میخائیل اولیانوف نماینده دائم روسیه در سازمانهای بینالمللی در وین از اینکه در بسیاری از رسانههای خارجی بهویژه رسانههای غربی نامی از آمریکا به عنوان پرتابکننده بمبهای اتمی به شهرهای ناکازاکی و هیروشیما برده نمیشود، انتقاد کرد. اولیانوف در توئیتی نوشت: در اکثر مقالات و مطالب منتشر شده در رسانههای خارجی به مناسبت سالروز تراژدی هیروشیما هیچ اشارهای به کشور پرتابکننده بمب اتمی بر این شهر نمیشود. وی افزود: شاید این مساله بهخاطر ملاحظات سیاسی و بهدلیل رعایت نزاکت سیاسی است و شاید هم رسانهها در مطالب خود نمیخواهند از کشور استفاده کننده از بمب اتمی در ژاپن نام ببرند و از این اقدام هراس دارند. آمریکا با وجود اینکه مدعی جلوگیری از انتشار سلاح هستهای و تامینکننده اصلی امنیت جهانی در این مورد است اما تنها کشور جهان است که از بمب اتمی علیه کشور دیگر استفاده کرده است. روز ۶ اوت سال ۱۹۴۵ میلادی یک جنگنده «بی۲۹» ارتش ایالات متحده اولین بمب اتمی تاریخ بشر به نام «پسر کوچک» را بر سر مردم شهر هیروشیما ژاپن فرو ریخت انفجار قارچی حاصل از این بمب ۹۰ درصد این شهر را در یک لحظه نابود کرد و ۸۰ هزار نفر را به کام مرگ فرستاد؛ دهها هزار نفر دیگر نیز در ماهها و سالهای بعد بر اثر تشعشعات رادیو اکتیو حاصل از این انفجار وحشتناک جان خود را از دست دادند. سه روز بعد، یک هواپیمای «بی۲۹» دیگر آمریکا یک بمب هستهای دیگر به نام «مرد چاق» را این بار بر شهر ناکازاکی فرو ریخت و ۴۰ هزار نفر را به قتل رساند در اثر این دو انفجار هستهای «هیروهیتو» امپراتور وقت تسلیم بدونقید و شرط کشورش را در جنگ دوم جهانی اعلام کرد و به این ترتیب، این جنگ خانمانسوز به پایان رسید. بر اساس اطلاعات رسانههای روسی، آمریکا قصد داشت در دوره پس از پایان جنگ دوم جهانی روی اتحاد جماهیر شوروی نیز بمب اتمی بیندازد و فقط دستیابی سریع روسها به این نوع بمب و آزمایش شتابزده نخستین بمب اتمی، سران آمریکا را از اجرای این تصمیم منصرف کرد. آمریکا حتی قصد داشت به چین هم حمله اتمی کند. دنیل الزبرگ فعال سیاسی و تحلیلگر نظامی سابق آمریکا فاش کرد در حمله چین به جزایر تحتکنترل تایوان در سال ۱۹۵۸، آمریکا برای حمایت از متحد خود قصد داشت از نیروی نظامی شامل حمله هستهای به چین استفاده کند. روزنامه نیویورک تایمز این گزارش را با استناد بر اسنادی که ظاهرا هنوز محرمانه هستند و بدونمجوز فاش شدهاند، منتشر کرد و نوشت این اسناد ابعاد تازهای از خطر این بحران دهه ۵۰ را نشان داد. این گزارش دهها صفحه از تحقیقات محرمانه سال ۱۹۶۶ مربوط به این رویارویی را نشان میدهد که فرماندهان ارتش آمریکا برای اولین بار برای حمله نظامی علیه چین فشار وارد کردند و پذیرفته بودند شوروی ممکن است به نفع متحد خود چین تلافی کند.