بستن
کد خبر: ۱۰۱۰۶۶۶

سايه روشن اقتصاد و سلامت درسال ١٤٠٠

سايه روشن اقتصاد و سلامت درسال ١٤٠٠
آرمان ملی- وحید استرون: فردا برای آخرین‌بار خورشید در قرن چهاردهم هجری شمسی طلوع خواهد کرد. قرنی که با کودتای سوم اسفند 1299 و اعلامیه معروف «حکم می‌کنم» بر در و دیوار تهرانِ فتح شده آغاز شد و با تسخیر ایران توسط ویروس کرونا به پایان رسید. فارغ از تحولات یک قرن اخیر که فردا (29 اسفند) مصادف با روز ملی شدن صنعت نفت در سال ۱۳۲۹ است، سال پایانی قرن چهاردهم که فقط یک روز آن باقی مانده، یکی از تلخ‌ترین سال‌ها در چند دهه گذشته بود. از دست دادن بیش از 61 هزار نفر از هموطنان‌مان به دلیل ابتلا به ویروس کووید 19 (در حالی‌که تا روز یکم فروردین 1399 فقط 1433 نفر جانشان از دست داده بودند) داغ بزرگ همراه با سکوت بر دل حدود 60 هزار خانوار ایرانی که برخی از آنها از چهره‌های ارزشمند فرهنگی، ورزشی، سیاسی و اقتصادی بودند، گذاشت. قتل عامی بی‌سابقه و حتی در ابعادی بزرگتر از جنگ تحمیلی که در هشت سال 262 هزار نفر از هموطنانمان شهید و کشته شدند (به‌طور میانگین سالانه کمتر از 33 هزار نفر). اما این همه تلخی‌های سال سخت 99 نبود و سایه تحریم‌ها و افزایش بی‌سابقه نرخ تورم در جامعه، جدال نابرابری را میان «نان» و «جان» در کشور به راه انداخت. روزهایی سختی که همراه با زیان مالی میلیون‌ها نفر در بورس و بازار ارز همراه شد و در کنار آن صف‌های طولانی برای خرید مرغ، گوشت و حتی روغن نباتی، افزایش لحظه‌ای قیمت‌ها و... سبب می‌شد که هر لحظه سفره میلیون‌ها ایرانی کوچک و کوچک‌تر شود و برخی طعم گوشت و ماهی تازه را از یاد ببرند. به هر‌روی سال تلخ 99 به پایان رسید و بیم و امیدهای آن به آغاز قرن پانزدهم هجری شمسی کشیده شد، اما برای بررسی این دو چالش اساسی این روزهای مردم و دولت و اینکه پیش بینی‌ها در ارتباط با سال 1400 چگونه خواهد بود، «آرمان ملی» با چند کارشناس به گفت‌وگو نشسته که نظراتشان را در ادامه می‌خوانید.
امیدواریم در 1400
برجام به
سرانجام برسد
امان ا... قرایی‌مقدم
جامعه‌شناس
بزرگترین چالش در 1400، مساله ازدواج و افزایش طلاق است. همچنین مردم در تامین مایحتاج زندگی با مشکلات متعددی روبه‌رو خواهند بود و وقتی سطح معیشت خانواده‌ها رو به سقوط باشد، اختلاف طبقاتی عمیق‌تر می‌شود و بر تعداد کسانی که از منظر تامین معیشت دچار مشکل هستند، هر روز افزوده خواهد شد. نابسامانی‌های دیگری از قبیل بالا افزایش اعتیاد و بالا رفتن میزان جرایم نیز مانند هر سال روبه فزونی است، همان‌گونه که در سال‌های گذشته شاهد آن بوده‌ایم و در سال آینده نیز هیچ تلاشی برای رفع این مشکلات شاهد نیستیم. مساله دیگر مهاجرت از شهرهای محروم و روستا به شهرهای بزرگ است و من به‌طور کلی سال آینده را سال خوبی نمی‌بینم، مگر اینکه پنجره‌ای تازه در روابط سیاسی ایران با کشورهای دیگر باز شود و مساله برجام به راه حل منطقی و اجرایی برسد در این شرایط می‌توان امیدوار بود که با وضعیتی که ایجاد می‌شود بخشی از درآمد‌های کشور آزاد و دست دولت برای کمک به بخش‌های جامعه بازتر شود. در غیر این صورت بار دیگر آسیب‌های اجتماعی، شکاف طبقاتی، تورم و گرانی افزوده می‌شود و نارضایتی اجتماعی در سال آینده افزایش پیدا می‌کند. من به هر سمت و سویی می‌نگرم چشم انداز خوبی را برای سال آینده نمی‌بینم. با توجه به گفته پزشکان متخصص ویروس کرونا تا شش ماه آینده تهدید جدی برای مردم است و با خود مشکلات جدیدی به همراه خواهد آورد. چندی پیش آقای محمد مخبر، رئیس ستاد اجرایی فرمان امام (ره) اعلام کردند که تا پایان خرداد 1400، بیست میلیون واکسن تهیه و تزریق می‌شود، اما این 20 میلیون در بهترین شرایط برای یک چهارم جعیت کشور است. در این میان بسیاری از شهرهای ما که توریستی بودند و در تعطیلات نوروز درآمدی مناسبی داشتند، امروز با بحران معیشتی عمیقی روبه‌رو هستند. با توجه به ساختار بوروکراسی کشور من امیدی ندارم که دردی از مردم در سال آینده دوا شود و ما در سال بعد با بالا رفتن انواع آسیب‌های اجتماعی و تلاطم در جامعه روبه‌رو خواهیم بود، مگر اینکه گشایش جدیدی در کشور با روی کار آمدن دولت جدید ایجاد شود.
سال 1400
نیاز به پیش بینی ندارد
مجید ابهری
رفتارشناس

از مجموعه وقایع گذشته و جاری، می‌توان پیش بینی تقریبی از رویداد‌ها و احوال مردم در سال 1400 داشت، البته بعضی از این رویدادها و پیش‌بینی‌ها نیاز به هیچگونه قدرت ذهنی ندارند. مثلا قیمت‌ها همچنان سیر افزایشی خواهد داشت و کرونا ادامه می‌یابد و یروس‌ کووید 19 با جهش‌های خود بیش از پیش موجب نگرانی مردم بسیاری از کشورها خواهد شد. از اینگونه مسائل ترسناک که برای مردم به امری عادی و روزمره تبدیل شده، بگذریم کشور ما با دو انتخاب در شوراهای شهر و اولین انتخابات قرن جدید برای شناخت اولین رئیس جمهور روبه‌رو خواهد بود. مردم که خسته و رنجور از شلختگی‌های اقتصادی و آشفتگی‌های اجرایی با توجه به پایان دوره ریاست جمهوری، مشابه خانواده‌ای هستند که منتظرند آقای روحانی کلید مدیریت کشور را به ریاست جمهوری بعدی تحویل دهد. در این بین بسیار بجا و شایسته است که ایشان در آستانه تحویل صندلی ریاست، کارنامه هشت ساله خود را برای قضاوت مردم عرضه نماید و این سنت حسنه چراغ راه رئیس جمهور بعدی خواهد بود. اما با روندی که در سال 99 در پیش گرفته شده، تورم و گرانی طبقه متوسط را از جامعه حذف و فقط دو طبقه غنی و مسکین در جامعه باقی ماندند. برخی از مردم در خانه متری 200 ملیون تومان و برخی دیگر در پشت بام شب را به صبح می‌رسانند. گرانی نیز با همین روند اگر حرکت نماید، طبقه مسکین هم از بین خواهد رفت. بی‌شک سال آینده و بعد از انتخابات و استقرار رئیس جمهور محترم، باید منتظر انتخاب وزرا و آشنایی آنها با وزارت مربوطه باشیم و همین جابه‌جایی‌ها حداقل سه تا چهار ماه به طول خواهد انجامید. یعنی شش ماه از این سال نیز گذشته و مردم همچنان نگران و مضطرب هستند. در صورتی که روند ورود واکسن به شکل فعلی باشد سال آینده نیز هنوز ثلث جمعیت کشور واکسینه نخواهند شد. مگر غیرت دانشمندان و نخبگان داخلی به‌داد مردم ایران برسد و ما را از این بلای آسمانی نجات دهد. وگرنه سیاست وارد نمودن قطره چکانی واکسن دردی را دوا نخواهد کرد.

مشکلات اقتصادی
مردم را
ناامید می‌کند
علی کرمی
متخصص بیوتکنولوژی پزشکی

ویروس کووید 19 با جهش‌های خود، حتی دانشمندان را در پیش بینی‌هایشان برای سال جدید با مشکل روبه‌رو کرده است و ما نمی‌توانیم حدس بزنیم، شرایط چگونه خواهد بود. گونه‌های سه‌گانه و حتی چهارگانه این ویروس در کشور ما شیوع پیدا کرده و گونه انگلیسی، آفریقایی و حتی گونه آمریکایی امروز شایع شده، ولی گونه قالب کرونای انگلیسی است. اگر مردم برخوردی احساسی با این بیماری نداشته باشند و پروتکل‌ها را جدی بگیرند، مشکل بزرگی در پیش نخواهیم داشت. از طرفی تعطیلات نوروز در پیش است و مردم ما از لحاظ معیشتی با مشکل روبه‌رو هستند و از این‌رو معترض هستند. این روزها وقتی با برخی از آنها صحبت می‌کنیم و می‌گوییم چرا ماسک نمی‌زنید، با لحنی اعتراضی پاسخ ما را می‌دهند و می‌گویند: «این چه زندگی است؟!» متاسفانه مشکلات اقتصادی آنچنان تاثیری به جا گذاشته که فرد حتی برای سلامتی خود ارزش قائل نیست.مساله بعدی پوشش واکسیناسیون است که متاسفانه خبرهایی که می‌رسد نشان می‌دهد خوشبختانه شش واکسن ایرانی تا بهار 1400 به مرحله تولید می‌رسند. ما مشکل تامین واکسن در جهان داریم و حتی نتوانسته‌ایم یک میلیون دوز واکسن تهیه کنیم.برای 1400، انتخابات در پیش است و جو کشور سیاسی می‌شود. بحث‌ها در فضای مجازی نیز به سمت انتخابات حرکت می‌کنند و من نگران شیوع شایعات در این فضا هستم، که انتقال اخبار عجیب و غریب مردم را سر‌در گم کند. انتشار مواردی از جمله عدم انتقال ویروس از روی سطوح، بی‌اثر بودن ماسک‌ها و... حتی تناقض‌هایی گفتاری در میان برخی از اعضای ستاد کرونا، مسائل مهمی هستند که باید مورد توجه قرار گیرد. در این شرایط ستاد کرونا باید با قدرت حرکت نماید و کارشناسانش با هماهنگی صحبت کنند. اقتصاد موجب شده مصوبات ستاد کرونا رعایت نشود و همه ما صف‌های خرید مرغ و روغن را دیده‌ایم. من حیرت می‌کنم که یک پدیده اقتصادی، چطور می‌تواند بر پدیده سلامت ما تاثیرگذار باشد. اگر این وضعیت اصلاح و به معیشت مردم توجهی نشود، جو جامعه حالت اعتراضی پیدا خواهد کرد و روحیه ناامیدی در مردم بر پروسه کنترل کرونا تاثیرگذار خواهد بود و در نتیجه زمان کنترل بیماری نیز به تاخیر خواهد افتاد. من از همکاران شنیده‌ام تنها 15 درصد از کادر ‌بهداشت و درمان واکسینه شده‌اند و این مساله وحشتناک است.

کرونا و
آثار تخریبی آن
بر خانواده‌ها
جعفر بای
کارشناس مسائل اجتماعی
اگر اندکی نسبت به مساله کرونا و آثار تخریبی آن بر پیکر اقتصاد کشورها تامل کنیم و آنها را مورد نقد و بررسی قرار دهیم، به آسانی در می‌یابیم که اقتصاد به‌شدت در زمان پاندومی کرونا دچار آسیب شده و مهمترین تخریب و اثر ویرانگری کرونا، موج عظیم بیکاری در طیف شاغلینی است که مشغول به فعالیت‌های خدماتی، کارگران و دستفروشان بودند. کرونا در سال 99 این طیف آسیب پذیر را بیکار کرد و منجر به نابسامانی‌های زیادی در حوزه اقتصاد شد. این بیکاری زندگی آنها را به لحاظ مدیریتی و فعالیت‌های مختلف دستخوش نابسامانی‌های زیادی قرار داد، البته پیش از شیوع کرونا بیکاری در جامعه ما نیز وجود داشت و شکی نیست که در سال 1400 نیز بر آمار بیکاران اضافه خواهد شد. بیکاری با خود معضلات همه‌جانبه‌ای برای جامعه به ارمغان می‌آورد و باعث می‌شود، آسیب‌های اجتماعی رشد چشمگیری داشته باشد. بیکاری انسان‌ها را با سو تغذیه روبه‌رو می کند و روند زندگی از مدار اصلی خود خارج می‌نماید. نابسامانی‌های اقتصادی ناشی از کرونا بر روابط خانوادگی اثرگذار است و امیدوارم در ایام نوروز و تعطیلی جامعه شاهد افزایش خشونت‌های خانگی مانند سال گذشته نباشیم، اما بر کسی پوشیده نیست که اکثر خانواده‌های ایرانی اقتصاد خُردی دارند و با کوچکترین معضل و مشکل زندگی آنها به تلاطم می‌افتد که بر روابط فرد فرد اعضای خانواده تاثیرگذار خواهد بود. کاهش روابط بین فردی و نامهربانی نسبت به هم و تنش‌های خانوادگی، فحاشی، خشونت خانوادگی، درگیری و نزاع‌های خانوادگی، دامنه فشار‌های اقتصادی است که خانواده را ناگزیر به چنین روابط تلخ و ناگواری دچار می‌کند.بدون تردید اگر دولت فکری به حال مهار بیکاری در سال 1400 نکند، عدم تامین نیاز‌های اقتصادی خانواده‌ها به دلیل بیکاری و کاهش درآمد، باعث افزایش طلاق عاطفی و طلاق رسمی خواهد شد. سلامت خانواده، ارتباط مستقیم با اقتصاد خانواده دارد و وقتی اقتصاد خانواده در معرض فروپاشی باشد، سلامت خانواده به عنوان رکن اصلی جامعه در معرض خطر و فروپاشی قرار می‌گیرد. همه اینها هشدار است، اما مردم روزگاری نه چندان دور، با آمدن عید نوروز، خاطرات و دنیایی داشتند که حالا اکثر آنها به رویا و آرزو و آرمان دست نیافتنی تبدیل شده است.
انتشار :
پربازدیدترین اخبار