آبله میمون جهانی می‌شود؟

آرمان ملي: بيش از 120 مورد تاييد شده يا مشکوک به آبله ميمون که در هفته گذشته در دستکم 11 کشور غير آفريقايي گزارش شده است زنگ هشدار را درباره احتمال جهاني شدن اين بيماري در بين دانشمندان به صدا در آورده است. به گزارش ايرنا، تارنماي مجله نيچر نوشت: اين ويروس نادر به ندرت در خارج از آفريقا مشاهده مي‌شود. شيوع آن در بين جمعيت‌هاي ديگري در جهان که به طور معمول عادي نيست دانشمندان را به يافتن پاسخ‌هايي براي آن وادار کرده است. علت نامگذاري آبله ميمون اين است که ابتدا محققان آن را در ميمون‌هاي آزمايشگاهي در سال 1958 شناسايي کردند. اين ويروس از حيوانات وحشي مانند جوندگان به انسان و يا از انسان آلوده به انسان ديگر منتقل مي‌شود. در يک سال به طور متوسط چند هزار مورد در آفريقا و به ويژه مناطق مرکزي و غربي اين قاره بروز مي‌کند اما موارد ابتلا در خارج از آفريقا بسيار انگشت شمار بوده و به سفر به آفريقا يا واردکردن حيوانات آلوده و مبتلا محدود مي‌شود. اما تعداد مبتلايان شناسايي شده در هفته گذشته در خارج از آفريقا که مطمئنا بر تعداد آنها اضافه خواهد شد اکنون از ارقام شناسايي شده در خارج از قاره آفريقا از سال 1970 به اين سو گذشته است. اين شيوع سريع زنگ هشدار را براي دانشمندان به شدت به صدا در آورده است. آنچه محققان مي‌توانند از داده‌هاي ژنتيکي اوليه بگويند اين است که ويروس آبله ميمون مربوط به يک سويه ويروسي است که عمدتا در غرب آفريقا يافت مي‌شود. اين سويه باعث بيماري خفيف‌‌تر مي‌شود و نرخ مرگ و مير کمتري دارد - حدود 1٪ در جمعيت‌هاي فقير و روستايي - در مقايسه با گونه‌اي که در آفريقاي مرکزي در گردش است. اما اين موضوع نامعلوم است که دقيقا چقدر سويه عامل شيوع فعلي با بيماري در غرب آفريقا متفاوت است - و اينکه آيا ويروس‌هايي که در کشورهاي مختلف ظاهر مي‌شوند به يکديگر مرتبط هستند يا نه. راينا مک اينتاير متخصص بيماري‌هاي همه گير در دانشگاه نيو ساوت ولز در سيدني استراليا مي‌گويد، پاسخ به اين سؤالات مي‌تواند به تعيين اين موضوع کمک کند که آيا افزايش ناگهاني موارد ابتلاي به اين بيماري ناشي از جهش در ويروس آبله ميمون است که به آن اجازه مي‌دهد سريع‌تر از گذشته منتقل شود يا خير، و آيا هر يک از شيوع‌ها به يک منشا واحد بازمي‌گردد يا خير. با اين حال، تشخيص آبله ميمون در افرادي که هيچ ارتباط ظاهري با يکديگر ندارند نشان مي‌دهد که ويروس ممکن است بي‌صدا در حال گسترش باشد؛ واقعيتي که آندريا مک‌کولوم، اپيدوميولوژيست و سرپرست تيم مرکز کنترل و پيشگيري از بيماري‌ها در آمريکا، آن را «عميقاً نگران‌کننده» مي‌داند. برخلاف ويروس سارس- کوو- 2 که مي‌تواند بدون علامت پخش شود، آبله ميمون معمولا وقتي فرد را مبتلا مي‌کند نامحسوس نيست که، تا حدي به دليل ضايعات پوستي ايجادشده است. مک کولوم مي‌گويد اگر آبله ميمون بدون علامت گسترش يابد، به ويژه نگران کننده خواهد بود زيرا رديابي ويروس را سخت‌تر مي‌کند. به گفته راينا مک اينتاير، اپيدوميولوژيست بيماري‌هاي عفوني در دانشگاه نيو ساوت ولز در سيدني، استراليا، محتمل‌ترين توضيح براي اين الگوي انتقال غيرمنتظره اين است که ويروس به طور تصادفي در يک جامعه GBMSM معرفي شد و ويروس در آنجا به گردش خود ادامه داده است. پس از تکميل تحقيقات اپيدوميولوژيک، دانشمندان ايده بهتري در مورد منشا شيوع و عوامل خطر عفونت خواهند داشت. دانشمندان از زمان کمپين ريشه کني آبله، ويروس نزديک به آبله ميمون، در دهه 1970 آبله ميمون را نيز زير نظر داشتند. زماني که آبله به خاطر واکسيناسيون‌هاي جهاني ديگر تهديدي محسوب نمي‌شد، مقامات بهداشت عمومي توصيه تلقيح آبله را - که آبله ميمون را نيز از بين مي‌برد- متوقف کردند. مک اينتاير مي‌گويد با گذشت هر سال از زمان ريشه‌کني آبله، جمعيتي که نسبت به اين ويروس‌ها ايمني ضعيف يا بدون ايمني دارند، افزايش يافته است.