آرمان - 30 صفر مصادف است با شهادت هشتمين معصوم امامرضا(ع)، اين امام بزرگوار در يازدهم ذيقعده سال ۱۴۸ ه. ق، در مدينه منوّره متولد شد. نام مباركش، علي، كنيه آن حضرت، ابوالحسن و داراي القاب متعددي از جمله؛ رضا، صادق، صابر، فاضل و... هستند، اما مشهورترين لقب ايشان، «رضا» به معناي «خشنودي» است. امام رضا (ع) پس از 17 سال سكونت در مدينه و تبليغ دين و ارشاد مردم، با نقشه و حيله مامون عباسي، راه خراسان را در پيش گرفت. وقتي حكومت مامون استقرار پذيرفت. مامون ضمن نامههاي متعدد از امام رضا (ع) خواست تا همراه بزرگان علوي به خراسان بيايد و چون با مخالفت امام رو به رو شد، پيكي براي انتقال امام رضا (ع) روانه مدينه كرد. صدوق از مخول سجستاني نقل ميكند: زماني كه پيكي براي بردن امام رضا (ع) به خراسان وارد مدينه شد، من آنجا بودم. امام براي خداحافظي از رسول خدا (ص) به حرم آمد. او را ديدم كه چندين بار از حرم بيرون آمده، دوباره به سوي آرامگاه رسول خدا (ص) بازگشت و با صداي بلند گريست. من به امام نزديك شده، سلام كردم و علت اين امر را جويا شدم. امام در جواب فرمود: «من از جوار جدم بيرون ميروم و در غربت از دنيا خواهم رفت...» هجرت امام رضا (ع) يك مهاجرت سياسي اجباري بود كه در سال 200 هجري به دستور خليفه وقت انجام شد. مسير هجرت امام از مدينه به مرو چنين است: مدينه، مكه (برخي اين شهر را مسير هجرت نميدانند)، نباج، بصره، اهواز، اربق (اربك)، ارجان (بهبهان)، ابركوه (ابرقوه)، ده شير، يزد، قدمگاه خرانق (مشهدك)، رباط پشت، بادام نيشابور، قدمگاه نيشابور، ده سرخ، طوس، سرخس و مرو.
شهادت امام رضا(ع)
در نحوه به شهادت رسيدن امام نقل شده است كه مامون به يكي از خدمتكاران خويش دستور داده بود تا ناخنهاي دستش را بلند نگه دارد و بعد به او دستور داد تا دست خود را به زهر مخصوصي آلوده كند و در بين ناخنهايش زهر قرار دهد و اناري را با دستان زهرآلودش دانه كند و او دستور مامون را اجابت كرد. مامون نيز انار زهرآلوده را خدمت حضرت گذارد و اصرار كرد كه امام از آن انار تناول كنند. اما حضرت از خوردن امتناع فرمودند و مامون اصرار كرد تا جايي كه حضرت را تهديد به مرگ نمود و حضرت به جبر، قدري از آن انار مسموم تناول فرمودند. بعد از گذشت چند ساعت زهر اثر كرد و حال حضرت دگرگون شد و صبح روز بعد در سحرگاه روز 30 صفر سال 203 هجري قمري امام در سن 55 سالگي به شهادت رسيدند. به قدرت و اراده الهي امام جواد(ع) فرزند و امام بعد از آن حضرت به دور از چشم دشمنان، بدن مطهر ايشان را غسل داده و بر آن نماز گزاردند و پيكر پاك ايشان با مشايعت بسياري از شيعيان و دوستداران آن حضرت در مشهد دفن شد و قرنهاست كه مزار اين امام بزرگوار مايه بركت و مباهات ايرانيان است.
مختصري از كلمات حكمتآميز امام
دوست هر كس عقل اوست و دشمن هر كس جهل و ناداني و حماقت است.
علم و دانش همانند گنجي ميماند كه كليد آن سوال است، پس بپرسيد. خداوند شما را رحمت كند زيرا در اين امر چهار طايفه داراي اجر هستند: 1-سوالكننده 2- آموزنده 3- شنونده 4- پاسخدهنده.
مهرورزي و دوستي با مردم نصف عقل است.
چيزي نيست كه چشمانت آن را بنگرد مگر آنكه در آن پند و اندرزي است.
نظافت و پاكيزگي از اخلاق پيامبران است.