پیمان مودت جدید، تضمین برجام

ایران باید در جریان مذاکرات وین با اتکا به اصول حقوقی یک تضمین حقوقی از آمریکا دریافت کند. ایران زمانی می‌تواند خیالش تا حدود زیادی از عدم نقض برجام راحت شده که آمریکا را در این عرصه شریک کند و پیمانی همچون پیمان مودت که پیش از انقلاب اسلامی میان ایران و آمریکا به امضا رسید را بار دیگر عملیاتی کند. ایران بر طبق همین پیمان توانست آمریکا را محکوم به پرداخت غرامت در قبال حمله به سکوهای نفتی ایران کند و آمریکا نیز طبق همین عهدنامه حقوقی توانست به‌خاطر تصرف سفارت خود از ایران شکایت کند. در ادامه ایران نیز پس از خروج آمریکا از برجام طبق همین عهدنامه در دادگاه لاهه از آمریکا شکایت کرده و صلاحیت رسیدگی به این پرونده نیز مورد پذیرش قرار گرفته است. ما باید برای تمامی عهدنامه‌های خود پشتوانه حقوقی داشته باشیم. ایران زمانی که می‌خواهد با یک کشور دیگر یک عهدنامه امضا کند پس از توافق دولت‌ها، در مجلس باید تصویب شود و پس از آن مورد تایید شورای نگهبان قرار گیرد تا تبدیل به قانون شود و لازم الاجرا شود. این رویه در آمریکا کاملا متفاوت است و اوباما نیز در گذشته نیز می‌دانست که کنگره آمریکا با برجام مخالفت خواهد کرد و به همین علت به دنبال مسیری دیگر برای نهایی کردن برجام رفت. در این میان

مجلس سنا تاثیرگذاری بیشتری بر عرصه سیاست خارجی دارد و مشخصا دموکرات‌ها نیز در این مجلس توانایی کمتری دارند و به همین علت به دنبال راه‌های دیگری برای تثبیت برجام بودند. برجام در آمریکا نه تصویب شد و نه رد شد و صرفا با فرمان رئیس جمهوری وقت به اجرا در آمد. در همان زمان نیز تد کروز خط را به رئیس جمهور آینده آمریکا داد که با یک امضا می‌تواند برجام را برهم بزند. ترامپ نیز دقیقا این اقدام را انجام داد. در این میان نه آمریکا و نه ایران حاضر نیستند بدون دریافت یک امتیاز بزرگ به طرف مقابل تضمین دهند. مشخصا مذاکرات وین به کنگره نخواهد رفت و کنگره به آن رای نخواهد داد. امروز برای آمریکا مهم ترین چیز برنامه هسته‌ای ایران است. آنها هدف اول خود را این قرار داده‌اند تا برنامه هسته‌ای ایران را مهار کنند. این احتمال که در هفته‌های آتی توافقی شکل گیرد بسیار کم است و مشخصا کار به دولت سیزدهم کشیده خواهد شد. در دولت آینده نیز مذاکره سخت‌تر می‌شود و دولت بعدی نیز شاید پافشاری بیشتری نسبت به مطالبات داشته باشد. در این میان چین و روسیه می‌توانند اقدامی غیرعادی انجام دهند تا توافق شکل گیرد اما این نیز یک احتمال است و ممکن است محقق نشود. رئیس جمهوری نیز در صحبتی اشاره کرد که اختیار آنها کم است و همین امر این موضوع را تداعی می‌کند که شاید توافق در دولت بعد سخت‌تر به دست آید.