جمشيد حقيقتشناس:
موضوع اصلي هنر، کيفيت است
جمشيد حقيقتشناس، استاد کارگاه و داور بخش نقاشي بيستونهمين جشنواره هنرهاي تجسمي جوانان ايران درباره ملاکهاي داوري آثار اين بخش توضيحاتي ارائه کرد. حقيقتشناس درباره آثار رسيده به اين دوره از جشنواره گفت: آثار خوبي براي جشنواره ارسال شده بود اما متاسفانه ما گنجايش همه دوستان را نداشتيم و مجبور بوديم گزينشي عمل کنيم. وي درباره ملاکهاي انتخاب افراد در اين بخش توضيح داد: خيلي از افرادي که در جشنواره شرکت کرده بودند، خودشان هنرمند بودند و اصلا نيازي به اين کارگاهها نداشتند، بلکه بايد همين روند را ادامه ميدادند، در نتيجه جشنواره چيزي به آنها اضافه نميکرد. تعدادي از شرکتکنندگان نيز هنوز اوايل راه بودند و ترجيحا بايد مسير را بهصورت آکادميک ادامه ميدادند تا به نقطه قابل قبولي برسند، اما در اين ميان عدهاي بودند که کارشان خوب بود و براي رفع اشکال خود احتياج به راهنمايي داشتند. حقيقتشناس بيان کرد: در اينجا بحث آموزش مطرح نبود زيرا ما در مدت زمان کوتاه نميتوانيم چيزي را به شرکتکنندگان آموزش دهيم بلکه بايد باب گفتوگو درباره آثار باز باشد تا هنرمندان مشکلات خود را رفع کنند. وي با اشاره به اينکه بايد مرز ميان رشتههاي مختلف کمرنگ شود، گفت: قطعا در فضاي جشنواره که رشتههاي مختلفي در آن حضور دارند، فضاي هنرمندان نيز به سمت بينارشتهاي شدن حرکت ميکند، اما شخص من ترجيح ميدهم که در اين جشنواره رشتهها حذف شوند و ما تنها هنرمندان را انتخاب کنيم، در اين صورت ديگر مهم نيست که چه کسي در چه رشتهاي شرکت کرده و چه فعاليتي داشته است و مجموعهاي از استادان با همه هنرجويان کار ميکنند و هنرجويان رشتههاي مختلف با هم حرف ميزنند و آشنا ميشوند. اين هنرمند نقاش همچنين درباره دستاوردهاي شرکت در جشنواره بيان کرد: قطعا شرکتکنندگان در فضاي جشنواره دوستان خوبي پيدا ميکنند و از اين طريق شبکههاي خوبي با موضوع هنر در کشور بهوجود ميآيد. اين آشناييها باعث ميشود کارهاي موازي کمتر شود زيرا وقتي هنرمندان با آثار يکديگر آشنا ميشوند، سعي ميکنند دنبال ويژگيهاي کاري شاخص خود بروند. وي عنوان کرد: عرصه هنر برنده و بازنده ندارد. موضوع اصلي هنر، کيفيت است و همه افرادي که کار هنري ميکنند بايد به اين کيفيت دست پيدا کنند. عرصه هنر بايد متنوع باشد، زيرا هرنوع آدمي با هر سبک و نگرشي در هنر لازم است و وقتي براي يک جشنواره رقابت و جايزه تعريف کنيم، در واقع موضوعيت آن رويداد و جمع شدن هنرمندان کنار هم را از بين ميبريم. استاد کارگاه جشنواره هنرهاي تجسمي جوانان در پايان گفت: با کمشدن سطح استرس شرکتکنندگان در جشنواره هنرهاي تجسمي جوانان، هنرمندان ميتوانند کارهاي يکديگر را رصد کنند و از همه مهمتر اينکه به کارهاي خودشان نيز توجه کنند، زيرا امروزه مشکل بزرگ هنر معاصر ما اين است که هنرمندان درکي از خود و کاري که ميکنند، ندارند.