شيوع ويروس کرونا باعث ايجاد اضطراب در بسياري از افراد ميشود و اين مختص افراد مبتلابه وسواس نيست، ولي اين افراد ممکن است، واکنش شديدتر و يا اضطراب بيشتري داشته باشند.اگر مبتلا به وسواس هستيم، بايد بدانيم که ما تنها نيستيم. طبيعي است که همه ميزاني از اضطراب را داشته باشيم. به خودمان بگوييم «من ممکن است اضطراب زيادي داشته باشم و در اين شرايط طبيعي است» يا «واقعا شرايط سختي براي همه ماست».
توجه کنيم، چه چيزي شروع کننده «تميز کردن و شستن» است؟
توجه کنيم، آيا شست و شو را براي رعايت توصيههاي پيشگيرانه انجام ميهيم يا براي رهايي از افکار مزاحم و اضطراب؟
رفتارهاي بهداشتي توصيه شده را انجام دهيم نه بيشتر نه کمتر.
سعي کنيم به افکار وسواسي توجه نکنيم، وقتي به توصيههاي بهداشتي عمل کرديم باخود بگوييم «کافي است»
اگر فکرهايي داريم مانند «آيا درست انجام دادم؟ مدت شستن دستم کافي بود؟» سعي کنيم آنها را کنار بگذاريم.
اخبار را تنها يک بار در روز و از منابع معتبر پيگيري کنيم.
از جستجوي مکرر اخبار و خواندن مطلب در مورد ويروس کرونا خودداري کنيم.
ميزان خطر ويروس کرونا را بيش از آنچه هست تخمين نزنيم.
هرچند ابتلا به ويروس کرونا نگران کننده است، اما تعداد زيادي از افراد مبتلا علايم خفيف و متوسط دارند.
سعي کنيم روي موضوع کرونا و نگرانيهاي آن کمتر تمرکز کرده و خودمان را با کارهاي ديگر سرگرم کنيم.
به «اکنون» و «اينجا» تمرکز کنيم. «حال حاضر» و «اينجا» همه چيز براي من مناسب است.
دائم فکر نکنيم چه اتفاقي در آينده خواهد افتاد.
عدم قطعيت را بپذيريم. اضطراب ريشه در عدم تحمل ابهام دارد. ما ويروس را نميبينيم و نمي توانيم مطمئن باشيم همه چيز امن است، ما همه چيز را نميتوانيم کنترل کنيم.
در صورت آزار دهنده بودن علايم و ادامه دار بودن آن، اگر با وجود به کارگيري روشهاي خود مراقبتي نتوانستيم عملکرد روزمره خود را حفظ کنيم با پزشک، روانشناس يا روانپزشک مشورت کنيم. در حال حاضر بسياري از خدمات درماني به صورت آنلاين و تلفني ارائه مي شوند.