براي جايگزينهاي مفيد براي قند و شکر در رابطه با تعريف سبد مطلوب غذايي ميتوان گفت براساس الگوي مصرف غذايي، يک سبد مطلوب غذايي داريم که ضمن اينکه همه نيازهاي تغذيهاي يک انسان را براي سالمماندن تامين ميکند، مشخص ميکند چه مقدار از مواد غذايي را بايد مصرف کنيم تا مشکلي براي بدن ايجاد نشود. 3 عامل خطر بيماريهاي غيرواگير، قند، نمک و چربي هست که وقتي زياد مصرف شوند، بيماريهاي قلبيوعروقي، ديابت، چاقي، برخي انواع سرطان و بالارفتن فشارخون را بههمراه دارد. براساس نتايج آخرين بررسيها متوسط سرانه مصرف قند و شکر، 66 گرم در روز گزارش شده است، در حاليکه سبد مطلوب غذايي توصيه ميکند سرانه مصرف قند و شکر حداکثر بايد 40 گرم باشد. مثلا اگر يک فرد 2000 هزار کيلو کالري در روز انرژي نياز دارد، اين فرد بايد حداکثر 40 تا 50 گرم قند و شکر در روز دريافت کند که اين قند و شکر در بسياري از موادغذايي وجود دارد و مصرف بيش از اين مشکلات متعددي برايش ايجاد ميکند. 10 درصد انرژي مورد نياز روزانه بايد از قند و شکر تامين شود. مصرف زياد بيش از حد توصيه شده قند و شکر ميتواند زمينه ديابت، چاقي و اضافه وزن را ايجاد کند، سازمان بهداشت جهاني ميگويد درست است که براساس توصيههاي تغذيهاي 10 درصد انرژي روزانه بايد از قند و شکر تامين شود ولي اگر اين 10 درصد تبديل به 5 درصد شود، براي سلامت مردم در دنيا بهتر است. از طرفي مصرف مواد قندي و شيرين فقط شامد قند و شکر که با چاي ميخوريم نيست، بلکه در نوشابهها، آبميوههاي صنعتي، انواع بيسکويت، انواع دسرها، مرباها و شيريني و شکلاتها، حلواها، شلهزرد، گز و سوهان اين قندهاي ساده وجود دارند. طبق مطالعات چاقي و ديابت در کشور افزايش يافته است و دليل اصلي آن مصرف موادقندي زياد است و بايد متعادل شود. سمنان، گيلان، مازندران، کرمانشاه، بوشهر، کردستان و لرستان به ترتيب بيشترين ميزان مصرف موادقندي و شيريني را در مقايسه با متوسط کشوري دارند. از نظر علمي جايگزينکردن قندهاي پيچيده خرما، توتخشک و کشمش و مويز بهجاي قندهاي ساده سالمتر هستند. همچنين مردم براي پيشگيري از چاقي و ديابت، 400 گرم در روز سبزي و ميوه مصرف کنند. مصرف نان و غلات سبوسدار، شکر قهوهاي و خشکباري مانند خرما و کشمش نيز بسيار موثر است. ما توصيه ميکنيم که مردم به مصرف قندپنهان و افزوده در تمام موادغذايي شيرين نيز توجه کنند.