«برسر دوراهی» را با ۲ خط فیلمنامه آغاز کردیم

امکان جزئی‌نگری در شخصیت‌ها را نداشتیم

عنقا افزود: تیتراژ کار هم با حروف گارسه قدیم می‌سازم که مخاطب را دهه ۳۰ می‌برد. قبل از دوران موج نوی سینمای ایران که کیمیایی و امیر نادری و... بودند. می‌روید به زمانه دکتر کاووسی و... البته این موضوع را آقای بخشی بیشتر درک می‌کند. موسیقی‌ای که به کار رفته نیز ناخوداگاه جنس موسیقی‌های بابک بیات را به‌خاطر می‌آورد. یا امامزاده یحیی، کوچه آبشار، کوچه در دار و سقاخانه معروف فیلم‌های مسعود کیمیایی را در سریال می‌بینیم، اینها مواردی است که رویش فکر شده و لحن کار را درآورده‌ایم. از این لحاظ کار مدرنی کرده‌ای ولی آمده‌ای بر اساس المان‌های پست مدرن کار کرده‌ای. این به‌دلیل نیازی است که نسل جوان یک خاطراتی از نسل قدیم شنیده، ندیده و آن دوره هم زندگی نمی‌کند. اما دوست دارد که این فضاها را تجربه کند. به همین دلیل بود که تصاویر مربوط به رسانه‌ها را هم ما سیاه و سفید می‌دادیم. مخاطب این سریال از ۲ منظر لذت می‌برد یکی این است که یک قصه عاشقانه می‌بیند و ماجرای پسری که یک شبه پولدار شده و وقتی این را شناخت یک لایه دیگر برای لذت بردن می‌بیند و اگر هم نه یک قصه به روال خود را دیده است.تهیه‌کننده سریال «تنهایی لیلا» با اشاره به تاکید شروع بازی هر کدام از بازیگران توسط میان‌نویس گفت: از روزی که موتور قصه به راه افتاد فهمیدیم که باید پرشتاب پیش برویم و امکان جزئی‌نگری در شخصیت‌هایمان را نداشتیم. برای همین زمانی که به بازی پریناز رسیدیم، برای تاکید به مخاطب میان‌نویس کردیم آغاز بازی پریناز و همچنین در مورد سیمین نوشتیم؛ پرده سیمین، اما این تکنیک خیلی هم خاص نبود و در پاورقی‌های بسیاری این را دیده بودیم که نوشته می‌شد در قسمت بعد فلان شخصیت با فلان شخصیت آشنا می‌شود.حامد عنقا با اشاره به بازخوردهای مخاطبان از این سریال نیز گفت: اینکه بازخوردها خوب است، باید از کف جامعه آمده باشد، نه اینکه عوامل سریال پست‌هایی را در صفحه‌های شخصی‌شان گذاشته و از خود و کارشان تعریف کنند. زمانی هست که در اینستاگرام شما را لایک می‌کنند و زمانی هم به شما فحش می‌دهند، ولی واکنش اصلی برای ما بازخوردی است که از روزنامه‌نگارها می‌گیریم.وی ادامه داد:‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ وقتی شما حرف دارید، می‌توانید سراغ همه چیز بروید. شما درباره بازی عنایت بخشی، افسانه چهره‌آزاد و سایر بازیگران حرف نمی‌زنید بلکه درباره قصه سریال حرف می‌زنید.عنقا با اشاره به تفاوت سریال «پدر» و «برسر دوراهی» نیز گفت: یادم هست سه هفته که از شروع تصویربرداری «بر سر دوراهی» گذشته بود، با دیدن اولین راف‌کات‌ها از سریال خوشمان آمد، اما سر سریال «پدر» این‌طور نبود و از همان اول همه ما می‌دانستیم که سریالی داریم می‌سازیم که شهر را به‌هم می‌ریزد. من روحیه‌ای دارم که اگر کارم موفق نشود افسردگی می‌گیرم، اما خدا را شکر جنس این کار طوری بود که با هم آن را ساختیم.وی ادامه داد:‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ شاید ۹۰ درصد از بازیگرهای این سریال نمی‌دانستند سکانس‌هایشان برای کجای قصه است و تنها سکانسی که می‌دانستیم در کجا قرار دارد، سکانس مرگ شخصیت جلال بود که به عبارتی فینال کار بود. خیلی از سریال‌ها با اینکه حمایت مالی هم دارند، تمرکزشان روی دو سه دکور و لوکیشن است و ما که به‌دلیل شتاب‌زدگی بدون قصه جلو رفتیم، از لوکیشن‌های متعددی بهره بردیم.

همه بازیگرها استرس داشتند

این تهیه‌کننده با بیان اینکه دیگر دوست ندارم چنین تجربه‌ای داشته باشم، گفت: امیدوارم دیگر تجربه مشابه این سریال نداشته باشم که بخواهم سریالی که در چهار ماه ساخته می‌شود را ظرف مدت یک ماه و نیم تمام کنم. ما مدام نگران رسیدن قسمت‌هایمان به آنتن شبکه بودیم و آن بارانی که در تهران آمد چند روز کارمان را مختل کرد. از طرفی زمانی که تعداد بازیگر حرفه‌ای در کار بیشتر می‌شوند، حجم توقع شما به‌عنوان تهیه‌کننده بالا می‌رود.وی ادامه داد:‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ما برای اولین بار سریالی جدی را در باکس نوروزی سیما ساختیم. همه بازیگرها استرس داشتند و می‌پرسیدند سرنوشت نقش ما به کجا می‌رسد. حتی بازیگرهایی داشتیم که ۳۰ ثانیه یک‌بار این سوال را می‌پرسیدند و بازیگرهای صبوری هم در کنار آنها حضور داشتند که از همان ابتدا اعتماد کرده بودند. برای مثال آقای بخشی همان اول گفت من راجع به حجم نقشم و اینکه اسمم باید کجای تیتراژ بخورد، صحبت نمی‌کنم؛ چراکه از همان ابتدا تکلیف خودشان را با پروژه و نقش مشخص کرده بودند و او حتی یک‌بار هم در طول تولید نپرسید که مسیر قصه به کجا می‌رود و من سعی کردم از اعتمادی که شده بود، سوءاستفاده نکنم.عنقا در ادامه گفت: ما لحن اصلی و جدی میترا حجار را در صحبت‌ با سایر شخصیت‌ها به غیر از حامد دیده بودیم و این کاملا مشخص بود که او برای صحبت با حامد و اهدافی که پشت‌سرش دارد این‌گونه صحبت می‌کند.حامد عنقا با اشاره به این ماجرا نیز گفت: همیشه نقش‌های منفی سریال‌هایم را خیلی دوست دارم. اما هیچ آدمی به ذات منفی نیست. شخصیت جلال در این سن و سال حتما با نوه‌هایش طور دیگری صحبت می‌کند که هیچ وقت با آن لحن با حامد صحبت نکرده و باید گفت هر کدام از ما در موقعیت‌های خاص وجوه انسانی‌مان متفاوت است.وی ادامه داد:‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بعد از سریال «پدر» خیلی‌ها گفتند که من درباره پولدارها سریال می‌سازم، اما در آنجا شخصیت متمول قصه ما حاج علی تهرانی بود که شخصیتی مثبت بود و با همت خود به این مال و منال رسیده بود، اما در «بر سر دوراهی» حامد شخصیت پولداری بود که منفی شد. من درباره پولداری و بی‌پولی حرف نمی‌زنم، ما شخصیت‌های پولداری داریم که آدم‌های بسیار خوبی هستند و شخصیت‌های بی‌پولی داریم که آدم‌های خوبی نیستند و پولداری آدم‌ها ربطی به خوب یا بد بودن آنها ندارد. منش پولداری مهم است. همه ائمه ما متمکن بودند و این را از اماکن تاریخی ـ مذهبی که از آنها به یادگار مانده متوجه می‌شویم.این تهیه‌کننده ادامه داد:‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بدترین شکل فینال برای این سریال این بود که حامد در پایان به خانه پدرش بیاید و پشت پا به همه آن ثروتی که عزت‌الملوک برای او بجا گذاشته بود، بزند.