دربی 96؛ دربی بدون جذابیت

دربی ۹۶ به شکل کلی جذاب نبود، واقعا دیداری نبود که لذت و هیجان خاصی را برای بیننده ایجاد کند. به اعتقادم بار فنی این بازی هم چندان پربار و قابل‌توجه نبود اما مشخصا و راجع به 2تا تیم، من از پرسپولیس شروع می‌کنم؛ با توجه به جایگاه پرسپولیس در جدول و عملکرد خوب این تیم من خودم به‌شخصه این تصور را داشتم که پرسپولیس بازی به مراتب هجومی‌تر و با میل به بردن بیشتری را از خودش نشان دهد، اما متاسفانه این اتفاق نیفتاد و احتیاط تفکر غالب بر عملکرد این تیم بود. پرسپولیس دچار یکسری مشکلات است که فقط مربوط به آقای گل‌محمدی نیست، این مشکلات از زمان آقای برانکو وجود دارد و هنوز در این زمینه‌ها به اندازه‌ای که انتظار می‌رود، پرسپولیس موفق نشده پیشرفت کند. مثل اینکه تیمی که کیفیت خوبی دارد و می‌تواند دفاع را از عقب زمین انجام دهد، پرسپولیس به‌شدت در مقابل یک همچون تیمی در خلق و رسیدن به گل دچار سختی و نقصان می‌شود. اینکه استقلال نیمه‌اول به‌ویژه خیلی عقب و بسته بازی می‌کند، هیچ ایرادی نمی‌شود به آن گرفت. این یک روش و استراتژی است، کاملا معقول و براساس تفکرات یک مربی؛ اما اینکه تیم مقابل قادر نیست که بر ضد این ایده و روش، سبک و استراتژی مخصوص به آن را داشته باشد و سعی در بازکردن و خلق موقعیت با توجه به این بازی بسته هم داشته باشد، این دیگر یک موضوع تاکتیکی است. ضمن اینکه من کماکان معتقدم که در بخش استفاده از ضدحملات، زمانی‌که براساس شرایط بازی خود پرسپولیس به عقب می‌رود و تیم حریف، تیمی است که تمایل به حمله و رسیدن به دروازه این تیم را دارد، پرسپولیس در بخش ضدحمله هم می‌تواند عملکرد بهتری داشته باشد، عملکردی که نه فقط وابسته به خلاقیت و ذهنیت‌های بازیکنان باشد، ذهنیت و ایده‌هایی از بیرون برای تکمیل این خلاقیت وجود داشته باشد. حقیقتا پرسپولیس در ضدحمله از زمان برانکو مشکل دارد و دچار ضعف است و اگر به گذشته برگردیم و مرور کنیم، چندین‌بار من خودم به‌شخصه صحبت‌های برانکو را یادم است که تیم حریف را متهم به یک دفاع بسته یا بازی خیلی دفاعی می‌کردند و در این شرایط، کار را سخت می‌دانستند. بله، در این شرایط کار خیلی سخت است اما حقیقتا نمی‌توان به استراتژی تیم حریف ایرادی گرفت. این می‌طلبد که شما در تمرینات روش‌هایی را متناسب با بازی حریف تمرین و تکرار کنید. متاسفانه این اتفاق برای پرسپولیس کماکان هم نیفتاده و به‌رغم اینکه از شکل تیمی بهتری نه نسبت به استقلال، نسبت به تمام تیم‌های لیگ برترمان برخوردار است، متاسفانه در دربی ۹۶ شکل خوبی نداشت. نمی‌خواهم ایراد بگیرم، مربیگری هم یک کار بسیار سنگین و پرریسک است و اگر آقای گل‌محمدی به این نتیجه می‌رسد که در ۲۰ یا ۲۵ دقیقه آخر بازی هم‌زمان دو مهاجم خودش را بیرون می‌کشد، یعنی هم امید عالیشاه و هم شهریار مغانلو که هر دو پنالتی‌زن‌های خوبی هستند. این دو وجه دارد، یکی‌اش این است که شما این‌قدر شهامت دارید و به تیم خود باور دارید که اصلا به این فکر نمی‌کنید که بازی بخواهد به ۱۲۰ دقیقه و ضربات پنالتی کشیده شود اما در یک شرایط نرمال و استاندارد، به هر حال فکر می‌کنم راجع به آن فکر کرد و مثلا آقای گل‌محمدی، امید عالیشاه را از بازی بیرون می‌آورد و عیسی آل‌کثیر یا مهدی عبدی را به بازی اضافه می‌کرد. یکی از این بازیکن‌ها داخل زمین می‌ماند. مورد بعدی تعویضی است که مهدی شیری با سیامک نعمتی انجام می‌شود. این بزرگ‌ترین علامت سوال در ذهن من است. به‌خاطر اینکه وقتی مهدی شیری در آن دقیقه از بازی با توجه به فاصله بسیار اندکی که تا ضربات پنالتی وجود دارد به بازی می‌آید، این تصور هست که مهدی شیری قرار است در ضربات پنالتی کمک‌کننده تیم پرسپولیس باشد. حداقل ما این را می‌دانیم که سیامک نعمتی می‌تواند بازیکنی باشد که روی ضربات پنالتی او حساب کرد، پس وقتی مهدی شیری می‌آید، قرار است که ما بازیکن بهتری را داشته باشیم.