واکسن برای شما، حرف‌های قشنگ شما برای ما

تمرکز نگاه‌های جهانی بعد از مدت‌ها کلنجار با اخبار مرگ و بدحالی همنوعان خود با پاندمی منحوس کرونا و یأس و دلمردگی حاصل از محدودیت‌های شدید حاکم بر زندگی جامعه انسانی برای لحظاتی هم که شده متوجه یک بازی تماشایی فوتبال در سطح کلاس یک جهانی شد که بین یک تیم صاحب‌سبک مورد علاقه فوتبال‌دوستان جامعه جهانی ایتالیای آتزوری با انگلستان ناکام از جام‌های معتبر شد. همواره فینال جام ملت‌های اروپا برای علاقه‌مندان فوتبال حکم فینال جام جهانی را داشته؛ چرا‌که قسمت اعظم جذابیت‌های ویژه فوتبال با بازیکنان خارق‌العاده و لیگ‌های تماشایی در قاره سبز واقع شده است. در واقع می‌توان گفت فوتبال منهای قاره سبز هیچ جذابیتی در خود نخواهد داشت و در این بین در فوتبال اروپا تیم‌های ملی آلمان و ایتالیا به دلیل سبک و سیاق تاکتیکی و تکنیکی و بهره‌مندی از ظرفیت بازیکنان سطح یک کلاس جهانی از محبوبیت و علاقه‌مندان خاص خود همراه هستند که حضور آنها در رقابت‌های فینال همواره نگاه و تمرکز جامعه جهانی را به خود گسیل داشته است. تماشای این فینال جذاب برای دقایقی هم که شده همه رنج و دردها و بی‌عدالتی‌ها و تبعیض‌های حاصل از سوء‌مدیریت سیاست و قدرت را ذیل جذابیت‌های شورانگیز مستطیل سبز برده و به فراموشی سپرد که این بار شیرینی این شور به دلیل کلافگی و درماندگی و خستگی ناشی از محدودیت‌های تحمیلی پاندمی کرونا را دو چندان کرد. البته با چهره‌ای که از فضای استادیوم ویمبلی و با حضور طرفداران و علاقه‌مندان دو تیم فینالی (ایتالیا - انگلیس) نمایان بود. هیچ نشانه‌ای از محدودیت‌های پروتکلی کرونایی نبود و این شرایط نه به‌دلیل بی‌ملاحظاتی؛ بلکه بیشتر ریشه در مدیریت مدبرانه و هوشمندانه مدیران برگزاری جام ملت‌های اروپا با همکاری همدلانه دولت‌های اروپایی داشت که قبل از آغاز مسابقات به واکسیناسیون عمومی اقدام کرده بودند و تا حدودی یک بستر مناسب و ایمن برای حضور مردم در استادیوم‌ها مهیا ساخته بودند تا برای هفته‌ها هم که شده مردمان‌شان را از این افسردگی تحمیلی کسالت‌بار کرونایی نجات دهند. از اقبال خوش علاقه‌مندان فوتبال و شاید قاطبه جامعه جهانی نیز این فینال یکی از بازی‌های به یادماندنی تاریخ فوتبال به ثبت رسید. به واقع لحظاتی چند شاید به جرات بتوان گفت همه تماشاگران را به خلسه برده و در لذت تماشای یک بازی شورانگیز فوتبال فرو برد. واقعیت ورزش فوتبال نیز همواره همین بوده است؛ چه دورانی که اسطوره برزیلی، پله، با حرکات منحصر به فردش تماشاگران را مجذوب خود می‌کرد یا چه زمانی که آرماندو مارادونا پا به توپ دل همه را می‌ربود و هم‌اکنون نیز زیبایی فوتبال با حرکات هنرمندانه مسی و رونالدو برای تماشاگران لمس می‌شود. در نهایت باید گفت فینال جام ملت‌های اروپا در ویمبلی لندن و با نمایش هنر تمام عیار فوتبال بین ایتالیا و انگلستان دقایقی هم که شده شادمانی را به جامعه جهانی هدیه داد و جهان را برای لحظاتی عاری از ویروس منحوس کرد طوری که انگار زمان قبل از کرونا متوقف شد تا شادمانی جهان خدشه‌دار نشود. امید که جهان شادی‌های خود را در کلیات زندگی دریابد.