آمبولی چربی

مهمترین عامل آمبولی چربی شکستگی‌های استخوان است؛ سیستم‌های دفاعی که این چربی‌ها را از بین می‌برند هم در آمبولی نقش دارند. به‌غیر از آمبولی چربی ما شاهد ترومبوآمبولی (آمبولی لخته خون) هم هستیم که اندام‌های مختلف به‌خصوص اندام تحتانی و ساق پا را درگیر می‌کند. آمبولی لخته خون با جا‌به‌جایی می‌تواند برای قلب، مغز و ریه مشکل ایجاد کند اما آمبولی چربی بیشتر به‌دلیل آزادشدن دراپلت و گونه‌هایی بافت چربی که داخل خون شناور هستند اتفاق می‌افتد. زمانی‌که استخوانی شکسته می‌شود، مغز و استخوان که در آن چربی وجود دارد وارد رگ‌های باز بدن که براثر شکستگی پاره شده‌اند، می‌شوند. دانه‌های چربی که در محیط وجود دارند با پاره‌شدن رگ‌ها وارد عروق می‌شوند و ریه، قلب ، مغز و دیگر اندام‌های بدن را درگیر می‌کنند. این چربی‌ها وارد سیستم شریانی خون می‌شوند و بعداز عبور از فیلتر قلب و ریه، باعث انسداد عروق و سکته‌های قلبی و مغزی می‌شود. مهمترین عامل آمبولی چربی شکستگی‌های استخوان است؛ سیستم‌های دفاعی که این چربی‌ها را از بین می‌برند هم در آمبولی نقش دارند. سن بالا که در آن شکستگی لگن زیاد است بیشتر در معرض آمبولی چربی قرار دارد. کسانی‌که برای کاهش وزن، عمل‌های زیبایی انجام می‌دهند هم در معرض آمبولی چربی قرار دارند. دانه‌های آزادشده چربی معمولا وارد عروق سیاهرگی و بعد وارد شریان خون می‌شوند. آمبولی چربی خیلی درمان واضحی ندارد و بیشتر حفاظتی است و باید علائم حیاتی مریض را نگهداشت تا بدن خود را پیدا کند. معمولا پزشکان از بعضی از رگ‌ها برای جریان خون استفاده می‌کنند تا بیمار نجات پیدا کند. بعضی از داروهایی که برای آمبولی لخته‌خون استفاده می‌شود برای درمان آمبولی چربی هم مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر فردی عمل جراحی لگن و استخوان ران انجام داده باشند در هفته اول خطر بیشتری او را تهدید می‌کند اما بین ۲ تا ۳ ماه همچنان خطر آمبولی چربی و آمبولی لخته خون بیمار را تهدید می‌کند. آمبولی چربی بیشتر در هفته‌های اول و بعداز عمل جراحی اتفاق می‌افتد. معمولا ۶۰ درصد از کسانی‌که دچار آمبولی چربی در ریه می‌شوند براساس آمارها زنده نمی‌مانند و ۴۰ نفر به زندگی عادی خود ادامه می‌دهند.