بدون تردید اکنون هیچ مسألهای بالاتر از مدیریت جنگ و حفظ عزت و شرافت ملی و دفاع از وطن وجود ندارد؛ بنابراین وظیفه داریم گلایههای ریز و درشتی را که به مسائل سیاسی داریم فعلا طرح نکینم، چون این موارد باعث ضعف و تفرقه میشود.
باید توجه داشت که هزینههای مربوط به جنگ خود را به بودجه تحمیل میکند و اگر این شرایط برای مدت طولانی برقرار باشد احتمال دارد با چالشهایی مواجه شویم که حل آنها آسان نخواهد بود.
آرمان ملی- گروه سیاسی: در شرایط کنونی که ایران درگیر جنگی پیچیده و چندلایه با آمریکا و اسرائیل و حامیان غربی آن است، کشور نهتنها با چالشی نظامی بلکه با آزمونی اجتماعی و مدیریتی نیز مواجه است.
آرمان ملی – صدیقه بهزادپور: تصویب نهایی بودجه سال آینده در حالی صورت گرفت که هنوز مساله جنگ و هزینههای جانبی آن در سناریوهای مختلف دوران پساجنگ در آن منظور نشده است.
آرمان ملی- حمید شجاعی: «زندگی در جریان است»، این روایت کوتاه این روزهای میهنمان ایران است که بهرغم قرارداشتن در جنگی که بیش از دو هفته از آن میگذرد و هر از چندی شهری هدف موشکهای دشمن قرار میگیرد، اما مردم همچنان ثابتقدم پای کشور و وطن خود ایستاده و زندگی عادی خود را دارند و در روزهای پایان سال در تدارک برای سال جدید هستند.
آرمان ملی: با وقوع جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران و تلاش آنها برای صدمهزدن به ستونهای نظامی و سیاسی کشور، نظامیان کشور بر اساس راهبردی که از قبل تعیین شده بود، حمله به پایگاههای ایالاتمتحده آمریکا در منطقه را در دستور کار خود قرار داده و طی روزهای گذشته پایگاههای آمریکا در کشورهای عربی از امارات گرفته تا کویت و بحرین که ناوگان پنجم ایالاتمتحده در آن قرار دارد را مورد هدف قرار دادند.
دبیر شورای عالی امنیت ملی خطاب به مسلمانان جهان و دولتهای اسلامی نوشت: به آینده دنیای اسلام فکر کنید. میدانید آمریکا به شما هیچ وفایی ندارد و اسرائیل دشمن شماست.
آرمان ملی- احسان انصاری: معادلات جنگ به چه سمتی خواهد رفت و چرا ترامپ همچنان بهدنبال ادامه جنگ با ایران است؟
از جمله مهمترین دلایل اصلی بهوجودآمدن سازمان ملل متحد و تشکلهای متعدد صلح و دوستی و تدوین قراردادها و مقررات متنوع بینالمللی در بین کشورها و مجامع برای کاهش اختلافنظرها و رفع سوءتفاهم ها، نزدیک کردن آراء و دیدگاهها و نهایتا جلوگیری از بروز جنگ و درگیری بین کشورها بوده است.
دادههای بانک جهانی نشان میدهد کشورهایی که پس از جنگ به سمت اصلاحات ساختاری، گشایش نهادی و تعامل با اقتصاد جهانی حرکت کردهاند، در دهه نخست بهطور متوسط رشدی نزدیک به هفت درصد را تجربه کردهاند؛ در حالی که کشورهایی که ثبات را صرفا از مسیر کنترل سیاسی و امنیتی دنبال کردهاند، معمولا به رشدی کمتر از دو درصد بسنده کردهاند.