. سالانه حدود 13هزارنفر، فرد از کار افتاده به جامعه اضافه ميشود چون از بروز سوختگي جلوگيري نميکنيم. او با اشاره به سهم بالاي شيوع سوختگي در ميان مردان، اظهار کرد: در موارد بعدي بچهها و خانمها قرار دارند اما وقتي يک بچه دچار سوختگي ميشود، سالهاي بيشتري با سوختگي مواجه است و اگر فوت کند سالهاي بيشتري از عمر مفيد يک انسان تبديل به مرگ ميشود؛ پس مراقبت از کودکان در برابر سوختگي اهميت بالايي دارد که شايعترين علت سوختگي کودکان هم عدم مراقبت والدين و مربيان از کودکان است. سوختگي در خانمها هم مرگ و مير بالايي دارد که علت آن اين است که از خانمها مراقبت کمتري به عمل ميآيد. بيشترين بروز سوختگي در خانمها و بچهها در خانه است. ايران از نظر تعداد جمعيت و سطح اجتماعي_ ÇÞÊÕÇÏí ÏÑ ãæÖæÚ ÓæÎÊí ÑÊÈå ÈÇáÇíí ÏÇÑÏ.
پوشش بيمهاي درمان سوختگي کافي نيست
رئيس انجمن حمايت از بيماران سوختگي درخصوص پوشش بيمهاي درمان سوختگي، گفت: از آنجا که بيمهها نيز به درآمد و سود خود فکر ميکنند با تمام تلاشي که کرديم نتوانستيم آنها را مجاب کنيم پوشش خود را افزايش دهند. حتي در زمان تصدي دکتر قاضيزادههاشمي در وزارت بهداشت، ايشان نامه و درخواست ما را مستقيم براي شوراي عالي بيمه فرستادند اما بيمهها زير بار نميروند؛ چون سوختگي برايشان هزينه ايجاد ميکند. الان پانسمانهاي سوختگي مفيد که ميتوانند از مرگ و مير بيماران کم کنند و عوارض را کاهش دهند بيمه نيستند و اين پانسمانها آنقدر هم گران هستند که اکثر بيماران نميتوانند آنها را تهيه کنند. در عين حال خيلي از جايگزينهاي پوست، اغلب پمادهايي که جاي سوختگي را ترميم ميکند و حتي لباس سوختگي که يکي از واجبات بيماران است، تحت پوشش بيمه نيست. فاطمي با تاکيد بر اينکه حل مشکل سوختگي در ايران از راه پيشگيري ميگذرد، اظهار کرد: درست است که مشکلات زياد درماني و بازتواني داريم که بايد به شکل موازي برطرف شوند، اما مهمترين نکته اين است که مردم ما فرهنگ ايمني و پيشگيري از حوادث را تقويت کنند. بايد در خريد وسايل گرمايشي، وسايل پخت و پز، وسايل برقي و حتي خانه دقت کافي داشته باشند که ايمن خريد کنند. مردم بايد اصول استفاده از کپسول آتشنشاني را بدانند و سيستم اعلام و اطفاي حريق در منازل خود داشته باشند و بدانند که اينها هزينه نيست بلکه سرمايهگذاري براي سلامت خودشان است. بيمار سوختگي حق دارد شغل داشته باشد و توسط ديگران دوست داشته شود.