در وین به نتیجه نرسیم، نمیتوانیم ترمیم اقتصادی برداریم
یک تحلیلگر مسائل بین الملل در ارتباط با این مساله چگونه میتوان با دیپلماسی اقتصاد را رونق بخشید اظهارداشت: طبیعتا امروز در دنیا دیپلماسی نه تنها در بخش اقتصاد بلکه در بخشهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی هم نقشآفرینی میکند. در این شرایط مشخصا ایران به دلیل نوع نگاهی که به مناسبات نظام بینالملل دارد، در طول ۴۰ سال گذشته و به ویژه در ۲۰ سال اخیر، اقتصادی فلجشده را تجربه کرده و مردم کشورمان مشکلات زیادی را به چشم دیدهاند. حتی میتوان گفت، شیرازه اقتصاد در ایران سست شده است. این مشکل که حلنشدنی به نظر میرسد، باعث خودنمایی تورم لجامگسیخته شده و در نتیجه، مردم روزبهروز فشار بیشتری متحمل میشوند و نارضایتیشان به اوج رسیده است. عبدالرضا فرجی راد گفت: تحریمها واقعا اثر عمیقی گذاشته است. مدیریت شرایط تحریمی کار سادهای نیست و به ابتکارات خاص و دلِ گنده نیاز دارد. همچنین باید به تفکری جامع برسیم تا بتوانیم موانع اقتصادی را از پیش رو برداریم. در واقع ما نمیتوانیم مشکل اقتصاد را با نکاتی که بعضی از دوستان و کاندیداها مطرح میکردند حل کنیم؛ یعنی ما نمیتوانیم با رابطه و داد و ستد با چهار همسایه مشکل اقتصاد را حل کنیم و به این امید باشیم که مبادلات منطقهای موانع اقتصادی را برطرف کنند. وی افزود: در واقع مشکل اقتصاد ایران، مشکلی ریشهای است که بخشی از آن داخلی است؛ مسائلی مثل رانت، فساد گسترده، قاچاق و همچنین فقدان شرکتهای متعدد خصوصی که چشمانداز امیدوارکنندهای برای سرمایهگذاری داشته باشند و... که به طور مستقیم به دیپلماسی ربطی ندارند. اما آنچه که دیپلماسی میتواند در راستای توسعه اقتصادی انجام بدهد این است که در واقع ما باید به نحوی در سطح نظام بینالملل اعتمادسازی کنیم تا از این طریق بتوانیم کشورهای جهان را به خودمان نزدیک کنیم. وی بیان کرد: اولین قدم برای تحقق این هدف مهم چیزی جز این نیست که مشکلات جلوی پایمان را که خروج آمریکا از برجام ایجاد کرده است، با مذاکره منطقی و واقعبینانه از پیش رو برداریم. اگر ما نتوانیم مساله برجام را حل کنیم، گرفتاریها بیشتر هم خواهد شد. در نتیجه هر روز که بگذرد با مشکلات کارگری، کارمندی، معیشتی و... بیشتری روبهرو خواهیم شد. میتوانیم نتیجهگیری کنیم که در قدم اول باید کاری کنیم تا دیپلماسیای که در وین به کار میبریم جواب بدهد. چطور؟ طبیعی است که راهکارهایی پیدا کنیم تا با آمریکا به تفاهمی برسیم که این تفاهم اجازه ندهد دوباره اتفاقهای گذشته بیفتد؛ یعنی اگر به تفاهم رسیدیم، این تفاهم را به نوعی تداوم بخشیم که طرفین نتوانند متوسل به اقدامی تنشزا شوند و آمریکا از دیگر کشورها نخواهد پروژههای ایران را کانلمیکن کنند. چرا که اگر مانعسازیها ادامه پیدا کند، به ما خسارتهای زیادی وارد خواهد کرد. توضیح دوباره میدهم، اگر نتوانیم در وین به نتیجه برسیم، نمیتوانیم حتی یک قدم برای ترمیم اقتصادی برداریم.
