«سندرم گیلن‌باره»، علل و درمان

احسان شریفی‌پور متخصص مغز و اعصاب

در بیماری «سندرم گیلن‌باره» یک آنتی‌بادی به‌صورت نابه‌جا در بدن ساخته می‌شود. آنتی‌بادی‌ها در بدن ما نقش محافظتی دارند اما در این بیماری آنتی‌بادی‌ها که سیستم ایمنی بدن هستند به‌صورت نابه‌جا به غلاف میلین اعصاب محیطی حمله می‌کنند و در برخی موارد به آکستون نیز آسیب می‌رسانند. این بیماری منجر به یک ضعف شل بالارونده می‌شود که ابتدا از ضعف و سوزن‌سوزن‌شدن پاها شروع شده و به‌سمت بالا می‌رود و پیشرفت می‌کند. هرچه این ضعف‌ها بالاتر می‌رود و شدید‌تر می‌شود احتمال خطر برای بیمار افزایش پیدا می‌کند. در نوع شدید این بیماری اعصاب ماهیچه‌های تنفسی درگیر می‌شود و بیمار دچار خفگی و ایست تنفسی می‌شود در برخی موارد هم ضعف‌ها به‌شدت زیاد می‌شوند و باعث فلج‌شدن بیمار شده و موجب عدم هماهنگی میان دست‌وپا می‌شود. «سندرم گیلن‌باره» جزو حساس‌ترین بیماری‌های مغزواعصاب است. لازم است این بیماری به‌سرعت تشخیص داده شود از دو یا سه هفته قبل از شروع بیماری علائمی در بدن شروع می‌شود که شامل شیوع عفونتی در ریه یا سیستم گوارشی است. در این شرایط بدن برای از بین‌بردن این عفونت‌ها، آنتی‌بادی تولید می‌کند و این آنتی‌بادی به‌صورت نابه‌جا به غلاف میلین سیستم عصبی محیطی آسیب می‌رساند و این اتفاق موجب می‌شود تا فرد  به «سندرم گیلن‌باره» مبتلا شود. این بیماری انواع مختلفی دارد و در نوع خفیف این بیماری فقط به قشای میلین آسیب وارد می‌شود اما در نوع شدید آن که آکستونال هستند عصب‌های حسی  و عصب‌های حرکتی درگیر می‌شوند. درگیری عصب‌های حسی در این بیماری شایع نیست دوره پیشرفت بیماری باید کمتر از چهار هفته باشد و اگر در کمتر از چهار هفته بیماری کنترل شود می‌توان آن را درمان کرد و اگرچه ممکن است عوارض بیماری و ضعف بدنی تا چند ماه بعد در بدن بماند اما بعد از مدتی رفع می‌شود. برای درمان در نوع حاد این بیماری فرد مبتلا باید فورا به آی‌سی‌یو منتقل شود و از داروی آی‌.وی.‌آی.‌جی یا روش تعویض پلاسمای خون استفاده کرد؛ در روش تعویض پلاسمای خون، فورا آنتی‌بادی مزاحم از خون خارج می‌شود تا از تخریب از سیستم عصبی محیطی جلوگیری به عمل آید. اوایل قرن بیستم که دستگاه‌های حمایت‌کننده تنفسی نبود «سندرم گیلن‌باره» مرگ‌ومیر بالایی داشت اما در حال حاضر بسیاری از بیمارانی که در فاز حاد بیماری دچار مشکلات تنفسی می‌شوند  با به‌کارگیری از دستگاه‌های حمایت‌کننده تنفسی و مصرف دارو توان عصب‌هایشان باز می‌گردد و بهبودی کامل خود را به‌دست می‌آورند.

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه