یک مجری پیشکسوت که بیش از 2 دهه اجرای برنامههای صبحگاهی سیما را برعهده داشته است، به نقد برنامههای شبیه بههم روی آنتن صبحگاهی تلویزیون پرداخت. اقبال واحدی که عمر اجرایش در برنامههای صبحگاهی به ۲ دهه در تلویزیون میرسد با اشاره به برنامههای صبحگاهی این روزها و اینکه چرا این برنامهها مثل سابق انرژی لازم را ندارند؛ بیان کرد: متاسفانه برنامههای صبحگاهی رنگ و لعاب ندارد و هر شبکهای را بزنید برنامهها شبیه بههم شدهاند. همه دور یک میز در حال گفتوگو هستند و خلاقیت جدیدی ندارند. وی ادامه داد: بیننده هم گیج میشود و نمیداند کدام را ببیند، زمان ما شبکهها کمتر بود بیننده تکلیفش مشخصتر بود. برنامههای گفتوگومحور زمان میخواهد، باید زمان داشته باشید تا مطلبی را از اول ببینید و شاهد یک گفتوگوی مفصلتر باشید، ولی مخاطب صبحگاهی در کل میتواند نیمساعت پای تلویزیون بنشیند و در همان زمان باید به او انرژی و اطلاعات روزش را بدهید، بیننده صبح باید آماده تحرک شود نه اینکه جلوی تلویزیون ولو شده باشد. «واحدی» بیشترین مشکل را در ساختار این برنامهها دانست و عنوان کرد: تعریف برنامه صبحگاهی این است که مخاطب انرژی
بگیرد، خبرهای آبوهوا یا ترافیک را بشنود و با انرژی و اطلاعات بیشتری سرکار برود.
رقابتی غیرمنطقی در برنامهها
این مجری باسابقه تصریح کرد: اکنون رقابتی غیرمنطقی بین شبکهها ایجاد شده است و شاید اگر همه برنامهها را جمع کنند و هزینه را یک کاسه کنند یک برنامه جذاب تولید شود که فضای عامتری داشته باشد و بهتر بتواند بیننده را به تماشا ترغیب کند. وی با اشاره به برنامه صبحگاهی خود در یکی دو دهه پیش عنوان کرد: ما آن زمان در برنامهها سفرنامه داشتیم، به استانهای مختلف میرفتیم و از هر استانی اطلاعاتی داده میشد مردم هم این برنامه را میدیدند و برایشان مهم بود به استانهایشان برویم. الان اما همه برنامهها در تهران و در استودیوها ضبط میشوند و برنامه صبحگاهی با دیگر برنامههای تولیدی و گفتوگومحور فرقی ندارد. حتی میشود در یک روز چند قسمت برنامه را با مهمانان موردنظر ضبط کرد چون قرار نیست با ساختار برنامه صبحگاهی پیش بروند. وی درباره مخاطب این برنامهها توضیح داد: برنامههای صبح هم باید حرفی برای بیننده داشته باشد و بهلحاظ خبری یا تصویری نکتهای را به مخاطب عرضه کنند اما مخاطب میبیند با ندیدن برنامهها، چیزی را از دست نداده است و آنها را پیگیری نمیکند. گاهی این برنامهها را خود مدیران شبکهها هم نمیبینند و صرفا پرکردن
آنتن است. واحدی با اشاره به برنامهسازی در زمان خود اظهارکرد: ما در آن زمان خیلی برای «صبحبخیرایران» زحمت کشیدیم، دوربین از تهران خارج شد و به مکانهای مختلف میرفتیم. ما میگفتیم طلوع خورشید معجزه هر روزه است تا اگر کسی امکانش را نداشت و منزلش بهگونهای بود که طلوع را نمیدید، ما طلوع را نمایش میدادیم. برنامههای صبحگاهی زنده پخش میشود تا باران، برف، گرما و سرما را ببینید.
برنامه صبحگاهی نمیبینم
این مجری قدیمی تلویزیون درباره اینکه خودش چقدر این برنامههای صبحگاهی را دنبال میکند، گفت: این برنامهها را خیلی نمیبینم، گاهی حتی برخی از شبکهها را انتخاب میکنم و مجریانی را میبینم که اسامیشان را بلد نیستم و این یعنی مجری نتوانسته است با مخاطب ارتباط بگیرد. وی درباره اینکه ساختارهای قدیمی هنوز هم جوابگو هستند یا به تکرار نرسیدهاند؟ بیان کرد: برنامه صبحگاهی تعریف و ساختاری دارد که طبق آن پیش میرود مثل مستندهای «رازبقا» که هنوز جذابیت دارد و هنوز هم در این مستندها جنگل و رودخانه و حیوانات را نشان میدهند و چیزی عوض نمیشود اما تکراری هم نیست. واحدی در پایان درباره حضور بیشازحد مدیران و مسئولان سازمانی در برنامههای صبحگاهی تصریح کرد: زمان ما آرزوی مدیر و وزیر بود که آنها را به برنامه دعوت کنیم اما حالا دائم مدیران در برنامهها حضور دارند که شاید هزینهای هم بابت حضورشان در برنامه بپردازند اما فقط حضورشان برای مدیران سازمان خودشان جذاب است. این برنامهها مخاطب عام دارند و از کودکونوجوان تا زنومرد و... بیننده آنها هستند و باید از گفتوگوهای رپورتاژی (گفتوگوهای دارای آگهی) فاصله گرفت.