دوچرخهسواری مانند رانندگی خودرو یا خلبانی تفکیکی برای مرد و زن ندارد و برای هر کسی جایز است. این امر نیز مانند غذا خوردن است که میتوان آن را با حرام آمیخت و آن را دارای حرمت شرعی کرد و میتوان آن را آلوده نکرد تا حلال باشد. دوچرخهسواری نیز مانند همین مثال بوده و اگر رعایت حجاب شود و بهمنظور خودنمایی نباشد، بدونشک دلیلی از حیث شرعی و عرفی برای حرمت آن وجود ندارد. خانمها میتوانند با همان لباس منظمی که پیادهروی میکنند، با حفظ حجاب دوچرخهسواری نیز انجام دهند. اگر مرد هم پوششی را که شرع برای او تامین کرده، نداشته باشد، نمیتواند دوچرخهسواری کند و حرام است. موضوع پوشش افراد ارتباطی با دوچرخهسواری ندارد. اصل عمل مانند هر اقدام دیگری میتواند انجام شود و تنها شرط آن انجام شرایط لازم برای همه زمانهاست. در بعضی پارکها و خیابانها محلهایی تعبیه شده و به عموم مردم اجازه داده میشود در آن محل دوچرخهسواری کنند. نظام باید فکری برای اظهارنظرهای برخی تریبونداران نماید. ائمهجمعه سخنگویان نظام حساب میشوند و سخنان آنان پای مواضع کشور نوشته میشود. اگر فرد امام جمعه یک شهرستان کوچک نیز باشد، مخاطبان میگویند او در نهایت منصوب مقام معظم رهبری است. لذا یا شورای سیاستگذاری ائمهجمعه باید در خصوص نظارت بر سخنان این علما کاری انجام دهد یا فردی برای تنظیم سخنان ائمهجمعه مامور شود. تحتفشار قرار دادن مردم در این موقعیت زمانی اشتباه و غلط است. دوچرخهسواری، رفتن به سینما و سایر اقدامات را میتوان با رعایت موازین دینی انجام داد. به عنوان مثال زنان در رسانههای گوناگون فعالیتهای مرتبط با حوزه خود را انجام میدهند. همین خانم خبرنگار ممکن است به بهترین نحو پوشش خود را رعایت کند یا پوششی خلاف شرع و عرف داشته باشد. با این استناد نمیتوان یک شغل را برای زنان یا مردان حرام دانست. همان خانم خبرنگار میتواند بسیاری از دغدغههای مردم و مشکلات آنها را به گوش مسئولان برساند و خدمت کند. مشخص نیست اهداف کسانی که با لباس شرع مسائلی را مطرح کرده و دید مردم و جوانان را مخدوش میکنند، چیست. این سخنان یا از عدم آگاهی بوده یا ابزاری برای تبلیغ است. نمیتوان گفت این اقدامات هماهنگشده است اما پیش از انقلاب نیز برخی میگفتند، خانمها نباید رای بدهند اما امام خمینی(ره) مخالف این سخنان بودند. پیش از انقلاب عدهای نیز نظراتی از این دست داشتند. سخنان امام جمعهها سبب میشود تعدادی جوان برخوردهای احساساتی انجام دهند این امر مشکل بزرگی است. باید مسائل اجتماعی مدیریت شود تا هرکس حرف ناسنجیدهای را مطرح نکند. بنیانگذار کبیر انقلاب همیشه حضور زنان در جامعه را تایید میکردند و میدیدیم که پیش از انقلاب آنان در حجم عظیمی به راهپیمایی آمده و پس از انقلاب نیز جوانان خود را به جبههها فرستادند.