آرمان ملی: پس از انتشار خبر درگذشت قاسم آهنینجان شاعر مشهور خوزستانی بر اثر سرطان در روز چهاردهم اردیبهشت، روز گذشته ویدیو تکان دهندهای از وی و در روزهای پایانی عمرش منتشر شد، که نشان میداد با لباس بیمارستان و حال نامساعد در کنار خیابان نشسته و ماموران بیمارستان با او صحبت میکنند. پس از انتشار این ویدئو بود که یاسین نمکچیان (روزنامه نگار) با انتشار توئیتی خبر داد که « قاسم آهنینجان، به دلیل ابتلا به سرطان در بیمارستان بستری بود اما ۲۰ روز پیش به دلیل فقر از بیمارستان بیرونش کردند و با ماشین به خیابان انتقالش دادند.» طولی نکشید که این روایت در سطح وسیعی در شبکههای اجتماعی گسترش پیدا کرد. اما یک روایت دیگر نیز از این اتفاق وجود دارد که این روزها و با افزایش شمار بیماران و پرشدن بسیاری از تختهای بیمارستانی، بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان را بهخانه میفرستند که در منزل تحت مراقبت قرار بگیرند. کما اینکه در روزهای گذشته بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان و سالمندان برای ادامه روند درمانیشان به منزل منتقل شدهاند و با توجه به وضعیت نامساعد این شاعر اهوازی در فیلم منتشر شده، بعید است که این اتفاق درباره
او رخ داده باشد. اما این فیلم بازتاب وسیعی در شبکههای اجتماعی داشت و با واکنش تند فعالان فرهنگی و رسانهای همراه بود و برخی از کاربران شبکههای اجتماعی که از نزدیک او را میشناسند، میگفتند که « وی در سالهای اخیر با وضعیت مالی نامناسبی دست و پنجه نرم میکرد و پس از سیل خوزستان این وضعیت بدتر هم شده بود.»
تکذیب ادعای بیرون کردن از بیمارستان
با این حال عرفان مردانی، مشاور رئیس دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در خصوص فیلم منتشرشده در فضای مجازی از مرحوم قاسم آهنینجان شاعر خوزستانی گفت: «فیلمی که از استاد مرحوم آهنینجان منتشر شده مربوط به ۲۰ روز قبل است که ایشان بعد از حضور در بیمارستان و بهبودی نسبی درخواست بازگشت به منزل نمودند. کادر بیمارستان بعد از انجام تمام خدمات لازم، ایشان را به آدرس اعلامی میبرند اما چون استاد در اواخر عمر دچار آلزایمر بودند آدرس منزل سابقشان را گفته بودند. پرسنل اورژانس بعد از اطلاع از این موضوع سریعا ایشان را به بیمارستان بازمیگردانند و ایشان از آن زمان و تا شب گذشته که متاسفانه به علت بیماری سرطان درگذشتند تحت مراقبت کامل بودند.
قاسم آهنینجان کیست؟
قاسم آهنینجان، شاعر خوزستانی، شامگاه سهشنبه ۱۴ اردیبهشتماه، در سن ۶۳ سالگی دارفانی را وداع گفت. او که متولد سال ۱۳۳۷ در اردبیل بود، از نوجوانی در شهر اهواز زندگی میکرد. او فعالیتهای هنری خود را از دهه ۶۰ با حضور در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرد. آهنینجان علاوه بر شعر، در حوزه ترجمه، نقد ادبی و فیلمسازی نیز فعال بود. «ذکر خوابهای بلوط» اولین اثر ادبی این شاعر است که در سال ۷۲ منتشر شد. از دیگر آثار او میتوان به «شاعر مرگ خویش میداند»، «خون و اشراق بر ارغوان جوشنها»، «بخت تاریک در آفاق بنفشه و پروانه»، «گلی برای غریبان تا همیشه»، «برق رگها بر پولاد دریا»، «سوسن خاموش بهوقت فراق»، «عطر غریب غزال مشرقها»، «شاخه یاس به شام خرابات»، «لمعات خون» و «کودکیها در شب سقاخانه» اشاره کرد. حضور در فیلم «جدال بزرگ» نیز از جمله فعالیتهای هنری آهنینجان است. برخی از شاعران و اهالی فرهنگ نیز به خبر درگذشت این شاعر و هنرمند واکنش نشان دادند. محمدکاظم کاظمی زندهیاد آهنینجان را «شاعر رنجهای عمیق» خواند. سعید بیابانکی نیز با انتشار تصویری از این شاعر، خبر درگذشت او را تأیید کرد.