رنج‌های مضاعف معلولیت

يک فرد داراي معلوليت مانند تمام افراد نيازهايي دارد، خورد و خوراک دارد، رفت‌وآمد مي‌کند، اگر خانواده داشته باشد بايد براي آنها هزينه کند. بيمار مي‌شود، ممکن است به سفر برود. خريد کند و... در کنار همه اينها اما دايره بزرگي از نيازهاي ديگر دارد که براي هرکدام بايد هزينه‌اي درنظر بگيرد. وسايل کمک توانبخشي يا پزشکي، وسايل بهداشتي، وسايل درماني و... در اين گروه قرار مي‌گيرند. شايد هم‌اکنون، مهم‌تر از تجهيزات، تهيه وسايل مصرفي يک فرد داراي معلوليت مشکل‌ساز شده است، چرا‌ که قيمت‌ها سرسام‌آور شده است، کيسه ادرار، پوشينه، سوند و... هر روز با افزايش قيمت مواجه مي‌شوند و فرد داراي معلوليت را تحت فشار قرار داده است. اينها جزو نيازهاي مبرم و ضروري زندگي اين افراد است. برخي از افراد داراي معلوليت، با توجه به‌شدت يا خفيف بودن ميزان معلوليت‌شان، نياز به يک وسيله طبي مخصوص معروف به بريس دارند که زانو را نگه مي‌دارد، اسفند سال گذشته تنها يک عدد از اين وسيله ساده ايراني، به قيمت 15ميليون تومان فروخته مي‌شد. اين وسايل تحت پوشش بيمه نيست و اگر هم باشد معمولا درصد بسيار ناچيزي از آن را بيمه پرداخت مي‌‌کند. فشار اصلي بر دوش خود فرد است. مسائل درماني اين افراد است؛ مثل زخم بستر نيز اين روزها تبديل به يک معضل شده و افرادي که معلوليت شديد دارند، ممکن است به زخم بستر دچار شوند، نشستن‌هاي طولاني روي ويلچر و فشاري که به بخش‌هايي از بدن وارد مي‌شود، منجر به زخم بستر مي‌شود، اين زخم‌ها گاهي براي درمان نياز به جراحي دارند و با دارو و پماد بهبود پيدا نمي‌کنند. 2سال پيش زخم بستر خودم را 50ميليون تومان جراحي کردم، همسرم سرويس طلايش را فروخت تا توانستيم هزينه‌اش را جور کنيم، از کل اين مبلغ، بيمه تنها 10ميليون تومان آن را پرداخت کرد. در بسياري از موارد، افراد اين زخم را جراحي نمي‌کنند و در نهايت بدنشان عفونت مي‌کند و حتي منجر به مرگ‌شان مي‌شود. از اين موارد هم داشتيم. با توجه به وضعيت شهر و مکان‌هاي زيادي که هنوز مناسب‌سازي نشده‌اند، عمر اين ويلچرها خيلي بالا نيست. بسياري از ساختمان‌ها آسانسور ندارند و فرد ويلچري بايد با کمک ديگران از پله‌ها بالا رود، همين فشار وارده به ويلچر، منجر به شکستن آن مي‌شود. بسياري از افراد داراي معلوليت ناچارند از ويلچرهاي دست‌دوم استفاده کنند. علاوه بر آن، ويلچرها سايزبندي دارند که معمولا نوع ايراني تنها 3 سايز اصلي دارد اما خارجي‌ها مانند لباس، سايزهاي دقيق‌تري دارند. وقتي کودکي نياز به ويلچر پيدا مي‌کند، ويلچر داخلي، يک معلوليت جديد به او اضافه مي‌کند، چرا‌که اغلب اين ويلچرها براي کودکان مناسب نيست و کودک در تلاش براي قرار‌گرفتن روي آن، ستون فقراتش آسيب‌ مي‌بيند. بسياري از کودکان داراي معلوليت اين مشکل را دارند. در کنار همه اينها هزينه‌هاي رفت‌وآمد به مکان‌هاي مختلف ‌را هم بايد به مخارج افراد داراي معلوليت اضافه کرد؛ هر مسير بين 40 تا 50هزار تومان در خوش‌بينانه‌ترين حالت است.