اقدام تنبیهی وجود نخواهد داشت

هر قطعنامه‌اي که از سوي سازمان‌هاي بين‌المللي تصويب ‌شود الزام‌آور است. حال ممکن است که متن يک قطعنامه به صورتي باشد که خيلي وظيفه و تکليف عمده‌اي را براي عضوي که قطعنامه برايش صادر مي‌شود بار نکند و متن قطعنامه خيلي سختگيرانه تنظيم نشده باشد اما به لحاظ حقوقي همه قطعنامه‌هاي سازمان‌هاي بين‌المللي معمولا الزام‌آور است. البته در برخي مسائل استثناهايي وجود دارد مثل قطعنامه‌هاي سازمان ملل و مجمع عمومي در 2 مورد الزام‌آور است. اما اينجا در اساسنامه آژانس بين‌المللي انرژي اتمي هيچ وقت گفته نشده جاهايي که قطعنامه صادر شده تاثير‌گذار نخواهد بود. مگر اينکه اگر آژانس بخواهد موضعي بگيرد که قطعنامه‌اش الزام‌آور نباشد که در آن صورت بيانيه و توصيه‌نامه صادر مي‌‌کند. اما وقتي قطعنامه به رأي گيري گذاشته شد قطعا الزام‌آور خواهد بود. حال اينکه برخي مي‌گويند که اين نوع قطعنامه‌ها الزام‌آور نيست شايد از اين جهت قابل تفسير باشد که تا زماني که اين قطعنامه‌ها به جايي منتهي نشود که پرونده ايران به شوراي امنيت برود و در آن شورا نيز قطعنامه الزام آوري ذيل فصل هفتم منشور ملل متحد صادر نشود در آن صورت مشکلي براي ايران ايجاد نمي‌کند و عملا اين قطعنامه يک درخواست‌هايي خواهد داشت که ايران به پرسش‌هاي آژانس در مورد محل‌هايي که فعاليت دارد يا سوال‌هايي که آژانس با قصد رفع ابهام و شفاف سازي براي ايران مطرح کرده پاسخ دهد. البته اگر ايران همچنان پافشاري کند که اين خواسته‌ها جزو تکاليفش نيست و اقدامي نکند در چارچوب اين قطعنامه‌هاي شوراي حکام اقدام تنبيهي عليه ايران انجام نمي‌گيرد. گرچه تحت تاثير اين قطعنامه همکاري آژانس با ايران مي‌تواند در حوزه‌هاي همکاري‌هاي فني کاهش يابد. به هر صورت قطعنامه مهم است و ايران بايد تلاش مي‌کرد که اين قطعنامه صادر نشود و با آژانس تعامل مي‌کرد. حال اگر قطعنامه صادر شود فشارهاي عليه ايران افزايش پيدا مي‌کند و کشورهايي که با ايران مناسبات خوبي ندارند و دنبال بهانه هستند که فشارهاي اقتصادي و غير اقتصادي را عليه ايران تشديد کنند از اين قطعنامه نيز مي‌توانند براي اعمال فشارهاي بيشتر استفاده کنند. از طرف ديگر آنچه از ظاهر رفتار غربي‌ها مي‌توان استنباط کرد اينکه ؛ از اول طرح اين پرونده از سال 2003 تا کنون قريب به 20 سال، آژانس و شوراي حکام قطعنامه‌هاي بسياري صادر کرده و کشورهاي غربي هميشه مدعي بوده‌اند که فعاليت‌هاي هسته‌اي ايران صلح و امنيت بين‌المللي را به خطر مي‌اندازد و براي آنها نگراني و دغدغه امنيتي ايجاد مي‌کند چرا که به زعم اين کشورها فعاليت ايران شفاف نيست و اعتماد سازي نمي‌کند و مسيري که بايد طي کند تا دنيا احساس اعتماد به ايران پيدا کند را انجام نمي‌دهد. حال اينکه ايران خيلي شفاف عمل کرده و همه رفتارها و فعاليت‌هايش منطبق بر N. P. T ÇÓÊ.