وضعیت اورژانسی محیط‌زیست کشور

کف انتظارات قاطبه مردم و به‌خصوص دوستداران عرصه جنگلی و محیط‌زیست ایران این است که رئیس‌جمهور منتخب همانطور که به گفته خود۷۰درصد مردم از قوه قضائیه رضایت دارند با جدیت و قاطعیت که در سفرهای کاری خود به نقاط مختلف کشور و به‌ویژه شمال کشور و سه استان «گیلان، گلستان و مازندران» که پدیده خطرناک قاچاق چوب سالیان متمادی است، لاینحل مانده و به ابرچالش عرصه زیست‌محیطی کشور بدل شده و در بوروکراسی دولت‌ها کاری برای جراحی این آبسه چرکی کالبد محیط‌زیست صورت نگرفته با تدوین سند جامع و راهبردی صیانت از منابع جنگلی؛ تهیه اطلس و نقشه راه محیط‌زیست کشور به‌سامان و سرانجام برسانند. بنابراین انتظار می‌رود در این راستا وزارت جهاد کشاورزی، منابع طبیعی، سازمان محیط‌زیست، سازمان دامپزشکی کشور، سازمان جنگل‌ها، سازمان بهبود تولیدات باغبانی، سازمان امور عشایری و... با تدوین سند جامع راهبردی حفاظت از مراتع، جنگل‌ها و منابع طبیعی کشور را تنظیم و اجرائی کنند و این میراث‌گرانبها، که یک سرمایه بی‌آلترناتیو و هنگفت ملی است را بی‌کم و کاست به نسل‌های آینده کشور عزیزمان ایران تحویل دهند. ایران از نخستین کشورهایی است در سیاره آبی که در آن کشاورزی قدمتی طولانی و دیرینه دارد. قدمت انسان‌های اولیه در منطقه کزآباد شهرستان هلیلان پایین‌تر از اجتماعی‌ترین شهر ایران «سرابله در ایلام» به 8000 سال قبل از میلاد می‌رسد که پروفسور لویی واندر بروک، آن را در کاوش‌های باستان‌شناسی خود گزارش داده است. تقریبا یک‌سوم زمین‌های ایران قابلیت کشاورزی دارند؛ ولی به دلیل خاک نامرغوب و نامناسب بودن توزیع آب در بیشتر نواحی تنها در ۱۱ درصد زمین‌های کشور کشاورزی انجام می‌شود. برپایه گزارشی در سال۲۰۲۰میلادی و برپایه آخرین آمارهای موجود در این سال سطح جنگل‌های ایران از ۳/۴ به ۱/۶میلیون هکتار کاهش یافته است. سازمان خواربار‌و‌کشاورزی ملل متحد(FAO) اعلام کرده است که ایران یکی از ۷۰کشور در حال توسعه در دنیاست که پوشش جنگلی کمی دارد و این پوشش جنگلی اندک با سرعتی بیشتر از دیگر نقاط دنیا در حال نابودی است. در این زمینه برآورد شده که سالانه۶۳هزار هکتار از جنگل‌های زاگرس و شمال ایران نابود می‌شود و دلیل آن سیری‌ناپذیری انسان ایرانی و حرص و طمع اوست و نه نیازش که این حکایت معروف سعدی شیرین سخن را برای ما در بوستان روایت می‌کند که‌: «چشم تنگ دنیا دوست را/ یا خاک قناعت پر کند یا خاک گور». در این راستا رئیس سازمان محیط‌زیست کشور نیز اعلام کرده است که در ۵ دهه گذشته، سطح جنگلی ایران از ۱۸میلیون‌هکتار به ۱۴ میلیون‌هکتار رسیده و سطح جنگلی نابوده و به بیابان تبدیل شده است. همین قضیه زنگ خطر را برای عرصه جنگل و محیط‌زیست بکر ایران به صدا درآورده است؛ جنگل‌های کشور و به‌خصوص جنگل‌های بکر هیرکانی بازمانده از دوران سوم زمین‌شناسی هستند که علت فقدان سوزنی‌برگ‌ها در جنگل‌های هیرکانی عدم‌پیشروی و گسترش یخچال‌ها در اواخر دوران سوم و اوایل دوران چهارم زمین‌شناسی در این مناطق بوده است. از بین بردن جنگل‌های ایران از زمان حمله مغول آغاز شده و به‌ویژه در سه قرن گذشته به بالاترین حد و‌مرتبه خود رسیده است. در دوران قاجار بین سال‌های ۱۲۸۱تا‌۱۲۹۱ نزدیک به۱۳۰هزارتن زغال‌چوب از بریدن درختان جنگلی ایران تولید و به خارج از کشور صادر شده و طلای سبز کشور به تاراج و یغما رفته است. در‌واقع شاه در چارچوب منشور انقلاب سفید با خطای راهبردی و فاحش خویش جنگل‌های ایران را ملی کرد تا۱۲۰میلیون هکتار از جنگل‌ها و مراتع کشور برای بهره‌برداری ملی و دستبرد گسترده و تبدیل شدن آن به زغال در اختیار آمریکا و انگلیس که نواب و خلف وی بودند برای عرض‌اندام قرار گیرد و این‌گونه این ثروت بکر ملی ایران و ایرانی را به باد فنا بسپارد.