فکر کردین توی فضا ما روز جهانی زنرو جشن نمیگیریم؟!
فکر کردین ما فضاییا انقدر بیاحساس و بیادب شدیم که یادمون بره باید شعارهای دندانشکن و مردمپسند در مورد زنان و بانوان بدیم؟.
ضعیفه این چایی من چی شد پس؟!!! ای بابا.
خُب داشتم میگفتم!
ما ساکنین زمین که بهزودی قراره ساکنین ماه بشیم و بعد از اون هم قراره از سر از مریخ دربیاریم از بس که بیریشهایم و بیقرار، از همین تریبون روز جهانی، ملی، قومی و قبیلهای ساکنین ونوس یا همان زنان را به آحاد جامعه تبریک میگوییم.
امید است که زنان جامعه با حفظ سنتهای قدیمی و مرور و انجام تمام قدِ شرح وظایف خود، همیشه در خدمت مردان قدرتمند جامعه باشند و انقدر غر نزنند و انقدر پرروبازی درنیاورند.
ببینید دوستان، حتی توی مریخ هم بانوان اول در آشپزخانه مشاهده میشوند و بعد از مدتی در صورت صلاحدید همسر و با کسب اجازه رسمی برای خروج از آشپزخانه در راهروهای خانه مشاهده میشوند.
اگر طی این مدت رفتار مناسبی از خود بروز دهند به مرور و با کسب موفقیت جهت جلب رضایت آقا بالاسرشان که خدا سایهشان را از سرشان کم نکند، میتوانند برای دقایقی از خانه خارج شده و سریعا پس از انجام خریدهای منزل و سایر امور محوله به محل امن خود که همانا آشپزخانه است مراجعت بفرمایند.
یعنی میخوام بگم این داستانا فقط توی مریخ دیده میشه، وگرنه که خدارو شکر ما اصلا و ابدا از این ماجراها توی سیارهمون و به خصوص کشورهای گربهای شکل نداریم و ندیدیم.
حتی من از اهالی نپتون شنیدم که توی مشتری، پدرا میتونن هرموقع که دلشون میخواد و به هر دلیلی که برای خودشون موجهه، سر و کله دختراشونرو ببرن و نهایتش ۷،۸ سال برن آبخنک بخورن که اونم احتمالا یه آدم خیّر و با فراز و فرود و پر از تجربهای پیدا میشه که براشون گلریزون میکنه و از زندان آزادشون میکنه و بعدتر هم میبرنش توی برنامههای پر از نکته و آموزنده مشتری که اظهار ندامت بکنه و یک مملکت ببخشنش و با سلام و صلوات ببرنش خونه که مجددا بشه رئیس منزل و به جایگاه قبلیش برگرده.
خلاصه دردسرتون ندم. این بالا اوضاع خیلی هم جالب نیست. من جای این دانشمندای بیکار ناسا بودم به جای اینکه چپ و راست تلسکوپ و فضاپیما و موشک بفرستم سمت کهکشان، به همون زمین میچسبیدم و پول این موشکارو میدادم ملک و زمین میخریدم یا میرفتم توی بورس و روی ارز دیجیتال سرمایهگذاری میکردم که پسفردا که گرونی شد و رکورد تورم مجددا شکسته شد، به زمین سرد نخورم و بیچاره نشم!
والا به خدا دوزار آیندهنگری تو کله این دانشمندا نیست. خجالتم نمیکشن!
حالا واسه من به تیم متشکل از انواع آدمها از هر جنس و ترکیب رنگی جمع کردن و دارن تلاش میکنن برن مریخ و توی خاک سرخ اون سیاره مستقر بشن و فکر میکنن خیلی شاخن.
هرچی هم من میگم باورشون نمیشه که تا پاشون برسه به مریخ باید تفکیک بشن و زنا تو آشپزخونه پای ماشین لباسشویی و مردا هم برن... مردا میتونن هرجا دلشون خواست برن به شرط اینکه کار مردونه بکنن.
خلاصه که همچنان صلاح مملکت خویش، مردان آن مملکت دانند و لاغیر.
روز جهانی زن هم مبارک که دلتون نشکنه!