آرتروززانو در حقیقت زمانیکه با تخریب مفصل زانو شروع میشود، فاصله مفصلی بین استخوان ران و استخوان ساق پا را کاهش میدهد. در واقع در اختلال آرتروززانو مایع مفصلی، رباط و کپسول مفصلی به مرور زمان از بین میروند. همانطور که اشاره شد در آرتروززانو فاصله بین استخوانها کاهش پیدا میکند و این باعث میشود استخوانها بهمرور زمان بر روی هم قرار بگیرند. افزایش روند محل ساییدهشدن استخوان؛ باعث میشود غضروف و استخوانها هم از بین بروند که به تعویض مفصل منجر میشود. توصیه میشود موضوع آرتزروزانو را جدی بگیرید؛ چرا که عدم کنترل در مرحله اولیه باعث شدیدترشدن این اختلال خواهد شد. یکی از بدترین عوامل تشدیدکننده آرتروززانو چاقی است. در واقع یک فرد سنگین وزن؛ با کاهش ۵ تا ۱۰ کیلوگرم از وزن خود میتواند درصد این اختلال را کاهش دهد. در صورتیکه آرتروززانو جدی گرفته نشود و بهحد متوسط و شدید برسد؛ فرد را با دردهای شدید حتی در قدم زدنهای ساده روبهرو میکند. در عارضه آرتروززانو علاوه بر کاهش فاصله مفصلی بین ران و ساق، کشکک زانو هم بهسمت خارج متمایل میشود. در واقع یکی از دلایل ایجاد آرتروز، جابهجایی کشکک به سمت خارج پاست. بههر میزان که کشکک به سمت خارج پا متمایل شود؛ ساییدگی زیر غضرف کشکک افزایش پیدا میکند و متعاقبا آرتروز را ایجاد میکند. توصیه میشود کسانیکه دچار بیرونزدگی کشکک هستند، حتما به فیزیوتراپیست مراجعه کنند تا با تمرینهای مناسب و تقویت عضلات داخلی زانو این اختلال برطرف شود؛ چرا که این معضل احتمال ابتلا به آرتروز زودرس را افزایش میدهد.