از مجموعه وقایع گذشته و جاری، میتوان پیش بینی تقریبی از رویدادها و احوال مردم در سال 1400 داشت، البته بعضی از این رویدادها و پیشبینیها نیاز به هیچگونه قدرت ذهنی ندارند. مثلا قیمتها همچنان سیر افزایشی خواهد داشت و کرونا ادامه مییابد و یروس کووید 19 با جهشهای خود بیش از پیش موجب نگرانی مردم بسیاری از کشورها خواهد شد. از اینگونه مسائل ترسناک که برای مردم به امری عادی و روزمره تبدیل شده، بگذریم کشور ما با دو انتخاب در شوراهای شهر و اولین انتخابات قرن جدید برای شناخت اولین رئیس جمهور روبهرو خواهد بود. مردم که خسته و رنجور از شلختگیهای اقتصادی و آشفتگیهای اجرایی با توجه به پایان دوره ریاست جمهوری، مشابه خانوادهای هستند که منتظرند آقای روحانی کلید مدیریت کشور را به ریاست جمهوری بعدی تحویل دهد. در این بین بسیار بجا و شایسته است که ایشان در آستانه تحویل صندلی ریاست، کارنامه هشت ساله خود را برای قضاوت مردم عرضه نماید و این سنت حسنه چراغ راه رئیس جمهور بعدی خواهد بود. اما با روندی که در سال 99 در پیش گرفته شده، تورم و گرانی طبقه متوسط را از جامعه حذف و فقط دو طبقه غنی و مسکین در جامعه باقی ماندند. برخی از مردم در خانه متری 200 ملیون تومان و برخی دیگر در پشت بام شب را به صبح میرسانند. گرانی نیز با همین روند اگر حرکت نماید، طبقه مسکین هم از بین خواهد رفت. بیشک سال آینده و بعد از انتخابات و استقرار رئیس جمهور محترم، باید منتظر انتخاب وزرا و آشنایی آنها با وزارت مربوطه باشیم و همین جابهجاییها حداقل سه تا چهار ماه به طول خواهد انجامید. یعنی شش ماه از این سال نیز گذشته و مردم همچنان نگران و مضطرب هستند. در صورتی که روند ورود واکسن به شکل فعلی باشد سال آینده نیز هنوز ثلث جمعیت کشور واکسینه نخواهند شد. مگر غیرت دانشمندان و نخبگان داخلی بهداد مردم ایران برسد و ما را از این بلای آسمانی نجات دهد. وگرنه سیاست وارد نمودن قطره چکانی واکسن دردی را دوا نخواهد کرد.
ویروس کووید 19 با جهشهای خود، حتی دانشمندان را در پیش بینیهایشان برای سال جدید با مشکل روبهرو کرده است و ما نمیتوانیم حدس بزنیم، شرایط چگونه خواهد بود. گونههای سهگانه و حتی چهارگانه این ویروس در کشور ما شیوع پیدا کرده و گونه انگلیسی، آفریقایی و حتی گونه آمریکایی امروز شایع شده، ولی گونه قالب کرونای انگلیسی است. اگر مردم برخوردی احساسی با این بیماری نداشته باشند و پروتکلها را جدی بگیرند، مشکل بزرگی در پیش نخواهیم داشت. از طرفی تعطیلات نوروز در پیش است و مردم ما از لحاظ معیشتی با مشکل روبهرو هستند و از اینرو معترض هستند. این روزها وقتی با برخی از آنها صحبت میکنیم و میگوییم چرا ماسک نمیزنید، با لحنی اعتراضی پاسخ ما را میدهند و میگویند: «این چه زندگی است؟!» متاسفانه مشکلات اقتصادی آنچنان تاثیری به جا گذاشته که فرد حتی برای سلامتی خود ارزش قائل نیست.مساله بعدی پوشش واکسیناسیون است که متاسفانه خبرهایی که میرسد نشان میدهد خوشبختانه شش واکسن ایرانی تا بهار 1400 به مرحله تولید میرسند. ما مشکل تامین واکسن در جهان داریم و حتی نتوانستهایم یک میلیون دوز واکسن تهیه کنیم.برای 1400، انتخابات در پیش است و جو کشور سیاسی میشود. بحثها در فضای مجازی نیز به سمت انتخابات حرکت میکنند و من نگران شیوع شایعات در این فضا هستم، که انتقال اخبار عجیب و غریب مردم را سردر گم کند. انتشار مواردی از جمله عدم انتقال ویروس از روی سطوح، بیاثر بودن ماسکها و... حتی تناقضهایی گفتاری در میان برخی از اعضای ستاد کرونا، مسائل مهمی هستند که باید مورد توجه قرار گیرد. در این شرایط ستاد کرونا باید با قدرت حرکت نماید و کارشناسانش با هماهنگی صحبت کنند. اقتصاد موجب شده مصوبات ستاد کرونا رعایت نشود و همه ما صفهای خرید مرغ و روغن را دیدهایم. من حیرت میکنم که یک پدیده اقتصادی، چطور میتواند بر پدیده سلامت ما تاثیرگذار باشد. اگر این وضعیت اصلاح و به معیشت مردم توجهی نشود، جو جامعه حالت اعتراضی پیدا خواهد کرد و روحیه ناامیدی در مردم بر پروسه کنترل کرونا تاثیرگذار خواهد بود و در نتیجه زمان کنترل بیماری نیز به تاخیر خواهد افتاد. من از همکاران شنیدهام تنها 15 درصد از کادر بهداشت و درمان واکسینه شدهاند و این مساله وحشتناک است.